IJsgorzen zoeken in de Kwade Hoek




De Kwade Hoek heeft zijn naam niet mee. Vroeger, toen alles nog beter was, kon het hier flink spoken. Het water van de Noordzee kolkte en stroomde en menig schip strandde in het zicht van haven en binnenland. Het was met recht ‘een kwaaie hoek’ daar in de bocht boven het historische stadje Goedereede. De schepen die het woelende water heelhuids doorstonden en het Haringvliet opstoomden, stonden kilometers verderop voor een zelfde uitdaging. In de bocht bij Ooltgensplaat ligt nog een natuurgebied met zo’n fijne naam: de Hellegatsplaten. Van de kwaaie hoek naar het Hellegat, je snapt hoe menig schipper over de kustlijn van Goeree-Overflakkee dacht…

Nu kun je in beide gebieden prima toeven en er menig zeldzame vogel zien. Zo togen vriend Sjaak en ik vandaag naar de Kwade Hoek op zoek naar sneeuwgorzen en ijsgorzen. Ze worden namelijk weer gemeld vanuit de Kwade Hoek en in aardige aantallen ook! Gelukkig kent Sjaak de weg door de Kwade Hoek op zijn duimpje en wist hij waar de vogels zaten. Opmerkelijk genoeg ontpopte hij zich ook tot een deskundige weerman. Waar ik menig regenbui op ons af zag komen, bezwoer hij dat het wel zou meevallen. En ik geef toe: hij kreeg nog gelijk ook.

Nog niet heel veel

IJsgorzen en sneeuwgorzen zoek je langs de zeereep. In de lage duintjes die nog maar pas zijn gevormd en die altijd in verandering zijn. Tussen het gras en de weinige planten strijken ze neer op zoek naar zaad en beschutting. In het struweel dichter tegen de hoge duinen zagen we niet heel veel. Groenlingen, vinken, merels, roodborst, dat soort spul. Een waterral brulde vanuit het riet, een cetti’s zanger ook. En onderwijl ‘trapten’ we de ene naar de andere watersnip omhoog. Van ijsgorzen en sneeuwgorzen nog geen spoor.

Een groep van twintig ijsgorzen

Langs de waterkant liep een enkele drieteenstrandloper. Nu sjokte ik in mijn droogpak rond, dus liggend in het natte zand deze rappe steltlopers gefilmd. Die opname, of wat daarvan is gelukt, publiceer ik later deze week. In de verte struinde een groep van vijf of zes vogelaars door de lage duintjes en daar koersten we op af. Met resultaat! Eerst stoven groepjes veldleeuweriken op uit de begroeiing. Eenmaal aangekomen bij de groep werden we gewezen op een groep ijsgorzen een meter of tien voor ons. Ik kreeg ze pas in beeld toen ze alle twintig opvlogen, maar wie zo gelukkig was door de telescoop te kijken, kreeg ze bijzonder fraai in beeld (werd me meegedeeld).

Schuw

De groep trok naar het westen, wij naar het oosten. Drieteenstrandlopers, bonte strandlopers, veldleeuweriken en graspiepers vlogen met ons mee of door ons op. Langs de vloedlijn zaten nog veel meer zoutminnende vogels. En gelukkig, daar vloog weer een groepje ijsgorzen. Het viel ons op dat ze aardig schuw zijn. Zijn er al te veel vogelaars langs geweest? Of wandelaars met hun viervoeters? IJsgorzen zijn wintervogels uit het noorden en zulke gasten zijn meestal niet heel schuw. Nou, deze ijsgorzen dus wel. Een menselijke kruin, hoe gecamoufleerd ook, was al voldoende om ze te laten opvliegen. Op de grond waren ze trouwens nauwelijks te zien. Het is een hele sjouw, maar ik adviseer je een telescoop mee te nemen om ze goed te kunnen bekijken. Je kunt dan op afstand blijven en ze rustig opzoeken.

Alleen overvliegende ijsgorzen kunnen filmen

Het filmpje hieronder is dan ook geen grap! Echt waar, er vliegen een stuk of zes ijsgorzen over. Helaas als minuscule stipjes die ook ik nauwelijks kan onderscheiden. Maar het bewijs is geleverd. De ijsgorzen vliegen door de Kwade Hoek! De sneeuwgorzen hebben we niet gezien, maar de groep vogelaars had ze een eind verderop in het westen van de Kwade Hoek wel gezien. Een groep van liefst vijftig exemplaren.

Heerlijk wandelen door de Kwade Hoek

Een wandeling door de Kwade Hoek is dan ook een heuse aanrader. Je kunt er natuurlijk op de bonnefooi naar toe, maar misschien is het verstandiger om het wandelgidsje van Natuurmonumenten te bestellen. Die bevat een gedetailleerde wandelroute door de Kwade Hoek. Altijd handig en bovendien: de achtergrondinformatie over dit gebied is ook heel interessant. Trek laarzen aan, want ook op de paden staat soms behoorlijk diepe waterplassen.

Dan nu wat ik kon filmen van de ijsgorzen. Het was niet veel, maar voor het bewijs toch gepubliceerd:

De reisgidsen voor vogelaars van dit moment: