Recensie: Het bijenbalkon, Caspar Janssen

Je hebt een betonnen balkon dat zo kaal is als een luis. De biodiversiteit is er haast gelijk aan nul. Ik zie een boodschappentas vol lege wijnflessen. Een paar emmers, een houten vlonder en een rotan stoel in ernstig vervallen staat. Maar ook: een kale blauwe regen over de balustrade. En dan de uitdaging: maak hier een balkonjungle van. Bezitter Caspar Janssen ging de uitdaging aan en doet in zijn boek Het bijenbalkon verslag van zijn missie. Een heel inspirerend boek, ook voor wie geen balkon heeft, maar wel een tuin.

Lees verder Recensie: Het bijenbalkon, Caspar Janssen

Vogels kijken tijdens de zomervakantie

De zomer en vogels kijken, voor veel mensen een wat ongewone combinatie. Eerlijk is eerlijk: ik vind de zomer ook de minst interessante periode van het jaar om vogels te kijken. Maar eigenlijk geheel ten onrechte. Want de eerste trekvogels uit het noorden zijn alweer gearriveerd. En de eenden zijn in de rui en dat levert heerlijk puzzelwerk op. Okay, ik geef toe, de zangvogels bewegen zich stilletjes door het struweel en de eerste soorten trekken alweer weg. Maar al met al kun je toch nog goed vogels kijken tijdens de zomervakantie. In dit artikel doe ik je een paar suggesties voor interessante vogelgebieden. En geef ik je een aantal praktische tips.

Lees verder Vogels kijken tijdens de zomervakantie

Review: Vortex Crossfire HD 12 x 50 verrekijker

Vogels kijken doe ik met een verrekijker die tien keer vergroot (10×42). Maar hoe zou het zijn om met een verrekijker te kijken die nóg sterker vergroot, bijvoorbeeld twaalf keer? Sjaak stapte tijdens een vogelkijkdag plots met een Vortex Crossfire HD 12 x 50 verrekijker in de auto. En dat bood mij de kans om dit type verrekijker uitgebreid te testen. Waarmee ik meteen ook de vraag kan beantwoorden hoe ik een vergroting van twaalf keer ervaar. Want dat is toch wel een speciale ervaring!

Lees verder Review: Vortex Crossfire HD 12 x 50 verrekijker

Recensie: Een Duitse fantasie, Philippe Claudel

De Franse auteur Philippe Claudel behoort al jaren tot mijn favoriete auteurs. Tot de beste van zijn romans reken ik zijn De archipel van de hond en Het verslag van Brodeck, allebei even beklemmend als maatschappelijk betrokken. Vreemd genoeg heb ik de roman waarmee hij doorbrak, Grijze zielen, nooit kunnen uitlezen. Een tweede en zelfs een derde poging strandde in schoonheid. Zijn nieuwe boek Een Duitse fantasie houdt het midden tussen een roman en verhalenbundel. Op ingenieuze wijze heeft Claudel de losse verhalen met elkaar verweven.

Lees verder Recensie: Een Duitse fantasie, Philippe Claudel