In mijn gedachten wandel ik weer naar de kliffen van Mers-les-Bains. Tussen de Flower Camping en de kliffen liggen een paar intensief bewerkte akkers. De ene is ingezaaid met ik denk wintertarwe, maar het kan ook mais zijn. De andere is nog kaal en bezaaid met vuursteen. Dat op zo’n akker nog iets kan groeien! Wat me verder opvalt is dat ik hier veldleeuweriken hoor. Hoog in de lucht, een stuk of vier. En op twee plaatsen vliegt vanuit de berm een grauwe gors op. Ze strijken neer op de telefoonkabels een eindje verderop. Tijdens de vlucht hoor ik het korte, tikkende bt’bt’bt zoals mijn ANWB Vogelgids van Europa het geluid omschrijft. Gele kwikstaarten vliegen laag over de wintertarwe of mais. En in de paar struiken rond de akker zitten roodborsttapuit en grasmus.
Op die akkervogels die ik nu noem, blijven mijn gedachten haken. Hoe kan het dat ik op die intensief bewerkte akkers wel vogel hoor en zie, terwijl die in Nederland vrijwel volledig ontbreken? Of is het een lokale uitzondering en vindt straks na het eerste gifspuiten alsnog de grote slachting plaats? Ik blijf het merkwaardig vinden. Want echt, de akkerranden zijn daar even kaal als in Nederland en de akkers zijn er even monotoon en kaarsrecht.
Afijn. Van ver toont Notre Dame de la Falaise haar blinkende rug. De ene arm uitgespreid. Op de andere haar lieve kind. Ze is volgens mij op een oude nazi-bunker geplaatst. Rond de sokkel groeien was struiken. En daar strijkt net een grauwe gors neer. Het is vroeg in de ochtend. Ik heb het koud en de vogels denk ik ook. Die willen dus niet veel energie verliezen. Ik kruip op mijn knieën door het kleddernatte gras. En o wonder, de grauwe gors laat me wel heel dichtbij komen. De plompe gors zingt zijn karakteristieke rinkelende lied. Dan wil ik hem van nog dichterbij filmen. Ook dat laat de zangvogel toe. Gedurende ongeveer dertig seconden. Dan besluit hij op te vliegen.
De grauwe gors dus. Vrijwel elke vakantie in Frankrijk zie en hoor ik hem. Maar nog nooit zo goed als nu. Kijk eens goed naar zijn snavel. Zie hoe krachtig die is met zelfs een extra hoek erin om sterke zaden door te knippen. In Nederland is hij uitgestorven en is hij hooguit een dwaalgast. Dat moet anders kunnen. Daar waar de akkers het toelaten wat struiken aanplanten. Meidoorn, vlier en meer van dat soort inheemse soorten. De grauwe gors heeft immers een verhoogde zangpost nodig, zoals mijn ANWB Vogelgids van Europa aangeeft. De bermen op de juiste manier onderhouden. Dan moeten de grauwe gorzen toch ook in ons land weer tot broeden kunnen komen? En anders de roodborsttapuit wel, en de grasmus?
De beste verrekijkers voor kinderen:
Ontwikkeld in samenwerking met Freek Vonk, de meest bekende bioloog van ons land. De verrekijker heeft een stevige grip door zijn rubberen bekleding en is daarom goed vast te houden. De verrekijker versterkt 10 keer. Het gewicht is met 270 gram heerlijk licht. Speciaal voor de jongste kinderen. | |
Dit vind ik nou echt een fraaie verrekijker voor kinderen. Sterker nog: dit is een verrekijker die speciaal voor kinderen en tieners is ontwikkeld. Met een vergroting van 6,5 keer. Dat lijkt niet groot, maar hou er rekening mee dat het voor kinderen al lastig genoeg is om een verrekijker goed te richten. Het beeld is met deze vergroting ook lekker stabiel. Dit is wat mij betreft de verrekijker met de beste prijs-kwaliteitverhouding in dit overzicht. | |
Dit vind ik nou echt een fraaie verrekijker voor kinderen. Vergroting van acht keer is perfect. De diameter van de lens is 42 millimeter, en dat betekent dat het met de lichtsterkte goed zit. Het gewicht is opmerkelijk laag: nog geen 300 gram en dat maakt dit model uitermate geschikt voor kinderen. | |
Een heel compacte verrekijker met een gewicht van iets meer dan 400 gram. De vergroting van tien keer is wel iets gevoeliger voor trillingen, en daarom is dit model geschikt voor kinderen vanaf een jaar of tien. Maar die zullen er zeker veel plezier aan beleven! | |
Een verrekijker met een gewicht van 575 gram. Een stoer model dus, voor sommige kinderen een aangenaam kenmerk. Een goed instapmodel voor wat oudere kinderen. De doorsnede van de lenzen is 42 millimeter en dat betekent dat deze verrekijker overdag goed presteert. | |
Een leuke dakkantkijker voor relatief weinig geld. Een heel laag gewicht, namelijk iets meer dan 200 gram en dat verkleint de kans op trillingen doordat de verrekijker te zwaar is. Geschikt voor jongere kinderen vanaf een jaar of acht. | |
Dit model is beduidend lichter dan de verrekijkers hierboven. En dat betekent een kleinere kans op vervelende trillingen. Geschikt voor kinderen vanaf acht jaar. | |
Een verrekijker voor kinderen met veel kracht in de armen. Het gewicht is namelijk ruim 710 gram. Bovendien is de vergroting 10 keer en dat betekent dat deze verrekijker gevoelig is voor trillingen. Alleen geschikt voor kinderen vanaf een jaar of dertien, schat ik in. | |
Vorm het budget geen belemmering en wil je je kind de beste verrekijker voor junioren geven, dan weet je wel bij welk merk je uitkomt: bij Swarovski. Aan de kwaliteit van de Swarovski My Junior verrekijkers hoef je niet te twijfelen. Dit is de absolute top op het gebied van verrekijkers! Dit model is verkrijgbaar in twee kleuren. Je hebt dus ook nog wat te kiezen. Eén minpuntje: de close-focus is 4 meter en dat is voor een verrekijker van Swarovski te veel, vind ik. |