ransuil van sjaak huijer

Ransuil nu ook op film

Tja, gisteren ontving ik van Sjaak dus die jaloersmakende foto van een ransuil in een berk. Nu was ik van plan de blauwborst te gaan filmen op de Tongplaat, maar de rest van het gezin ging richting Zeeland en kwam dus langs de plaats met de ransuilen. Mijn plannen waren snel aangepast: van jaloezie wordt een mens immers niet beter en hoe kun je die slechte eigenschap beter wegpoetsen dan door de gewenste zaak ook in bezit te krijgen? Ach, laat dit maar niet door je kinderen lezen. Heel pedagogisch is het niet, want enigszins inhalig of egoïstisch (tenzij je een navolger bent van Ayn Rand, de filosofe die egoïsme juist als deugd zag, hoe kom ik hier nou toch weer op?).

Zouden ze er nog zitten? Spannende vraag die al snel bij betreden van de magische plek werd beantwoord: jazeker! Twee stuks! Van een kerel die met veel geraas bierkratten aan het uitladen was, trokken ze zich niets aan. Ook het harde gelach om grappen in het plaatselijke dialect deerde hen niet. Wat mij dan wel weer deerde waren de fijne berkentakjes. Die frustreren de lenzen van mijn camera’s enorm, daar had Sjaak me al voor gewaarschuwd. Hij wist trouwens wel een paar schitterende foto’s te maken, waarvan je er boven dit artikel eentje ziet. Gisteren plaatste ik een andere in de serie. De foto’s oogsten ten huize van De Visdief grote lof.

Goed, toch een paar redelijke opnames gemaakt, helaas niet en face. Wel mijn eerste ransuil ooit op de film. En trouwens, mijn eerste ransuil weer sinds jaren. Ik denk dat het meer dan twintig jaar geleden is dat ik mijn vorige ransuil zag. Trouwens, van de mannen die ook bij de boom stonden, hoorde ik dat er elke winter ransuilen zitten. Een aantal jaar geleden zelfs een stuk of tien. In elke berk één of twee. Dat beeld maakt me helemaal hebberig.

De beste camera’s om vogels te filmen: