jagende zwarte ruiters inlaag keihoogte

Foeragerende zwarte ruiters voor de hut

‘s Ochtends vroeg is het beste. En dan nog hopen dat je alleen in de vogelkijkhut zit. Dat is het allerbeste. En zo zat ik dit keer alleen in de hut bij Wissenkerke en filmde ik deze zwarte ruiters die vlak voor mijn neus aan het foerageren waren. Ik kan niet ontkennen dat ze dat met enige intelligentie deden.

Want wat was het geval? Het water vlak voor de hut is nogal ondiep. Er vallen eilandjes droog, en hier en daar ook een schiereilandje. En in één van de plasjes tussen twee schiereilandjes waren de zwarte ruiters aan het jagen. Maar dan ook alleen in dat plasje! Ik hoopte vurig dat ze even een ommetje zouden doen en dan voor de hut zouden paraderen. Dat werd hem dus niet. Ze sloten de visjes en steurgarnalen (voor de laatste vermoed ik) op in het plasje en vraten het simpelweg leeg. De steken hun kop onder water en ploegen door de modder. Alleen kont en rode poten steken boven water uit zoals je op de foto hierboven kunt zien. Komt een garnaal of visje tussen de snavel dan heeft de zwarte ruiter beet. Een steurgarnaal glijdt echter niet makkelijk de keel van een zwarte ruiter in. Je ziet in het filmpje dat de vogels langdurig moeten slikken voordat de garnaal naar binnen glijdt.

Zwarte ruiters danken hun naam aan de kleur van hun verenkleed in de zomer. Dat is gitzwart. Maar dat kleed zie je over het algemeen alleen in het Hoge Noorden waar ze broeden. Eenmaal terug in Nederland staat er weinig meer op het spel en zie je ze in winterkleed. Een beetje saaier met dat grijs. Maar nog altijd zwarte ruiters: hoog op de rode poten en gezegend met een lange fijne snavel. En een neusje voor garnalen. 

De beste verrekijkers voor beginnende vogelaars: