Weekbericht #6 Een rondje Veerse Meer

Afgelopen zaterdag familie in Zeeland bezocht waardoor ik eindelijk gelegenheid had om het Veerse Meer te verkennen. Eerst even rechtsaf naar Schor Wilhelminapolder om de witkopgors te filmen, wat nog aardig lukte ook! De dwaalgast bivakkeert al weken in het vogelrustgebied, waar je met hoog water steltlopers en rotganzen van dichtbij kunt zien. Daarna door naar het Veerse Meer dat een heuse aanrader is in deze tijd van het jaar.





Lees verder

Over geoorde futen op het Veerse Meer

Wil je geoorde futen zien, ga dan nu naar de Zeeuwse delta. Aan de Philipsdam, op het Krammer, voor de Grevelingendam, op de Noordzee voor de Brouwersdam en ook op het Veerse Meer kun je ze zien jagen. Allemaal in winterkleed, dus nog in een grijs kostuum. Maar met dat prachtige rode oog en de iets opgewipte snavel. Een van de beste plekken om ze op het Veerse Meer te bekijken, is de Veerse Gatdam. Vanaf de parallelweg en de parkeerplaatsen zie je ze dicht onder de dam jagen. Met verrekijker en telescoop fabelachtig goed te bekijken. Tenzij er al te hoge golven klotsen. Let goed op, want soms zwemt er een kuifduiker en zelfs een ijsduiker door je beeld.

vogels kijken in frankrijk

 

Recensie: Plukalmanak, Claus Meyer

plukalmanak claus meyerGoeie grutten, je zult toch wildplukker zijn en het vooral hebben voorzien op de vegetarische hapjes die onze natuur aanreikt. Dan heb ik nu een boek in mijn handen dat je beslist eens op moet pakken: de Plukalmanak van culinair zwaargewicht Claus Meyer. De uitgever overdrijft niet wanneer hij in de flaptekst beweert dat de Plukalmanak de ‘wildplukbijbel’ voor kenners en liefhebbers is.

Koop dit boek

Lees verder

Over foeragerende kluten in februari

Met een zachte winter als die van dit jaar zie je vogels die je in winters met vorst niet ziet. Kluten bijvoorbeeld. Bij een beetje aanhoudende vorst vertrekken ze al snel in zuidelijke richting. Niet te ver weg trouwens. Zodra het warmer wordt, zijn ze net zo snel weer terug. Niet verwonderlijk dus dat je nu kluten kunt zien foerageren in natuurgebied de Middelplaten in het Veerse Meer. En niet weinige ook! De kluten die je in deze video voorbij ziet stappen, vormen slechts de voorhoede van een veel grotere groep. Evenals flamingo’s zien kluten er behoorlijk exotisch uit. Maar zolang het niet al te streng gaat vriezen, houden beide soorten het hier prima uit. Zeker in zout water dat natuurlijk minder snel bevriest dan zoet.

Wil je steltlopers zien, maak dan zeker eens een rondje Veerse Meer. Overal waar je slikranden ziet, maak je kans op enorme groepen steltlopers. Rosse grutto’s, wulpen, scholeksters, bonte strandlopers, goudplevieren, zilverplevieren en er schijnen ergens in het gebied zelfs kleine strandlopers gezien te worden. Waar precies weet ik niet. De ervaren vogelaars die achter de melding aangingen, troffen ze namelijk ook niet aan! Om steltlopers bij het Veerse Meer te zien is hoog water in de Oosterschelde het beste tijdstip. De vogels zoeken dan de hoogwatervluchtplaatsen op die in het Veerse Meer liggen. Zeker weten dat je dan ook grote groepen rotganzen ziet.

alle recensies van natuurboeken

Recensie: Minigids Dieren en planten van Scandinavië

minigids Dieren en planten van ScandinavieMuskusos, veelvraat, rendier, koningseider en hazelhoen, zomaar een paar bijzondere dieren die je kunt tegenkomen in een van de Scandinavische landen. En ben je ook of meer gericht op planten, dan noem ik de poolpapaver, het lapland kartelblad en de zwarte vanilleorchis als soorten die je in onze contreien niet in het wild zult tegenkomen. Unieke natuur dus. En wil je die soorten snel kunnen herkennen, dan is de Minigids Dieren en planten van Scandinavië een handig hulpmiddel.

Koop dit boek

Lees verder

Jonge lepelaars overwinteren op het Veerse Meer

Afgelopen zaterdag zag ik op de Oranjeplaat bij het Veerse Meer twee jonge lepelaars uitrusten. Jonge lepelaars herken je aan de bleke snavel.  Hoewel de meeste lepelaars in augustus en september naar de winterverblijfplaatsen in Zuid-Europa en Afrika vliegen, is het mogelijk om in Nederland overwinterende lepelaars waar te nemen. Een enkeling blijft in de winter hier en zal bij een niet al te strenge winter overleven. Aangezien deze winter tot nu toe uitzonderlijk zacht is, is de kans groot dat deze twee het zullen redden. Dat je in winter lepelaars ziet in de Zeeuwse wateren is zo gek nog niet. Zout water bevriest immers niet snel en in het open water kunnen lepelaars lang blijven foerageren.

banner reisgidsen

Vijf steltlopers op hoogwatervluchtplaats in Schor Wilhelminapolder

Het Schor Wilhelminapolder is momenteel een druk bezocht stukje buitendijks Zeeland: de zeer zeldzame witkopgors trekt massa’s vogelaars aan. Het gewone leven in dit stukje Vogelrustgebied gaat ondertussen ook gewoon door. Rotganzen grazen op het schor, steenlopers scharrelen tussen de steenstort en groepjes steltlopers zoeken er hun toevlucht als het hoog water is. Op een van de eilanden in het kweldergebied staat zo’n groepje dat uit maar liefst vijf soorten steltlopers bestaat: zilverplevier, bonte strandloper, tureluur, steenloper en scholekster. Een tafereeltje dat typisch is voor de Oosterschelde.

zeeland

IJsduiker op het Veerse Meer

‘Ongewoon veel ijsduikers in Nederland deze winter.’ Zoiets berichtte SOVON een paar weken geleden. Een van de ijsduikers zwemt al wekenlang op het Veerse Meer rond, voor de Veerse Dam bij Vrouwenpolder. IJsduikers zijn in vergelijking met roodkeelduikers van een formaat slagschip waar je u tegen zegt. Ik las in het grandioze boek Huiswaarts van Bernd Heinrich dat ijsduikers na terugkeer naar het meer waar ze willen broeden rivalen op leven en dood bevechten. En neem dat leven en vooral ‘en dood’ heel letterlijk. Niet zelden sneuvelt een ijsduiker in de strijd om territorium en vrouw. Kijk eens naar die kop met die grote bult, die enorme snavel die verandert bij het zien van een mannelijke rivaal verandert in een dodelijke dolk. En dat alles te samen geeft de ijsduiker, in elk geval die daar op het Veerse Meer, in mijn ogen een wat dreigend uiterlijk. Trouwens: in Europa broeden ijsduikers alleen op IJsland. Wil je elders broedende ijsduikers zien, dan moet je doorvliegen naar meren in Noord-Amerika.

vogels kijken in frankrijk

Waar je de ijsduiker op het Veerse Meer kunt zien
De ijsduiker op het Veerse Meer zwemt dus voor de Veerse Dam (officieel: de Veerse Gatdam). Sla op de N57 af naar de parallelweg en speur vanaf de parkeerterreinen naar de ijsduiker. ‘Mijn’ ijsduiker filmde ik in de hoek voor surfschool Veerse Dam, zeg maar de hoek in het noorden. Ik zag daar ook grote groepen middelste zaagbekken en brilduiker. Plus een enkele geoorde fuut. Doe je een rondje Zeeland, vergeet de Veerse Gatdam niet. De deltawerken hebben  in bepaald opzichten de natuurwaarden niet altijd gediend, maar voor het zien van zeevogels zijn ze een zegen. De ijsduiker op het Veerse Meer zit trouwens niet ver uit de kant, met verrekijker en telescoop laat hij zich uitstekend zien. Bang is hij ook niet. Loop een stukje over het strandje om dichterbij te komen. Zolang je rustig bent, laat hij het allemaal toe.

Hier mijn opname:

Mooie witkopgors bij Wilhelminadorp

Hij zit er nog! De witkopgors in de Wilhelminapolder bij het Zeeuwse dorp Wilhelminadorp. Al wekenlang bivakkeert hij daar op het stukje buitendijkse schor. Een bijzonder gebiedje trouwens. Bij laag water vallen er enorme stukken slik droog, altijd mooi om eens overheen te kijken. Bij vloed rusten groepjes steltlopers uit op de droge delen. Tureluurs, zilverplevieren, bonte strandlopers en steenlopers bijvoorbeeld. En in de winter natuurlijk rotganzen, altijd mooi om te bekijken en te beluisteren. En daartussen of beter: daarvoor, dus de witkopgors uit verre Aziatische oorden.

recensies van natuurreisgidsen

Je vindt hem onder aan de dijk, langs het hek van gaas. Soms is het flink zoeken geblazen, zo ook vanmiddag. Ik liep naar links tot het einde van het hek. Geen witkopgors te bekennen. Een tweetal wandelaars liep naar rechts. Een van hen kwam even later naar me toe wandelen in de hoop dat ik de witkopgors aan het bekijken was. Dat bleek niet het geval. Steenlopers en rotganzen waren mijn doelwit. Samen liepen we terug, en zowaar, daar vloog hij op vanuit het gras en ging pontificaal op het gaas zitten. Soms moet je wat geluk hebben. Schuw is hij niet, stapje voor stapje kwamen we dichterbij. Zelfs de helderblauwe jas van mijn metgezel van Walcheren verontrustte de gors niet; hij bleef rustig zitten. Met deze opname van dichtbij als resultaat. Zie zijn veel te lange nagels en die merkwaardige gorzensnavel! Op de terugtocht naar de auto kreeg ik nog een paar kijktips over vogels kijken langs het Veerse Meer. Nou, die heb ik dankbaar aanvaard met als finale klapper de ijsduiker op het Veerse Meer (mocht je dit bericht lezen, nog mijn grote dank!). De opname van de ijsduiker publiceer ik later, maar wat een slagschip is dat beest!

Nu mijn tweede opname van de witkopgors:

Lees verder