Klauterende paarse strandlopers

Na mijn klaagverhaal over de mislukte poging een geringde paarse strandloper te melden, nu opnieuw aandacht voor deze prachtige wintervogel. Overigens ontdekte ik ook nog een wat positiever getoonzette blog van me. Over paarse strandlopers op de Brouwersdam. Die is misschien aardiger om te lezen.

Misschien wandel je wel eens over de Zuidpier bij IJmuiden, over de Pier van Hoek van Holland of over de Brouwersdam en zie je kleine, gedrongen steltlopers. Ze klauteren over de rotsen. Pikken voortdurend in het wier. En blijken opvallend genoeg helemaal niet zo schuw. Het zijn steltlopers uit het Hoge Noorden die overwinteren op de rotskusten in ons land. Zoveel rotskusten heeft Nederland niet, sterker nog, van nature kent Nederland helemaal geen rotskusten. Alleen maar strand, duin, slik en kwelder. Daar zul je zelden een paarse strandloper zien. Toch gebeurt het soms. Ik meen me te herinneren dat ik vorig jaar een serieuze melding zag van een paarse strandloper bij Battenoord in het Grevelingenmeer. Daar vind je toch echt geen rotsen en alleen maar drabbige slik. Lees verder

Lepelaars in de winter

Lepelaars die in een van de Nederlandse natuurgebieden broeden (en dat aantal neemt nog steeds toe), overwinteren voor het grootste deel niet in ons land. Vrijwel alle lepelaars vliegen aan het eind van de zomer naar het zuiden. Waarbij ongeveer 40% de winter doorbrengt in Zuid-Europa. In Frankrijk of Spanje bijvoorbeeld. De rest vliegt door naar gebieden diep in Afrika. Naar het befaamde waddengebied Banc d’Arguin bijvoorbeeld, ten westen van Mauritanië. Een van de bekendste onderzoekers van de trek van steltlopers is Theunis Piersma. Die meewerkte aan het boek Knooppunt Waddenzee en zelf ook een wonderschoon boek schreef over de trek van steltlopers: Reisvogels. In dit artikel gaat het me om de lepelaar die steeds vaker in Nederland de winter afwacht. Lees verder

Recensie: Het bos. Het handboek voor elke boswandeling, Peter Wohlleben

De Duitse boswachter Peter Wohlleben is intussen een van de bekendste schrijvers van natuurboeken. Alles in hem ademt bos. Hij moet zelf welhaast ook wel naar bos ruiken. Wat je ook van hem denkt, schrijven kan hij. Zijn lichtvoetige stijl is heel informatief in interessant. Lees je een boek van Wohlleben dan heb je veel geleerd over het bos, of over bomen. Dit najaar verscheen weer een nieuw boek van hem over, inderdaad, het bos. De titel ligt voor de hand: Het bos. Een handboek voor iedereen die wel eens door het bos wandelt. 

 

 

 

 

Lees verder

Paarse strandloper EYY meldt zich

Tussen de tientallen paarse strandlopers op de Pier van Hoek van Holland zit er één die rijk behangen is met ringen. Om de ene poot (ik weet niet wat bij een vogel links of rechts is), hangt een groene ring met een flap. Op de flap staat de drie-letterige code EYY. Om de andere poot hangen zelfs twee ringen. Een metalen ring met ongetwijfeld een code. Maar die kan ik niet lezen op die afstand. En een oranje kleurring. In de naam van de wetenschap versieren we tegenwoordig zelfs wilde vogels met allerlei metaal en plastic. De vraag is achter waar je als goed bedoelende vogelaar die waarneming kunt melden. Dat blijkt een verhaal vol hindernissen en frictie. Oftewel: hoe je een vogelaar compleet tureluurs kunt maken…

P.S.

Een beetje ongebruikelijk, een P.S. bovenaan een artikel, maar ik vind dat ik het prominent in beeld moet brengen. Ondertussen hebben een paar mensen gereageerd op mijn bromblog. Zij bevestigen dat het melden van een ring ingewikkeld kan zijn. Maar ook leggen ze me uit dat het ringen van vogels niet alleen voorbehouden is aan wetenschappers in georganiseerd verband. Sterker nog, ringers zijn vaak op eigen initiatief actief en zijn liever in het veld met de vogels dan ergens achter een blauw scherm. Geef ze eens ongelijk! Ook de belangrijkste website voor het vinden van ringers is het resultaat van noeste arbeid van één persoon. Zoveel inzet, dat roept mijn bewondering op. Verhaal van hieronder blijft staan (iedereen heeft tenslotte recht om eens lekker te brommen), maar er moet nog wat bij om het te nuanceren en om de ringers recht te doen. Dat vind ik het belangrijkst, want ik wil iedereen recht doen. Je leest hier mijn aanvulling op onderstaande blog. En paarse strandloper EYY heb ik gemeld bij zijn ringer uit Noorwegen. Zijn levensloop lees je hier. Met dank alvast aan Renno, Henk, Albert en Kjell.

Wil je mijn bromblog nog lezen, die is nog ongewijzigd te raadplegen:

Lees verder

Rosse franjepoot in de Nieuwe Waterweg




Dit najaar is al een aantal rosse franjepoten waargenomen in onze kustgebieden. Bij Westkapelle, in de Prunje op Schouwen-Duiveland, voor de Maasvlakte, bij Scheveningen en gisteren ook één in de Nieuwe Waterweg bij Hoek van Holland. Dat leek me wel iets voor vandaag: een vogeltocht die beginnen zou in Hoek van Holland en via Scheveningen naar de Starrevaart bij Leidschendam. Om hopelijk de rosse franjepoot ook mee te pikken. Hetzij in de Nieuwe Waterweg, hetzij vanaf een van de havenhoofden van Scheveningen.

Mijn tocht begon en eindigde echter bij Hoek van Holland. Hoewel er niet zo heel veel soorten te zien waren, was de wandeling van de Koningin Emmaboulevard naar het einde van de pier voldoende om vier uur door te brengen. Waar de rosse franjepoot gisteren zat, zat hij vandaag in elk geval niet. Voor Restaurant Unicum zat hij volgens mij, in één van de plassen die daar tussen de stenen blijven staan. Wel zat er een aantal tureluurs, een enkele wulp en een grote groep scholeksters. Dan maar op naar de pier. Waar het opvallend rustig was. Zelfs niet één visser te zien.  Lees verder

De leukste Facebookgroepen voor vogelaars




Iemand benaderde me op Facebook en vroeg: kunt u niet op uw website een lijst maken met leuke facebookgroepen voor vogelaars? Dat vond ik wel een leuk idee, want Facebook voegt voor veel mensen een extra dimensie toe aan het vogels kijken. Je waarnemingen delen, soms de naam van een onbekende vogel vragen, grappen delen en soms een reactionair oproepje. Helemaal in lijn met wat Kester Freriks noemt: Het nieuwe vogels kijken. Dus vandaar mijn overzicht van de leukste Facebookgroepen voor vogelaars. Lees verder

Hoe blijven watervogels droog?

Een kaal sujet als de mens legt in de winter al snel het loodje als hij ongekleed de weide wereld in zou trekken. Zelfs in de andere seizoenen is het niet zeker dat een naakte sapiens zal overleven. Ongekleed is niet alleen koud, maar ook onbeschermd. Onze huid is nu eenmaal niet zo’n pantser als dat van een krokodil. Nee, de mens is maar een hulpeloos wezen in vergelijking met al die andere wezen op aarde. Wezens die zich perfect hebben aangepast om in de buitenlucht te overleven. Onder omstandigheden die soms best bar zijn.

Hoe blijven watervogels droog?

Neem nu deze slobeend. Het is een mannetje, dat zie je aan zijn verenkleed. Een donkergroene kop, witte borst en roestbruine flanken. Het grootste deel van de dag dobbert hij op het water. Al dan niet met zijn kop onder de waterspiegel. Je zou denken dat hij het steenkoud moet hebben op een dag eind november. En toch blaakt hij van gezondheid, althans zo op het eerste gezicht. De eerste vraag die in je op kan komen is: hoe overleeft zo’n kleine eend de winter? En de volgende: hoe blijven watervogels droog?  Lees verder

De vlucht van een jonge kokmeeuw

Dit weekend stonden we op Brouwersdam. Een flinke zeebries joeg de golven hoog op. En dat betekende een feest voor de meeuwen. Want hoge golven en een sterke stroming spoelen massa’s scheermessen op de kust. Je weet wel, van die langwerpige schelpen die je in de betere restaurants ook op je bord krijgt. Kook je ze te lang, dan worden ze taai. Maar even kort koken of bakken in de look levert een fabelachtig menu op. Ik hou althans wel van fruits de mer.

Meeuwen houden ook van fruits de mer. Zeker wanneer de fruitsoorten op een presenteerblaadje worden aangereikt. Hoewel, op een presenteerblaadje? In een woeste branding is het nog lastig vissen. Helemaal wanneer je als jonge kokmeeuw wordt omringd door een stuk of vijftig mede-meeuwen die allemaal hun scheermesje mee willen pikken. Want anders dan de meeste scheermessen op het strand, spoelden deze schelpen aan met het dier of een deel van het dier nog in de schelp. En daar was het de fanatieke meeuwen om te doen. Lees verder