Klauterende paarse strandlopers

Na mijn klaagverhaal over de mislukte poging een geringde paarse strandloper te melden, nu opnieuw aandacht voor deze prachtige wintervogel. Overigens ontdekte ik ook nog een wat positiever getoonzette blog van me. Over paarse strandlopers op de Brouwersdam. Die is misschien aardiger om te lezen.

Misschien wandel je wel eens over de Zuidpier bij IJmuiden, over de Pier van Hoek van Holland of over de Brouwersdam en zie je kleine, gedrongen steltlopers. Ze klauteren over de rotsen. Pikken voortdurend in het wier. En blijken opvallend genoeg helemaal niet zo schuw. Het zijn steltlopers uit het Hoge Noorden die overwinteren op de rotskusten in ons land. Zoveel rotskusten heeft Nederland niet, sterker nog, van nature kent Nederland helemaal geen rotskusten. Alleen maar strand, duin, slik en kwelder. Daar zul je zelden een paarse strandloper zien. Toch gebeurt het soms. Ik meen me te herinneren dat ik vorig jaar een serieuze melding zag van een paarse strandloper bij Battenoord in het Grevelingenmeer. Daar vind je toch echt geen rotsen en alleen maar drabbige slik.

Nee, de rotskusten in Nederland zijn kunstmatig. Aangelegd om een haven te beschutten. Een provincie te beschermen tegen springvloed. Of om de stroming af te remmen. En dat gebeurt met grote betonblokken, asfalt en losse stortstenen. Ideaal terrein voor de paarse strandloper. Het zal bij de paarse strandloper ongetwijfeld gaan zoals bij de scholekster. En dan doel ik op de snavels. Die slijten elke dag een aantal millimeters. Als dat peuren in rotsspleetjes en zeepokken doet de snavelpunt flink slijten. Gelukkig groeit de snavel met een zelfde tempo aan en zo blijft de paarse strandloper in staat om kreeftjes, slakjes, algen en ander eetbaar spul te verorberen.

Tot zover mijn verhaal van vandaag. Zie ze klauteren deze prachtige wintervogels aan zee:

De allerbeste verrekijkers van dit moment (en de allerduurste):