Haas in weer en wind

In de middag filmen doe ik niet graag. Meestal levert dat bar weinig op. ‘s Ochtends vroeg is immers de beste tijd om vogels te filmen. Niet alleen zijn de vogels dan het meest actief, ook het licht is dan allermooist. Maar zaterdag ontkwam ik niet aan een middagtochtje door de Brabantse Biesbosch. De laatste weekenden ben ik niet anders dan in de Biesbosch geweest trouwens. Het is er prachtig en de komende maanden wordt het er alleen maar mooier. Op een dijk kwam ik weer een haas tegen. Ook deze haas liet zich van heel dichtbij filmen en fotograferen. Bekijk de beelden hieronder.

Lees verder

Een haas in de berm

Zoals ik een paar dagen geleden al schreef: het is nu de tijd om naar de Brabantse Biesbosch af te reizen. De lente is in het land en dat betekent dat vogels als veldleeuwerik, ijsvogel en grutto weer te zien zijn. De eerste is druk doende territoria te bezetten. De tweede is bezig met balts en nest. En de grutto’s sterken aan van de lange, lange reis.

Lees verder

De wolf officieel terug in Nederland

Mijn ochtendkrant pakt er mee uit: Het is officieel, de wolf woont in Nederland. Dat is goed nieuws, denk ik dan. Een teken dat de natuur veerkrachtig is en zich kan herstellen van alle schade die wij hebben toegebracht. Zelfs in een dichtbevolkt land als Nederland weet de wolf zich weer in leven te houden. Dat niet iedereen daar even blij mee is, snap ik. Alleen al het woord ‘wolf’ roept bij sommige mensen diepe angstgevoelens op. Dat een wolf banger is van ons mensen dan wij van de wolf, maakt weinig indruk. Een wolf is een levensgevaarlijk roofdier, zo meent men, en ik las in het boek van Dik van der Meulen dat Roodkapje er het archetype voor is.

Lees verder

Omringd door Schotse Hooglanders

Zijn er geen vogels, dan maar wilde koeien filmen. Schotse Hooglanders bijvoorbeeld, in de Oeverlanden, een uitgestrekt natuurgebied in de Hoekse Waard. De gedrongen koeien zien er woest uit, maar zijn in werkelijkheid best aardig. Behalve wanneer je te dicht bij de kalfjes komt. Dan is het oppassen geblazen. Een por van een hoorn of een vriendelijk schopje met een van de hoeven kan je behoorlijk beschadigen. En dus ging ik veilig achter een omgevallen boom staan om de koeien van onder de boom te filmen.

Meer lezen over bijzondere dieren?

Digitaal monument voor een dooie mol

Voor veel mensen is de beste mol een dooie mol. Ik snap het, maar toch: wat een prachtige beestjes zijn mollen toch! Helaas zijn ze lastig te filmen, althans in levende lijve. Liggen ze morsdood op de brug in de Crezéepolder dan wordt het een stuk eenvoudiger. Als een haring aan zijn staart hief ik de dooie mol omhoog en legde hem op de reling (hoe anders immers zou een dooie mol op de reling van een voetgangersbrug terecht komen?). De zwarte kraaien aan de overzijde van de kreek verlieten subiet hun boom en vlogen dreigend over. Heb je oog voor details, dan valt je in het filmpje de vlieg op. Jazeker, de eerste lijkenvreter was al gearriveerd. Zo gaat dat in de natuur: de één zijn dood is letterlijk de ander zijn dood. Een digitaal monument voor een prachtige mol. Het enige te filmen dier van vanmorgen.

De beste verrekijkers in de prijsklasse tot € 500,00:

Recensie: De otter, Harrie Bosma

Van uitsterven tot nieuw begin, zo luidt de ondertitel van dit boek over de terugkeer van de otter in de Nederlandse natuur. Jawel, de otter is aan een opmars bezig. Mooi dat er te midden van alle misère in onze natuur toch ook nog lichtpuntjes te noemen zijn. En de titel van het boek? De otter natuurlijk. Niet heel origineel, maar wel heel duidelijk.

Lees verder

Recensie: Bijna menselijk, Alfred Fidjestol

Het boek Bijna menselijk van Noorse journalist Alfred Fidjestol is een biografie over een bijzondere hoofdpersoon: de chimpansee Julius. Eerst gehouden voor een vrouwtje en dus Juliane genoemd, later werd het Julius want het bleek een mannetje. Zijn jeugd was gecompliceerd, maar het kwam allemaal goed. Een levendig portret van een bijzondere aap.

Lees verder

Heckrunderen kwamen op ons af

Daar stonden we dan in de Hellegatsplaten. Wil je bij de vogelkijkhut komen dan passeer je twee oversteekplaatsen voor de heckrunderen en wilde paarden. Meestal is er geen grote grazer te bekennen, maar soms is het prijs. Dan staat er plots een kudde woeste heckrunderen naar je te staren. En weet je wat het met die koeien is? Die zijn nieuwsgierig en bangelijk tegelijk. Beetje bij beetje naderen ze je, maar zou je een schreeuw geven dan gaat het hele zooitje er pardoes vandoor. Ondanks de enorme horens hebben ze een klein hartje. Tot je te dichtbij ze komt en moeder heckrund meent dat je een gevaar bent voor haar kind heckrund. Dan blijk je voorwaar geen partij te zijn voor een koe van vierhonderd kilo. En mocht je menen dat het maar logge beesten zijn, dan heb je het mis. Wij tweevoeters zijn geen partij voor de enorme viervoeters. Al ben je nog zo snel, een woest heckrund achterhaalt je wel. Ergo: uit de buurt blijven en altijd afstand houden. 

NB. De prachtige foto’s zijn natuurlijk weer van Sjaak Huijer. Waarvoor ik hem wederom hartelijk bedank.

Mooie boeken over zoogdieren:

Prachtige konikpaarden in de Biesbosch

Een paar dagen geleden kon je mijn filmpje van de waterbuffels in de Biesbosch al zien. Ik filmde ze in het feeërieke ochtendlicht. Vandaag was ik vrij – roostervrij zoals dat genoemd wordt – en keerde ik terug naar de Noordwaard in de Brabantse Biesbosch. En nu liep er een groepje konikpaarden in het ochtendlicht rond. Mijn camera ingesteld op redelijk overbelicht en filmen maar.

Dat had ik toch voor kort trouwens nooit gedaan, overbelichten bij fel tegenlicht. Sjaak had me dat al een aantal keer aangeraden en een vogelaar op de Maasvlakte legde me ook al eens uit waarom ik dat echt moest doen. Nu dus in de praktijk gebracht en ik moet zeggen dat ik wel tevreden ben over het resultaat. Door bij tegenlicht over te belichten, ‘vang’ ik het licht op een heel andere manier. En bij de konikpaarden met een voor mij verrassend resultaat.

Nu ben ik van plan om morgenochtend weer voor dag en dauw op te staan. Eens kijken of ik in de omgeving van Alblasserdam wat vee kan filmen in het prille zonlicht. Gisteren legde ik een collega uit waarom ik me toeleg op het filmen van wilde dieren en dat ik huisdieren maar niets vind. Ik dus eens lekker zondigen tegen mijn eigen overtuiging. Niks mis mee, ik zal de schuld vrolijk op me laden. Hopelijk flink wat zonlicht morgenochtend.

Nu een aantal foto’s van de konikpaarden in de Brabantse Biesbosch en mijn filmpje (waarbij ik dezelfde muziek als in het filmpje van de waterbuffels heb gebruikt, ontdek ik nu).

De beste vogelgidsen van dit moment: