Een ontmoeting met drie reetjes

Was nog niet eens zo heel lang geleden een ontmoeting met een ree iets heel bijzonders, tegenwoordig hoef je zoveel moeite niet meer te doen. Tijdens onze vogeltochten over de eilanden komen we er altijd wel een paar tegen. Midden op een akker, in de beschutting van een heg of knabbelend aan boomknoppen in een boomgaard. Afgelopen weekend was het opnieuw raak, bij Burgh-Haamstede.

We kwamen vanuit de richting van de Bootsinlaag en zochten naar patrijzen. Die we nog vonden ook! Kijk, dat is wel bijzonder. We reden over een landbouwweggetje en op een dam naar een akker liep een koppeltje. Hoe zacht je dan ook rijdt, het is altijd te hard. Auto in zijn achteruit, zoals je misschien weet zo’n lekkere zware gromdiesel, weg patrijzen. Ze waren onder het hek doorgepiept zo het hoge gras in. Nooit meer gevonden natuurlijk.

Een eindje verder, vlak voor de bebouwde kom reed ik ook al te hard. Niet volgens oom agent, maar wel volgens vriend Sjaak. ‘Stop man,’ riep hij, ‘daar lopen drie reetjes.’ Ik had ze glad niet gezien, omdat ik op de weg moest letten. Auto weer in zijn achteruit, weer het zware gegrom van de motor, en warempel, de drie bleven staan. Twee bokjes en een hinde. Doodgemoedereerd liepen ze over de weide alsof ze in ons geen gevaar zagen. Wat we natuurlijk ook niet waren. Een eindje verderop ging het stel wel in galop. Ze draafden een dam over, staken de weg voor ons over en renden de dijk op. Een seconden stilstaan op de dijk, ons even aankijken en Sjaak de kans gevend om een foto te schieten, en weg waren ze. Zomaar op de kop van Schouwen-Duiveland, vanuit het niets. En dit kan je haast overal in Nederland en België overkomen.

De foto’s zijn natuurlijk weer van Sjaak. Behalve die van de twee bokjes in de boomgaard. Die is van zijn zoon Jona. Ook een prachtige foto die ik je niet wilde onthouden.

Mijn tips voor natuurbeleving in Zeeland

Met deze tips ontdek je de natuur in Zeeland nog beter: