Recensie: Je zou een vlinder moeten zijn

De Vlinderstichting vierde haar 40-jarig bestaan en één van de festiviteiten was een vlindergedichtenwedstrijd. Het winnende gedicht is opgenomen in de gedichtenbundel Je zou een vlinder moeten zijn. Een bundel waarin blijkt dat vlinders de eeuwen door dichters hebben geïnspireerd.

Het meest bijzondere gedicht vind ik het jozzonet van Joz Knoops. Over rupsen die niet mogen vlinderen. Van een jozzonet had ik nog nooit gehad, maar het blijkt een spiegelgedicht te zijn. De middelste regel is uniek en de regels erboven worden eronder in omgekeerde volgorde herhaald. Helemaal gespiegeld is het gedicht niet, maar het is een fascinerende leeservaring.

[tekst gaat door onder de afbeelding]

recensie je zou een vlinder moeten zijn de vlinderstichting

Joost Hontelez schreef het winnende gedicht. Een schone zaak. Een ode aan de dagpauwoog. En verder bevat deze fijne verzamelbundel vlindergedichten van dichters van allerlei snit. Een spiritueel gedicht van natuurdichter Guido Gezelle kon natuurlijk niet ontbreken. Ilja Leonard Pfeijffer leverde een haiku met iets minder spiritueel gehalte. M. Vasalis leverde met twee gedichten de meeste. En Martinus Nijhoff mijmert bij het graf van zijn moeder over de bij, het kind, de vlinder en de vlieg, die in het licht van puur geluk verblonken. En vermoedelijk, ik heb niet heel grondig gecontroleerd, levert W. Hussem het kortste gedicht. In regels even kort als de haiku van Pfeijffer, alleen de regels zelf zijn met telkens drie woorden net iets korter.

Leo Stilma verzamelde de gedichten in Je zou een vlinder moeten zijn. Een klein maar fijn gedichtenbundeltje met gedichten over vlinders. Een bijzonder thema, ik wed dat er geen tweede gedichtenbundel is die gewijd is aan deze prachtige insecten. Een boekje voor de literaire fijnproever.

Je zou een vlinder moeten zijn / De Vlinderstichting / KNNV Uitgever / als hardcover

Verwelkom nieuw leven in jouw tuin dit broedseizoen!