Reetjes op Schouwen-Duiveland

Deze foto’s maakte Sjaak gisteren toen we een vogelronde maakten over Schouwen-Duiveland. Het was bar koud en op vrijwel alle plassen en sloten lag en ligt ijs. Maar niet in de Prunje. De brakke slootjes waarin het water nog een beetje stroomt, liggen nog open. Ideaal gebied voor de ijsvogel. Die we dan ook zagen en die ik zelfs in een flits nog kon filmen. Sjaak maakte vanaf een landweggetje twee foto’s van een groepje reeën. Dat is weer eens wat anders dan vogels.

reetjes op Schouwen Duiveland Fotograaf Sjaak Huijer

Fotograaf: Sjaak Huijer

reetjes op Schouwen Duiveland 2 Fotograaf Sjaak Huijer

Fotograaf: Sjaak Huijer

Haas verdwijnt tussen de planten

De Crezéepolder bij Ridderkerk is volop in ontwikkeling. De polder is inmiddels ingericht als natuurgebied en wateropvanggebied. De laatste jaren werden al tal van zeldzame waarnemingen gedaan. Zo niet afgelopen zaterdagavond. Tapuit en paapje waren de meest bijzondere vogels die ik zag, met de lepelaars dan. Helaas was het hoog water, te hoog om het porseleinhoen te zien dat er eerder die dag was gesignaleerd. Hazen zijn ook niet zeldzaam te noemen, maar een ontmoeting met een haas is altijd leuk. Deze keek me met dat ene grote oog even onderzoekend aan verdween toen een tikkeltje loom tussen de planten.

Over een mol in de tuin

Er zijn maar weinig mensen die blij zijn met een mol onder het gazon. Binnen de kortste keren is het gazon ‘gemold’. Zo ook bij mijn broer. Molshopen verschenen zonder dat ooit de mol verscheen. Tot gisteravond. De mol bewoog, de grond met hem en mijn schoonzus Kaewta en mijn nichtje Sommie ontpopten zich als professionele mollenvangers met een liefdevol hart. Snel een schep gepakt, een plastic zak en een glazen pot. De schep in de grond, de mol klem en hup een plastic zak over zijn lijf en daarna: plop de glazen pot in. Een beetje grond erbij en het prachtige beestje bekijken. Niet geliefd, maar wel heel fraai, zo’n mol. Maar wat nu? Hem op wrede wijze ombrengen is ook zo wat. Hem aan de andere kant van de schutting loslaten: ook geen optie. Voordat mijn broer binnen zou zijn, zou de mol alweer onder zijn gazon kruipen. Dan maar het viaduct over, ver de polder in. Diervriendelijker kan haast niet. Toch heeft de mol een probleem: de grond is kurkdroog en dus hard als beton. Daar graaft zelfs een mol geen gang in. En zo verdwijnt de mol in het gras. Wie weet vond hij een fijn stukje aarde. Of belandde hij ondertussen in de klauwen van een buizerd. Hoe dan ook, het is een prachtig beestje!

Het eerste dier in de Morvan

Bij aankomst bij ons vakantiehuisje in de Morvan hoefden we niet lang te wachten tot het eerste dier zich voor de camera meldde: een veldmuis kwam al ritselend door het gebladerte op ons af lopen. En bleef nog poseren ook!




Langoren in de polder – 10 leuke feiten over hazen

Vanmiddag kon iets eerder van mijn werk naar huis. De zon scheen, ik had al grutto’s in een weiland gezien en dus: met de camera op stap door de polders bij Alblasserdam. De wind was onverwacht hard en dat belemmerde het filmen. Voor alles is echter een oplossing en voor het probleem van de wind was de oplossing het raamstatief. Stevig op het autoraam schroeven en niet te veel vergroten. En dan moet je nog iets van geluk hebben. En dat had ik! Bij Streefkerk drukte een haas zich plat langs een slootkant. Vlak langs het weggetje. Hazen zie ik nu ontzettend veel in de polders. Vorige week nog zal ik een groep rammelaars. Altijd leuk om te zien. Zie je rammelende hazen, blijf dan een half uurtje stil staan of zitten. Het is erg leuk om te zien hoe de hazen op elkaar reageren. Lees verder

Karakteristieke Schotse Hooglanders

Hoe je ook denkt over verwilderd vee in natuurgebieden, sommige van die dieren hebben karakter. Neem nou deze Schotse Hooglanders in natuurgebied de Oeverlanden in de Hoeksche Waard. Fotogeniek tot en met en over het algemeen haast aaibaar. Nu niet denken dat ze echt aaibaar zijn, want dat valt in de praktijk best tegen. Blijf op afstand, zeker wanneer ze kalfjes hebben. Of ze werkelijk een positieve bijdrage leveren aan de biodiversiteit in het natuurgebied, ik laat die beoordeling graag over aan de biologen. Zolang toestanden als in de Oostvaardersplassen niet voorkomen, kan ik ermee leven dat ik af en toe wat vee tegenkom tijdens het vogelen.

 

Rammelende hazen in de polder

In bijna elk natuurgebied zie ik ze nu: Rammelende hazen. De rollen zijn duidelijk: één mannetje verdedigt zijn vrouwtje tegen een paar andere opdringerige mannetjes. Het vrouwtje laat zich echter nog niet door het eerste mannetje verleiden. Ze kijkt goed naar de gevechten. Wie is de sterkste? Af en toe doet ze zelf mee aan het rennen en stoeien. Even testen wie nu echt de baas is. Nou, als dat nog niet duidelijk is: de vrouw is de baas. Woman power in de Zeeuwse polder! Komt een mannetje naar haar zin te dicht bij, dan krijgt hij een krauw over zijn kop. Of ze rent er als een haas vandoor. In snelheid doet ze niet onder voor een mannetje.

Recensie: De wolf terug. Eng of enerverend?, Dick Klees

Afgelopen vrijdag werd weer eens een wolf aangetroffen langs een snelweg in Drenthe. Doodgereden. Maar wel een heuse wolf! De terugkeer van de wolf in de Nederlandse natuur lijkt slechts een kwestie van tijd te zijn. Maar hoe wenselijk is zijn komst? En wat vinden wij ervan? En belangrijker: hoe moeten we omgaan met zo’n roofdier als buurman? Dick Klees en andere wolfdeskundigen bogen zich over deze actuele kwestie en schreven er een boek over: De wolf terug.

 

 

 

Lees verder

Ree steekt zwemmend over naar een eiland

Dat reetjes goed en ver kunnen zwemmen bewijst deze opname wel. Eerst zag ik hem in een groepje van vier op het eiland rechts tegenover vogelkijkhut De zwartkopmeeuw in de Hellegatsplaten rond scharrelen. Ze kwamen steeds dichterbij om tenslotte achter de struiken te verdwijnen. Even later zag ik er plots een in het water. Hij stak zwemmend over naar het andere eiland. Toch een paar honderd meter zwemmen. Een flinke prestatie in de felle koude wind.