oeverlopers op de stenen glooiing europoort maasvlakte

Oeverlopers op de Stenen Glooiing

Een paar jaar geleden reed ik regelmatig met mijn strandhengels naar de Stenen Glooiing. Dit uiterste puntje op de Maasvlakte is befaamd om de zeebaarzen die je er kunt vangen. Vorige week was ik er weer, maar niet om te vissen. Vogels kijken wilde ik er, en het liefst trekvogels. Plots vielen deze oeverlopers in.

Oeverlopers langs de oever van de Nieuwe Waterweg. Tussen het wier zoeken ze naar krabbetjes, kreeftjes en ander klein spul. Twee exemplaren en aldoor op en neer wippend met het achterlijf. Typerend voor oeverlopers.

Op het water, vlak voor de glooiing, dreef een rubberen boot met twee zeebaarsvissers. Dat is een mooie sport daar. Soms passeren containerschepen die behoorlijke golven veroorzaken. Als ik dan tussen de blokken stond, moest ik snel terug, want anders liepen mijn laarzen vol. Met twee strandhengels van bijna vijf meter lang zo maar een paar meter uit de kant uitwerpen. Drie haken en aan elke haak een verse zelfgestoken steekzager. De grootste zeebaars die ik er ving was vijfenzestig centimeter. Schitterende beesten en vooral: verschrikkelijk lekker! Wil je alles weten over deze befaamde en tegelijk gevreesde visstek, ga dan naar de website van de Eurovissers waar ik op een blauwe maandag ook lid van ben geweest. Een gezellige club trouwens, en heel actief.

vissen op de stenen glooiing

Nu mag je nog wel op zeebaarzen vissen, maar je mag de vangst niet mee naar huis nemen. Doe je het wel, dan ben je als sportvisser de pineut als je gesnapt wordt. Je begaat namelijk een economisch delict en dat komt je al snel op een boete van anderhalf duizend exemplaren van de euromunt te staan. Plus negentig eurootjes voor elke gevangen vis. Dan kun je maar beter op de markt of bij de visboer gaan hengelen. De makrelen, gepen, botten en scharren die je er ook kunt vangen mag je trouwens wel meenemen. Tegenstrijdig als het menselijk bestaan is: de professionele vissers mogen hun zeebaarzen wel aan wal brengen. Nou, die trekken in één warnet meer zeebaarzen omhoog dan ik in mijn hele leven zou vangen. Of het ooit nog goedkomt met de populatie zeebaarzen voor de Hollandse kust, valt dus te vrezen. En mocht je menen dat de ambtenaren bij het nemen van deze merkwaardige beslissing de economie hebben laten meewegen, dan heb je het mis. Het economische belang van de sportvisserij op zeebaars is stukken groter dan dat van de professionele vissers. Denk maar eens aan al die duur betaalde hengels, kunstaasjes, nylon lijnen, haken, kleding, kano’s, enzovoort. Overigens is het toe te juichen dat de sportvissers wel hun verantwoordelijkheid nemen door hun zeebaarzen terug te sturen naar het zilte nat.

De Stenen Glooiing dus. Wie het scheepsverkeer de Europoort in en uit wil volgen, kan hier zijn hart ophalen. Hier vindt je ook zo ongeveer de meest afgelegen cafetaria van Nederland: het Balkon van Europa. Hier serveert het echtpaar heerlijke frieten en wil je een stuk appelgebak, dan kan dat ook. En wandel daarna de Vuurtorenvlakte op waar je vanaf september langs trekkende zangvogels kunt volgen.

Oeverlopers op de Stenen Glooiing


De beste verrekijkers om vogels te kijken (van goedkoop naar duur):