Paarse strandloper

Paarse strandloper EYY meldt zich

Tussen de tientallen paarse strandlopers op de Pier van Hoek van Holland zit er één die rijk behangen is met ringen. Om de ene poot (ik weet niet wat bij een vogel links of rechts is), hangt een groene ring met een flap. Op de flap staat de drie-letterige code EYY. Om de andere poot hangen zelfs twee ringen. Een metalen ring met ongetwijfeld een code. Maar die kan ik niet lezen op die afstand. En een oranje kleurring. In de naam van de wetenschap versieren we tegenwoordig zelfs wilde vogels met allerlei metaal en plastic. De vraag is achter waar je als goed bedoelende vogelaar die waarneming kunt melden. Dat blijkt een verhaal vol hindernissen en frictie. Oftewel: hoe je een vogelaar compleet tureluurs kunt maken…

P.S.

Een beetje ongebruikelijk, een P.S. bovenaan een artikel, maar ik vind dat ik het prominent in beeld moet brengen. Ondertussen hebben een paar mensen gereageerd op mijn bromblog. Zij bevestigen dat het melden van een ring ingewikkeld kan zijn. Maar ook leggen ze me uit dat het ringen van vogels niet alleen voorbehouden is aan wetenschappers in georganiseerd verband. Sterker nog, ringers zijn vaak op eigen initiatief actief en zijn liever in het veld met de vogels dan ergens achter een blauw scherm. Geef ze eens ongelijk! Ook de belangrijkste website voor het vinden van ringers is het resultaat van noeste arbeid van één persoon. Zoveel inzet, dat roept mijn bewondering op. Verhaal van hieronder blijft staan (iedereen heeft tenslotte recht om eens lekker te brommen), maar er moet nog wat bij om het te nuanceren en om de ringers recht te doen. Dat vind ik het belangrijkst, want ik wil iedereen recht doen. Je leest hier mijn aanvulling op onderstaande blog. En paarse strandloper EYY heb ik gemeld bij zijn ringer uit Noorwegen. Zijn levensloop lees je hier. Met dank alvast aan Renno, Henk, Albert en Kjell.

Wil je mijn bromblog nog lezen, die is nog ongewijzigd te raadplegen:




Paarse strandloper EYY

Dat is een fluitje van een cent, dacht ik. Ik heb een drieletterige code (EYY), de naam van de vogel (paarse strandloper) en een locatie (de Pier van Hoek van Holland). Ik kan zelfs bewijsmateriaal overleggen in de vorm van een filmpje. Even snel invoeren op een website en hup, naar buiten. Op die gegevens zit vast ergens op deze wereld een wetenschapper te wachten. Iemand die de paarse strandloper voorzag van de ringen in de hoop de vogel ooit weer terug te zien. Of een melding te krijgen van een waarneming. Of die wetenschapper inderdaad zo hunkert naar een teken van leven van deze paarse strandloper weet ik niet. Maar één ding weet ik wel: hij of zij maakt het me knap moeilijk om de ringen te melden.

Frictie wegnemen

Pas volgde ik voor mijn werk een cursus Online Marketing. De docent begon zijn uitleg met de voornaamste taak van een online marketeer: het wegnemen van frictie. Oftewel: het elimineren van alle hindernissen waardoor een bezoeker dreigt af te haken. Welnu, de bezielde wetenschappers kan ik het volgen van deze cursus aanraden. Het melden van een ring is bepaald niet eenvoudig. Sterker nog, uit het vervolg van dit verhaal zal blijken dat het een mission impossible is waarop zelfs acteur Tom Cruise zich zal stuklopen. En dat is jammer, want het spreekt vanzelf dat ik graag een bijdrage lever aan wetenschappelijk onderzoek van paarse strandlopers. Hoe klein mijn bijdrage ook is.

Van de ene website naar de andere

Ik dik mijn verhaal een beetje in, zodat je het kunt volgen. De website van SOVON geeft letterlijk geen informatie over hoe en waar je een ring kunt melden. Die kun je gerust overslaan. Dan door naar de website van het Vogeltrekstation. Die zou toch weinig frictie moeten bevatten. Welnu, deze website leidt mij uiteindelijk naar de website cr-birding submit. In het invulmenu ontbreekt de paarse strandloper echter en ik kan geen nieuwe soort toevoegen. Opnieuw een doodlopend spoor.

Gelukkig biedt de website van het Vogeltrekstation een escape. Hij verwijst me naar de Engelstalige website cr-birding submit. Lieve help, eer je als leek snapt hoe die website werkt, ben je zo ongeveer twee keer gepromoveerd in de biologie aan de Universiteit van Cambridge. Aangezien ik zo’n meerjarentraject niet wil ingaan, heb ik hier mijn pogingen maar gestaakt. Of eigenlijk toch niet. Op de eerder genoemde website cr-birding submit kan ik op project zoeken. Maar ook in het projectenlijstje kom ik geen paarse strandloper tegen met een groene ring met daarop de code EYY. Laat staan dat ik heb ontdekt hoe ik die ring kan melden. Zoveel frictie, dat overleeft een normaal mens niet. Ik ben afgehaakt.

Op zijn jan-boeren-fluitjes dan maar

Er valt dus nog onnoemelijk veel frictie weg te halen op de sites van de onderzoekers van onze gevederde vrienden. Ik ben behoorlijk tureluurs geworden van al die websites en onmogelijkheden. En dat heeft mij doen besluiten de ring maar op zijn jan-boeren-fluitjes te vermelden bij mijn waarneming op waarneming.nl. Wie weet krijgt de wetenschapper via-via de melding op zijn scherm te zien en kan hij er nog iets mee. En zo niet, dan heb ik me voldoende ingespannen om hem of haar te voorzien van de gegevens.

Wat ik niet snap

Wat ik trouwens niet snap is waarom SOVON op haar soortenpagina’s geen mogelijkheid biedt om een ring te melden. Vanaf die website een interface bouwen met een van de hierboven genoemde websites en klaar is Kees. Er loopt op deze wereld vast ergens een briljante programmeur rond die zo’n interface kan bouwen… En anders wel een rubriek Geringde vogels op waarneming.nl.

Genoeg gemopperd

Genoeg gemopperd, daar wordt een mens tenslotte ook niet beter van. De werkelijkheid zal best een stukje ingewikkelder liggen dan ik hierboven suggereer. En het zal uiteindelijk best goed komen. Nu over naar mijn paarse strandloper die rijkelijk voorzien is van de nodige ringen. Het is een prachtige vogel. Je ziet ook heel duidelijk wat een paarse strandloper eet: algen.

De beste verrekijkers van dit moment: