De mooiste wandelgebieden om te struinen en te verdwalen

Wat denk je, kun je in Nederland nog verdwalen? In ons land dat op alle terreinen overgeorganiseerd is? Zelfs onverharde wandelpaden zijn nog bewegwijzerd. Maar John Jansen van Galen heeft me overtuigd in zijn geweldige wandelboek Waar een wil is, is geen weg. Waarin hij je de weg wijst naar natuurgebieden waar je je nog volkomen vrij, ongebonden en aan jezelf overgelaten kunt voelen. Ben jij ook op zoek naar de sensatie van verdwaald te zijn? In dit artikel geef ik je de tien beste gebieden om te struinen én te verdwalen. Waarbij ik je de tip geef het boek van John Jansen van Galen aan te schaffen, want hij geeft je nog veel meer tips en daarbij talloze onvergetelijke verhalen. En let wel: mobiele apparaten, kompas en andere richtingaanwijzers laten we thuis of raadpleeg je slechts in de ultieme noodsituaties.

#1. De Loonse en Drunense Duinen
In de provincie Noord-Brabant ligt een weids gebied waar het zand vrij spel heeft. De Loonse en Drunense Duinen. Wie maar lang genoeg door het rulle zand sjokt, weet op den duur niet meer waar hij begonnen is. En al helemaal niet meer waar de eindbestemming ligt. In één streep naar de finish lopen is hier moeilijker dan te verdwalen.

#2. De Amsterdamse Waterleidingduinen
In het duingebied op de grens van Zuid- en Noord-Holland mag je dwalen waar je wil. Maar let op: dwalen is nog geen verdwalen. Hopelijk komt tijdens je wandeling vanuit zee een dichte mist aanrollen waardoor je je oriëntatievermogen faliekant kwijt raakt.

#3. Hosterwold
Dit vind ik nou leuk. Zelfs in de nieuwste delen van Nederland kun je heerlijk verdwalen. In de Flevopolder zijn vele hectares beplant met bos. Van die kaarsrechte stukken bos waar wij Hollanders (of in elk geval de ambtenaren vanuit hun zetel) zo erg van houden. Die bossen hebben zich echter al zodanig ontwikkeld dat de wandelpaden overwoekerd zijn. Wie zich niet uit het veld laat slaan door braamstruiken en metershoge brandnetels die weet nu waar hij moet zijn.

#4. Grensgebied bij Swalmen
Ben ik nog in Nederland of sta ik met één been in Duitsland? Het grensgebied achter Swalmen (bij Roermond) is waarlijk een berucht smokkelgebied. Niet alleen boter en sigaretten werden stiekem de grens overgedragen, ook harddrugs bleek geliefde smokkelwaar. En dat al in de jaren vijftig. Wil je dwalen en verdwalen, dan op naar dit fraaie deel van Limburg.

#5. De grotten in de Sint-Pietersberg
Een bijzonder gebied om te verdwalen is het grottenstelsel in de Sint-Pietersberg bij Maastricht. John Jansen van Galen dist de ene na de andere anekdote uit de geschiedenis van onze berg op. Talloze zijn de verhalen van mensen die in het grottenstelsel zijn verdwaald en die pas jaren later als skelet of mummie werden gevonden. Soms op enkele tientallen meters van een ingang. Tegenwoordig ga je met een gids de grotten in, maar de illusie van (ver)dwalen is er niet minder om.

#6. De Waddenzee
Een gebied om te verdwalen dat mij erg aanspreekt is de Waddenzee. De ruimte, het stinkende slik, eb en vloed, de wadvogels en daar ergens in de verte het eiland. En maar baggeren door slik en water. Nu vrijwel altijd onder leiding van een gids. Maar ook een gids kan zich vergissen. Of overvallen worden door mist of onverwacht harde wind. De charme van dwalen is dat het ook wel eens mis kan gaan. Het is maar dat je het weet.




#7. Nationaal Park van de Hoge Venen (Ardennen)
België hoort in dit rijtje ook zeker thuis. Vennen, dennenbossen en moerassig land. Van dit landschapstype vind je vele hectares in het Nationaal Park van de Hoge Venen in Oost-België. Vanuit Limburg gemakkelijk te bereiken. John Jansen van Galen vertelt over een lokale held die de weg op zijn duimpje wist in dit uitgestrekte gebied. En toch: ook hij liet het leven tijdens een dwaaltocht door de venen. Dat laatste wens ik je niet toe, maar toch: treedt in zijn voetspoor. Het moet een fantastisch natuurgebied zijn waar het wemelt van de bijzondere dieren en planten.

#8. Kweldergebied Terschelling
Elk waddeneiland heeft zijn uitgestrekte kwelders, zijn eindeloze stranden. Zelf heb ik op Schiermonnikoog lopen dwalen. Ik kan me nog herinneren dat we uitgeput in ons appartement arriveerden na een dwaaltocht van een dag lang. Niets mooiers dan daarna in een lokaal restaurant van een heerlijke maaltijd te genieten. Ik noem het kweldergebied bij Terschelling, omdat het hoog op mijn verlanglijstje staat. Maar in Waar een wil is, is geen weg, geeft de auteur je ook tips voor andere waddeneilanden.

#9. Kalmthoutse heide
Dit uitgestrekte natuurgebied ligt op de grens tussen Nederland en België. Inwoners van Zeeland en Noord-Brabant kennen het gebied ongetwijfeld. Het is een zeer populair wandelgebied. Maar met de familie uit wandelen gaan is iets anders dan een expeditie in je eentje of met zijn tweetjes. En zeker wanneer je je overgeeft aan wat een andere auteur noemde ‘het foutisme’. Het streven om bij elke beslissing consequent de foute beslissing te nemen.

#10. Duingebied Meijendel
Dit duingebied is een van de mooiste gebieden die ik ken. Maar volgens John Jansen van Galen kom je ongemerkt op verboden terrein. Zo ver ben ik nog niet gekomen! Achter de duinen klotst de Noordzee en die wil wel eens een mistbank het land op sturen. Dwaal lekker en nu maar hopen dat je in de achtertuin van een of andere Wassenaars lustoord terecht komt.

Geef een reactie