Op zeehondensafari

De keren dat ik op zeehondensafari ging, liggen al jaren achter me. Eén keer voeren we de Waddenzee op. Ik meen vanuit Vlieland, maar het kan ook een ander eiland zijn geweest. En één keer vanuit Wemeldinge aan de Oosterschelde. Dat was tijdens een uitje van een zakenrelatie. Zeehonden gegarandeerd, want het gaat weer heel goed met deze watervlugge zoogdieren. Ik moet toegeven: ik vond dat lang niet altijd een zegen.

Lees verder

Geschikte verrekijkers voor brildragers

CameraNU.nl

Deze week stelde iemand me de vraag naar de beste verrekijkers voor brildragers in de prijsklasse tot € 200,00. Nu wil het geval dat ik zelf sinds drie weken brildragend ben. En eerlijk gezegd: dat valt nog niet mee! Een verrekijker tegen je ogen aandrukken is iets heel anders dan een verrekijker tegen je bril aan zetten.

Lees verder

Een buizerd schudt zijn veren

Het broedseizoen is voorbij en de buizerds hebben hun broedgebieden verlaten. Vrijdag, op de Maasvlakte, wemelde het van de buizerds. De meeste zaten roerloos op een paaltje. Ze bewegen hun kop nog niet eens. Maar o wee wanneer een muis zich verroert. Dan komt de roofvogel los van zijn paal en stort hij zich in het groen.

Lees verder

Hap-slik-weg: ooievaar vangt een muis

Gisteren had ik nauwelijks tijd om vogels te kijken. Zoonlief had zijn jaarlijkse korfbaltoernooi in Hardinxveld en dat festijn wil ik toch zeker ook niet missen. En zo reed ik gisteren door de Alblasserwaard naar de velden en stuitte ik op een weiland vol koeien, blauwe reigers en ooievaars. En zowaar, opeens stond een van de ooievaars roerloos te kijken. De snavel ging naar de grond en opeens spartelde daar een muis.

Lees verder

Vogels kijken op Terschelling

 

Alom aangeprezen als ideaal vakantie-eiland: Terschelling. Natuurlijk, veel mensen gaan voor de stranden en de festivals. Maar elke vogelaar zal begrijpen dat Terschelling een vogelparadijs is. Aan de zuidkant ligt de uitgestrekte Waddenzee, het belangrijkste natuurgebied van Nederland. Aan de noordkant stroomt de Noordzee, een natuurgebied dat niet onderdoet voor de Waddenzee. En te midden van die zilte natuur een eiland met een gevarieerd landschap: duinen, meren, kwelders, naald- en loofbossen. En buitendijks natuurlijk de slikken en schorren. En in die natuur wemelt het van de vogels. Meest waddenvogels, maar tijdens de trek- en broedperiode ook ontzettend veel zangvogels.

Lees verder

De fitis, een geelgroene schoonheid

CameraNU.nl

Gisteren liep ik tussen de gele bloemen naast de brandweerkazerne op de Maasvlakte. De naam van de bloemen weet ik niet, die van de locatie wel: de (voormalige) Vuurtorenvlakte. Dit is een gekende locatie voor wie de najaarstrek wil volgen. Sta in de schemering op, zorg dat je er nog in de schemering bent en let op alles wat beweegt.

Lees verder

Grote sterns zwermen uit in de Prinses Alexiahaven

Vandaag maar weer eens naar de Tweede Maasvlakte gereden. De vogeltrek is begonnen, en op de nieuwe Maasvlakte melden zich de eerste bijzondere gasten. De morinelplevieren zitten er ook weer, zoals ieder jaar. Op dezelfde plek en helaas vanmorgen ook op dezelfde afstand, en dat betekent: ver weg. In elk geval te ver om te kunnen filmen. Langs de Nieuwe Stuifdijk stoof een enorme wolk kneutjes uit de bloemen op. Een stel fitissen viel in en een tjiftjaf poetste zijn veren in een wilg. En dan moet ik de tapuiten natuurlijk nog noemen. Die zie je nu ook overal op de kale vlakten. Ach, en wat dacht je van de visarend op de Westplaat? Lees verder

Recensie: De kleine Darwin, Wilma de Rek

 

Alom wordt de evolutietheorie van Charles Darwin beschouwd als het antwoord op de vraag naar het ontstaan van soorten. Natuurlijke selectie is daarbij het belangrijkste mechanisme. Elke soort is voortgekomen uit een andere. Voor wie de essentie van Darwin’s theorie in sneltreinvaart tot zich wil nemen is, schreef Wilma de Rek een beknopt en toegankelijk geschreven boekje: De kleine Darwin.

Lees verder

Een familie grauwe klauwieren op een berghelling

CameraNU.nl

Stiekem had ik er over gedroomd: roodkopklauwieren tegen een Italiaanse berghelling. Ooit, lang geleden, zag ik elke vakantiedag een familie roodkopklauwieren in Hohe Tauern in Karinthië, maar dat was de tijd dat de mensheid nog geen flauw benul had van zoiets als een smartphone. Roodkopklauwieren ben ik echter niet tegengekomen, maar wel op twee plaatsen zijn neef, de grauwe klauwier. In beide gevallen een heel gezin, mannetje, vrouwtje en een stel jongen.

Lees verder