recensie bloeiende duinen rolf roos

Recensie: Bloeiende duinen, Rolf Roos (red.)

Wie aan het Hollandse landschap denkt, zal vast al snel bij de duinen terecht komen. Geen wonder, want de duinen zijn beeldbepalend voor onze kust. En dat al vanaf de laatste ijstijd die ongeveer 11.000 jaar geleden eindigde. Alle eeuwen is er sprake geweest van aangroei en afslag, maar altijd waren er de duinen die het achterland beschermden. De duinen zijn één van de belangrijkste natuurgebieden in ons land. Daarom een ronduit indrukwekkend boek over dit markante landschap: Bloeiende duinen.

Je kunt met recht zeggen dat het boek Bloeiende duinen een naslagwerk is over de duinen. Alles wat je moet weten over de natuurwaarden van de duinen tref je er in aan. Waarbij de auteurs de duinen indelen naar regio’s. Je hebt de duinen in de delta (op de Zeeuwse en Zuid-Hollandse eilanden), die op het vasteland (van Hoek-van-Holland tot aan Bergen) en natuurlijk de duinen op de waddeneilanden. Werden de duinen in de Middeleeuwen nog als ‘wildernisse’ beschouwd, daar werd de druk op de duinen in later eeuwen enorm toe. Zeedorpen werden er gevestigd, het vee werd er ingejaagd om maar niet te spreken over de zandwinning. Ontwikkelingen in het duinlandschap in de voorbije eeuwen wordt ruim besproken.

recensie bloeiende duinen rolf roos

Om het nu alvast maar te zeggen: ik ben onder de indruk van dit boek. De betekenis van de duinen voor de Nederlandse natuur is imposant. Welk duingebied je ook bezoekt, je vindt er een bijzondere flora en fauna. En dat komt doordat je er allerlei combinaties vindt van zoet en zout water, van hoog en laag, van kalkrijk en kalkarm, van heet en koel, enzovoort. Die enorme variatie en al die combinaties trekken elk hun eigen soorten aan. Alle typen duingebieden met hun typische planten- en diersoorten worden beschreven en op veelkleurige wijze afgebeeld. Bloeiende duinen bevat enorm veel kleurenfoto’s. Het is dan ook niet alleen inhoudelijk een indrukwekkend boek, ook de vormgeving mag er zijn.

Alle belangrijke duingebieden worden beschreven. Dus wil je zelf kennis maken met deze gebieden dan is Bloeiende duinen een uitstekend gids. Van de Amsterdamse Waterleidingduinen tot het Zwin op de grens met België, al die gebieden worden uitgebreid beschreven.

Soms werd ik blij verrast tijdens het lezen van Bloeiende duinen. Toen ik las over de bijzondere dagvlinders bijvoorbeeld. Over de duinparelmoervlinder, de grote parelmoervlinder en de keizersmantel bijvoorbeeld. Die gelukkig nog in de duinen voorkomen, maar daar wel zo ongeveer hun laatste leefgebied in Nederland kennen. Ik kom zelfs afbeeldingen tegen van de moerasparelmoervlinder en de veldparelmoervlinder. Soorten die ooit op een paar plekken in de duinen voorkwamen, maar helaas zijn uitgestorven. Hetzelfde geldt voor de zilveren maan, lees ik. Wat is de Nederlandse natuur ooit bijzonder rijk geweest! Ik kan me dat haast niet meer voorstellen. Ach, welke Nederlander maalt er eigenlijk nog om deze verdwenen vlinders? Het zullen er niet heel veel zijn, naar valt te vrezen. Maar mochten de waardplanten van deze vlinders nog in de duingebieden voorkomen, dan pleit ik hartstochtelijk voor een herintroductie. Op eigen kracht zullen de verdwenen soorten niet meer terugkeren. Dan maar een handje helpen. De mens heeft ze tenslotte ook aan hun eindje geholpen.

Dat de duinen weer mogen bloeien en dat de overheid deze smalle, maar o zo belangrijke strook natuur zal beschermen. Daar lees ik soms wel eens verontrustende berichten over. Bloeiende duinen onderstreept dubbel en dik het belang van de duinen voor de biodiversiteit van ons land. Verbazingwekkend, zo rijk die is. Koesteren, dat landschap! En kom met mij onder de indruk door het lezen van Bloeiende duinen. Je krijgt er bovendien een verwijzing bij naar een website met 50 duinwandelingen. Naast lezen, dus ook wandelen. Kan het mooier?

Bloeiende duinen / Rolf Roos (red.) / Uitgeverij Natuurmedia / als gebonden

De beste verrekijkers voor wandelaars en fietsers (want licht en compact):