Recensie: De bucketlist voor natuurliefhebbers, Kath Stathers

Kath Stahters is he-le-maal losgegaan voor haar boek De bucketlist voor natuurliefhebbers. Op werkelijk elk continent weet ze avonturen voor natuurliefhebbers te bedenken. Ik kan me niet voorstellen dat ze al die avonturen zelf heeft beleefd, want dan zou het klimaat vanwege alleen al haar vlieggedrag aan de kook zijn geraakt. Een beetje een formule-boek dus. Maar wel zeer inspirerend. Want avonturen als: Bewonder het paringsritueel van zeepaardjes (Mexico) en Zie een witgezichtsaki het fruit keuren spreken toch tot de verbeelding?

Duizend avonturen bevat De bucketlist voor natuurliefhebbers. Kath Stathers weet zelfs de kleinste belevenissen om te toveren tot niet te missen events. Herken tuinvogels in het wild is er zo één. Dat zou je in heel Engeland kunnen gaan doen. Ik verzeker je: dat kun je ook in heel Nederland. Evenals het tellen van hommels (in Dorset), een scholekster spotten (in Denemarken) of voor de kleinste vogel van Europa afreizen naar Luxemburg. En in de Oostenrijkse wateren kun je vijf soorten futen zien dansen. Dat is een spectaculair gezicht, jazeker. Maar je kunt diezelfde futen ook in Nederland zien baltsen, okay dan, de roodhalsfuut uitgezonderd of bij hoge uitzondering. Word je bij het lezen van dit soort avonturen al bevangen door hebzucht, dan wordt het tijd om een strakke limiet in te stellen op je bankrekening. Want de avonturen in de andere delen van de wereld zullen je dan helemaal in de ban krijgen met big spending tot gevolg.

Want ja, ga de slagtand van een narwal maar eens bewonderen op Groenland, of de geur opsnuiven van de dwergvinvis op IJsland. Dat is nog niets vergeleken bij de avonturen op verder gelegen continenten. Wat te denken van het spotten van een rode lynx in Connecticut. Of meebibberen met de reuzenbekhaai op Hawaï en het bestuderen van muskusossen in de kou in Alaska. En dan moet Afrika nog komen met zijn olifanten die rood worden, de gnoes die migreren en de haaien voor de kust van Mozambique. Gelukkig wijst Kath Stathers je in De bucketlist voor natuurliefhebbers ook regelmatig ook op planten. Ga bijvoorbeeld de wreedheid van planten in Zuid-Afrika maar eens bekijken of dompel je onder in de geluiden van de mangrovebossen in Bangladesh. Mocht je een bijdrage willen leveren aan het behoud van de okinawaspecht, dan moet je naar Japan. Ga op zoek naar deze ernstig bedreigde soort. Laat zien dat de specht geld in het laadje brengt door eco-toerisme en wie weet blijven de Japanse bosgebieden gespaard voor houtkap.

Of we na de corona-crisis ons zo ongebreideld kunnen blijven verplaatsen over de wereld als ervoor, is mij nog niet helder. Ik hoop eerlijk gezegd dat aan die ontzettend vervuilende verplaatsingen langzaam maar zeker een eind gaat komen. Waarom zou je op een strand in Turkije gaan liggen zonnen als het bij Zandvoort of ter hoogte van Boulogne-sur-Mer ook kan? Waarom naar Bali om een vreemde cultuur te leren kennen die aantoonbaar niet authentiek meer is, terwijl je in landen als Spanje en Portugal ook de nodige cultuur kunt opsnuiven? Toch wil ik nog wel een lans breken voor eco-toerisme. Elk land heeft een geldstroom nodig. En in veel landen komt natuurbescherming pas echt goed op gang zodra het geld oplevert. Door toerisme bijvoorbeeld. Zouden er geen toeristen komen om de orinocodolfijnen in Brazilië te bewonderen, wat is dan de toekomst van deze unieke dieren? Of de leeuwen in Kenia. De natuurgidsen én beschermers tegen stropers zitten door de corono-crisis noodgedwongen thuis. Dan weet je wel wie de lachende derde is… Juist, de stroper die de huid, de botten en het vlees van de leeuwen verhandeld in Aziatische oorden. Iets dergelijks gaat op voor de Hondurese amazilia. Deze bijzonder vogel behoort tot de zeldzaamste vogels van Midden-Amerika. Het is een turkooizen kolibrie. Ben je toch van plan om een spectaculaire vogelreis te gaan maken, overweeg dan de valleien in het binnenland van Honduras te gaan verkennen. Verdienen locals er geld mee, dan is er een kans dat het oerwoud een beetje intact blijft en de biodiversiteit met het oerwoud. Dat is één van de dingen die me bijgebleven zijn na het leven van Een bevlogen jaar van Arjan Dwarshuis, de wereldkampioen vogels kijken.

Als de bedoeling van De bucketlist voor natuurliefhebbers is om je te inspireren (lees: hebberig te maken) dan is de redactie daar heel goed in geslaagd. Verreweg de meeste avonturen zou iedereen dolgraag eens willen meemaken, schat ik in. Dat de kennis der natuur nu en dan erbarmelijk is, zij de uitgever vergeven. Zo ga je op IJsland niet op zoek naar de grootste gier ter wereld, maar naar de grootste valk ter wereld, namelijk de giervalk. En dat een mol blind is, is ook onjuist. Hij ziet weliswaar niet al te best, maar blind is hij beslist niet. Maar dat zijn details waar alleen een recensent over kan vallen. Voor de natuurliefhebber is dit boek een bak vol inspiratie. Aanlokkelijke snoepreisjes naar onbekende natuurgebieden. Fraai vormgegeven bovendien.

O, wat een heerlijk leven, wat een onvergetelijke verpozing!

De bucketlist voor natuurliefhebbers / Kath Stathers / Librero / als hardcover

Mijn tips voor natuurbeleving en vogels kijken

Met deze tips beleef je de natuur nog intenser en komen de vogels letterlijk dichterbij:

(voor elk budget de drie beste opties)

(héél véél keuze, en zelfs met geheel contactloos verblijf!)

(voor elk budget een paar opties)

(per provincie gesorteerd)

(aantrekkelijke planten voor vogels, vlinders en andere insecten)

(lees hier mijn tips om spechten, mezen en roofvogels naar je tuin te lokken)

(mijn persoonlijke top tien)