Omringd door Schotse Hooglanders

Zijn er geen vogels, dan maar wilde koeien filmen. Schotse Hooglanders bijvoorbeeld, in de Oeverlanden, een uitgestrekt natuurgebied in de Hoekse Waard. De gedrongen koeien zien er woest uit, maar zijn in werkelijkheid best aardig. Behalve wanneer je te dicht bij de kalfjes komt. Dan is het oppassen geblazen. Een por van een hoorn of een vriendelijk schopje met een van de hoeven kan je behoorlijk beschadigen. En dus ging ik veilig achter een omgevallen boom staan om de koeien van onder de boom te filmen.

Meer lezen over bijzondere dieren?

Digitaal monument voor een dooie mol

Voor veel mensen is de beste mol een dooie mol. Ik snap het, maar toch: wat een prachtige beestjes zijn mollen toch! Helaas zijn ze lastig te filmen, althans in levende lijve. Liggen ze morsdood op de brug in de Crezéepolder dan wordt het een stuk eenvoudiger. Als een haring aan zijn staart hief ik de dooie mol omhoog en legde hem op de reling (hoe anders immers zou een dooie mol op de reling van een voetgangersbrug terecht komen?). De zwarte kraaien aan de overzijde van de kreek verlieten subiet hun boom en vlogen dreigend over. Heb je oog voor details, dan valt je in het filmpje de vlieg op. Jazeker, de eerste lijkenvreter was al gearriveerd. Zo gaat dat in de natuur: de één zijn dood is letterlijk de ander zijn dood. Een digitaal monument voor een prachtige mol. Het enige te filmen dier van vanmorgen.

De beste verrekijkers in de prijsklasse tot € 500,00:

Recensie: De otter, Harrie Bosma

Van uitsterven tot nieuw begin, zo luidt de ondertitel van dit boek over de terugkeer van de otter in de Nederlandse natuur. Jawel, de otter is aan een opmars bezig. Mooi dat er te midden van alle misère in onze natuur toch ook nog lichtpuntjes te noemen zijn. En de titel van het boek? De otter natuurlijk. Niet heel origineel, maar wel heel duidelijk.

Lees verder

Recensie: Bijna menselijk, Alfred Fidjestol

Het boek Bijna menselijk van Noorse journalist Alfred Fidjestol is een biografie over een bijzondere hoofdpersoon: de chimpansee Julius. Eerst gehouden voor een vrouwtje en dus Juliane genoemd, later werd het Julius want het bleek een mannetje. Zijn jeugd was gecompliceerd, maar het kwam allemaal goed. Een levendig portret van een bijzondere aap.

Lees verder

Heckrunderen kwamen op ons af

Daar stonden we dan in de Hellegatsplaten. Wil je bij de vogelkijkhut komen dan passeer je twee oversteekplaatsen voor de heckrunderen en wilde paarden. Meestal is er geen grote grazer te bekennen, maar soms is het prijs. Dan staat er plots een kudde woeste heckrunderen naar je te staren. En weet je wat het met die koeien is? Die zijn nieuwsgierig en bangelijk tegelijk. Beetje bij beetje naderen ze je, maar zou je een schreeuw geven dan gaat het hele zooitje er pardoes vandoor. Ondanks de enorme horens hebben ze een klein hartje. Tot je te dichtbij ze komt en moeder heckrund meent dat je een gevaar bent voor haar kind heckrund. Dan blijk je voorwaar geen partij te zijn voor een koe van vierhonderd kilo. En mocht je menen dat het maar logge beesten zijn, dan heb je het mis. Wij tweevoeters zijn geen partij voor de enorme viervoeters. Al ben je nog zo snel, een woest heckrund achterhaalt je wel. Ergo: uit de buurt blijven en altijd afstand houden. 

NB. De prachtige foto’s zijn natuurlijk weer van Sjaak Huijer. Waarvoor ik hem wederom hartelijk bedank.

Mooie boeken over zoogdieren:

Prachtige konikpaarden in de Biesbosch

Een paar dagen geleden kon je mijn filmpje van de waterbuffels in de Biesbosch al zien. Ik filmde ze in het feeërieke ochtendlicht. Vandaag was ik vrij – roostervrij zoals dat genoemd wordt – en keerde ik terug naar de Noordwaard in de Brabantse Biesbosch. En nu liep er een groepje konikpaarden in het ochtendlicht rond. Mijn camera ingesteld op redelijk overbelicht en filmen maar.

Dat had ik toch voor kort trouwens nooit gedaan, overbelichten bij fel tegenlicht. Sjaak had me dat al een aantal keer aangeraden en een vogelaar op de Maasvlakte legde me ook al eens uit waarom ik dat echt moest doen. Nu dus in de praktijk gebracht en ik moet zeggen dat ik wel tevreden ben over het resultaat. Door bij tegenlicht over te belichten, ‘vang’ ik het licht op een heel andere manier. En bij de konikpaarden met een voor mij verrassend resultaat.

Nu ben ik van plan om morgenochtend weer voor dag en dauw op te staan. Eens kijken of ik in de omgeving van Alblasserdam wat vee kan filmen in het prille zonlicht. Gisteren legde ik een collega uit waarom ik me toeleg op het filmen van wilde dieren en dat ik huisdieren maar niets vind. Ik dus eens lekker zondigen tegen mijn eigen overtuiging. Niks mis mee, ik zal de schuld vrolijk op me laden. Hopelijk flink wat zonlicht morgenochtend.

Nu een aantal foto’s van de konikpaarden in de Brabantse Biesbosch en mijn filmpje (waarbij ik dezelfde muziek als in het filmpje van de waterbuffels heb gebruikt, ontdek ik nu).

De beste vogelgidsen van dit moment:

Stoere waterbuffels in de Brabantse Biesbosch

Met een zonnig weekje voor de boeg, kan ik je aanraden om eens een bezoek te brengen aan de Noordwaard in de Brabantse Biesbosch. Er loopt dat een kudde waterbuffels rond. In het ochtendlicht, en zeker het vroege ochtendlicht, kun je er de mooiste plaatjes schieten. Gelukkig wordt het al wat later licht, dus zo heel vroeg hoef je je bed nu ook weer niet uit. Voor mij in elk geval heel prettig, want een vroege vogel ben ik niet en zal ik waarschijnlijk nooit worden ook.

Lees verder

Op zeehondensafari

De keren dat ik op zeehondensafari ging, liggen al jaren achter me. Eén keer voeren we de Waddenzee op. Ik meen vanuit Vlieland, maar het kan ook een ander eiland zijn geweest. En één keer vanuit Wemeldinge aan de Oosterschelde. Dat was tijdens een uitje van een zakenrelatie. Zeehonden gegarandeerd, want het gaat weer heel goed met deze watervlugge zoogdieren. Ik moet toegeven: ik vond dat lang niet altijd een zegen.

Lees verder