Categoriearchief: Literatuur

Recensie: Cliënt E. Busken, Jeroen Brouwer

Er is al veel geschreven over de winnaar van de Libris Literatuurprijs 2021. En dat mag ook, want Cliënt E. Busken, een roman van Jeroen Brouwers, was en is een regelrechte bestseller. Tijdens mijn vakantie heb ik het verhaal over de oude man die tegen zijn zin in een verzorgingshuis zit, in één ruk uitgelezen. Het was voor mij een kennismaking met het werk van Jeroen Brouwers, maar het smaakt absoluut naar meer. De wervelende, stokkende, stotende en onaffe en soms zelfs notoir onsamenhangende zinnen brengen het verval van de ouderdom subliem onder woorden.

Lees verder Recensie: Cliënt E. Busken, Jeroen Brouwer

Recensie: Een Duitse fantasie, Philippe Claudel

De Franse auteur Philippe Claudel behoort al jaren tot mijn favoriete auteurs. Tot de beste van zijn romans reken ik zijn De archipel van de hond en Het verslag van Brodeck, allebei even beklemmend als maatschappelijk betrokken. Vreemd genoeg heb ik de roman waarmee hij doorbrak, Grijze zielen, nooit kunnen uitlezen. Een tweede en zelfs een derde poging strandde in schoonheid. Zijn nieuwe boek Een Duitse fantasie houdt het midden tussen een roman en verhalenbundel. Op ingenieuze wijze heeft Claudel de losse verhalen met elkaar verweven.

Lees verder Recensie: Een Duitse fantasie, Philippe Claudel

Recensie: Het landschap, de mensen, Auke van der Woud

Bittere armoede. Het grootste deel van de bevolking van de woeste gronden had vaak te veel voedsel om te sterven en te weinig om te leven. We beschouwen in Het landschap, de mensen met cultuurhistoricus Auke van der Woud de negentiende eeuw en twintigste eeuw. Grote delen van ons land waren eerst niet gecultiveerd. Op de arme grond leverden boekweit en schapen wat schamele inkomsten. En toen ontwaakte Nederland plots. De woeste gronden, de onlanden, moesten in cultuur worden gebracht. Nederland moest mee in de vaart der volkeren. Daar werd de kiem gelegd voor het aanzien van ons huidige aangeharkte, lege en wat biodiversiteit betreft armoedige platteland.

Lees verder Recensie: Het landschap, de mensen, Auke van der Woud

Recensie: Nooit meer wachten, Sarah van der Maas

Twee hoofdpersonen en allebei zijn ze op zoek naar hun vader. Nou ja, de ene wacht op de terugkeer van zijn vader, terwijl de ander de Noordzee oversteekt om hem op het vasteland te gaan zoeken. Probleem: de Eerste Wereldoorlog is volop aan de gang. De historische en tegelijk psychologische roman Nooit meer wachten van Sarah van der Maas vertelt het verhaal van twee, ja zelfs drie mensen, die op zoek zijn naar iemand die zij zijn verloren. Of ze hen ook vinden zullen?

Lees verder Recensie: Nooit meer wachten, Sarah van der Maas