Bonte strandloper in de branding

Over de bonte strandloper aan de kust schreef ik deze week al eerder. Een mank exemplaar dat telkens uitgleed op een spekgladde steen aan de binnenkant van de Zuidpier. Die mankepoot had op het strand van IJmuiden bar weinig te zoeken. Kijk maar eens hoe zijn soortgenoot door de branding banjert op zoek naar voedsel. De bonte strandloper loopt razendsnel door het ondiepe water en pikt aldoor in het zand. Hij tovert zowaar nog een pier of zoiets uit het zand ook.

Krachtpatser uit het hoge noorden

De manke neef zou dit tempo niet volhouden. Sterker nog, hij zou telkens schuin wegvallen in het stromende water. Wat hem zou verkillen met een zeker einde tot gevolg. Dan maar liever op een rotsblok tussen het groenwier zoeken naar kreeftjes, mosseltjes en ander grut. Maar nu over naar de bonte strandloper op het strand. Hij liep zo snel dat ik de opname met de helft heb vertraagd. Zie hem lopen, die krachtpatser uit het hoge noorden. Zouden wij eens moeten doen. Aan het eind van de zomer in één ruk door van Rusland of Groenland naar Nederland vliegen en de hele winter buiten bivakkeren en dan ook nog eens in het ijskoude water van de Noordzee naar voedsel zoeken. We zouden al snel het loodje leggen. Zo niet de bonte strandloper.

De beste verrekijkers van dit moment:

Recensie: De blauwe planeet II, James Honeyborne en Mark Brownlow

Superlatieven schieten te kort als je het boek De blauwe planeet II openslaat. De zee, wat is die indrukwekkend. Een school hamerhaaien, een groep koningspinguïns die langs een zeeolifant wandelen. En de reuzeninktvissen niet te vergeten. Al die dieren, en nog ontzettend veel meer, gefotografeerd met de modernste technieken. Het is echt fantastisch En daarbij komt dat je van de verhalen naast de foto’s ontzettend veel opsteekt.

 

 

 

 

 

 

Lees verder

Meeuwen in Nederland




Het najaar is begonnen en de tijd om meeuwen te kijken is aangebroken. Hoewel, als je evenveel naar meeuwen kijkt als ik, dan kijk je zelden op van een meeuw. Een kokmeeuw, zilvermeeuw of stormmeeuw, ik geloof het eerlijk gezegd meestal wel. En hetzelfde geldt voor de kleine mantelmeeuw, grote mantelmeeuw en zelfs voor de zwartkopmeeuw. Nee, een meeuwenkenner zal ik mezelf niet noemen. Zie ik een jong en uit de kluiten gewassen exemplaar, dan zal ik hem niet zo makkelijk herkennen als een eerste jaars kleine mantelmeeuw of zilvermeeuw. En dat is in mijn geval toch op zijn minst merkwaardig te noemen. Ik ben nota bene opgegroeid langs de Oosterschelde. Ik moet zo ongeveer elke dag van mijn leven meeuwen hebben gezien. En dan zo weinig kaas gegeten van meeuwen!

Bijzondere soorten meeuwen in Nederland

Daarbij komt, het zijn niet alleen de veel voorkomende meeuwen die je in najaar en winter in Nederland kunt tegenkomen. Er vliegen ook bijzondere soorten meeuwen in Nederland rond. De dwergmeeuw bijvoorbeeld. Kijk, daar gaan mijn ogen dan wel van glanzen. Het is al lang geleden dat ik die heb gezien. En de drieteenmeeuw. Ook al een behoorlijke tijd geleden. De Pontische meeuw dan. Wel, daar loop ik straal aan voorbij. Ik lees op internet regelmatig dat iemand een Pontische meeuw heeft gezien. In de Europoort bijvoorbeeld, of in de Sophiapolder bij Hendrik-Ido-Ambacht, zomaar een paar kilometer van mijn huis vandaan. De Pontische meeuw is voor mij echt een onbekende en een nauwelijks te determineren meeuwensoort. Het zijn vooral jonge exemplaren die in Nederland rondzwerven en die lijken als twee druppels water op zilvermeeuwen. Lees verder

Wil je weten wat de beste vogelgidsen zijn van dit moment?

Als je wilt weten wat de beste vogelgidsen zijn van dit moment, bekijk dan dit overzicht. Klik op de blauwe button voor meer informatie.

Recensie: ANWB Paddenstoelengids, Markus Flück

Markus Flück is dé paddenstoelenkenner van Zwitserland. Hij is dan ook bij uitstek geschikt om een paddenstoelengids voor een brede groep natuurliefhebbers samen te stellen. En dat deed hij. Ben je liefhebber van paddenstoelen en wil je de meest voorkomende soorten herkennen, dan is de ANWB Paddenstoelengids een aanrader. Je vind in deze fijne veldgids de 270 meest voorkomende paddenstoelen in West- en Midden-Europa. Je kunt er dus ook de grens mee over.

Lees verder

Zilverplevier in de branding

Het is de week van de steltlopers en vandaag is de zilverplevier aan de beurt. Ook deze vogel filmde ik languit liggend in het nog kletsnatte zand op het strand van IJmuiden. De horde vogelaars die mij was voorgegaan zat allang en breed aan de koffie en warm appelgebak en ik strompelde hen achterna. Snel wandelen lukt zelden op de Zuidpier van IJmuiden. Zit er links niets, dan even rechts kijken. Om zo al zigzaggend de pier te verkennen. En zo arriveerde ik op mijn terugtocht als laatste bij het strand en had ik groot geluk: een goudplevier en zilverplevier stonden in de branding me op te wachten.

Ik dacht: ik blijf netjes op een steen van de pier zitten. Blijven mijn kleren schoon en zien de vogels mijn silhouet niet zo goed. Maar na een poosje dacht ik: waarom moeten mijn kleren perse schoon blijven? Ik kan beter maar eens lekker languit gaan. Het water was net aan het ebben, dus het zand was nog kletsnat. Niet best voor de camera, maar die stond toch op het tussenstukje van mijn statief. Zo gezegd zo gedaan en ik lag nog geen seconde op de natte bodem of een wonderschoon beeld openbaarde zich. Wat een verschil of je nu zit en filmt vanaf een kniehoog statief of dat je met je snufferd in het zand ligt! Opeens zie je de zilverplevier zoals een andere zilverplevier hem ook zou zien. Met op de achtergrond de golven en de lucht en zijn tenen in het uitvloeiende water. Lees verder

Bonte strandloper aan de kust

Gisteren schreef ik al over een steltloper die als broedvogel is uitgestorven in Nederland (de goudplevier), vandaag heb ik weer zo’n geval. De bonte strandloper was tot de jaren tachtig in Nederland en België een broedvogel. Maar dat laatste broedsel was al een incidenteel geval, zo lees ik op de website van Sovon. Tot de jaren zestig was de bonte strandloper een min of meer regelmatige broedvogel. Nu moeten we het doen met doortrekkers en wintergasten. In het Handboek Vogels van Nederland en België lees ik dat je in najaar en winter honderdduizenden exemplaren in Nederland kunt zien. Dan zie je de bonte strandloper aan de kust en in het binnenland. Aan de kust soms in grote zwermen. Overigens meldt ditzelfde handboek dat de bonte strandloper ook een zomergast is. Een tienduizend exemplaren zouden de zomermaanden aan de kust door brengen zonder tot broeden te komen. Lees verder

De goudplevier in Nederland

Helaas, de goudplevier broedde in 1937 voor het laatst in Nederland. In de Peel en andere hoogveengebieden die er toen nog waren. Nee, de goudplevier in Nederland is voorbije glorie. En toch ook weer niet, want als doortrekker is de goudplevier in Nederland juist talrijk, lees ik in het Handboek Vogels van Nederland en België van Luc Hoogenstein en Ger Meesters. Wil je op de hoogte zijn van actuele ontwikkelingen over vogels in Nederland, dan is dit een gloednieuwe en fraai uitgevoerde bron.

De goudplevier in Nederland: talrijk in najaar en winter

De goudplevier in Nederland dus. Zeer talrijk, zo staat geschreven. Honderdduizenden. Te zien in de maanden maart en april september tot en met november. Van die honderdduizenden doortrekkers blijven er in het najaar in zachte winters enige tienduizenden in ons land ‘hangen’. Die goudplevieren verblijven dus de hele winter in ons land. En dus geldt ook: hoe strenger de winter, hoe minder goudplevieren in ons land. Wat goede plekken zijn om de goudplevier in Nederland te zien? Je moet in elk geval langs de kust zijn. Langs de kust van de Waddenzee bijvoorbeeld. Of in Zeeland, in de zogenaamde karrenvelden en andere zilte percelen vlak onder de zeedijk. In de Prunje op Schouwen-Duiveland kun je zomaar duizenden goudplevieren zien. Komt er een slechtvalk over dan zie je in een oogwenk een enorme vogelzwerm boven je. Lees verder

Goudplevier en zilverplevier op het strand

Goudplevieren heb ik nog nooit gezien op het strand. Vandaag bezocht ik de Zuidpier van IJmuiden om er de eerste wintervogels te filmen en zo waar, ik kwam een paar keer een goudplevier tegen. Eerst op het strand, maar er liep een peloton vogelaars voor me uit en dat maakte de steltloper een beetje schuw. Hij had overigens gezelschap van zijn achterneef, de zilverplevier. Toen een vogelaar met golden retriever aan kwam lopen, was het pas echt gedaan met de steltlopers. Viervoeters en vogels, dat gaat vaak niet samen, en ook nu niet.

Gelukkig kwam ik de goudplevier even later op het talud van de Zuidpier tegen. Hij poseerde rustig voor hetzelfde peloton vogelaars. De fraaiste telescopen en telelenzen werden op de vogel gericht. En zelf deed ik verwoede pogingen hem te filmen. En dat viel niet meer. Er stond immers een aardig briesje en wind is tijdens het filmen niet welkom. Ik moest me flink inhouden om af te dalen van het talud om wat uit de wind te staan met mijn camera. Stel dat hij opvliegt, dat is een domper voor al die andere enthousiaste vogelaars. En op woedende blikken zat ik op deze mooie dag niet te wachten. Gelukkig kon een andere fotograaf die neiging niet onderdrukken en daalden we samen af. Dat filmpje deel ik later nog. Nu eerst een andere opname. Lees verder

Recensie: Mijn balkontuin, Stella Faber

Stel, je hebt niet meer dan een paar vierkante meter beschikbaar om te tuinieren. Je woont in een appartement in een binnenstad en je balkon is de tuin. Zelfs dan kun je vier seizoenen lang oogsten uit je eigen moestuin. Stella Faber schrijft voor diverse tuintijdschriften over (moes)tuinieren en in haar enthousiasme publiceert ze nu ook een inspirerend boek: Mijn balkontuin. Oftewel: hoe maak je van je balkon of terras een groen paradijs?

 

 

 

Lees verder