Categoriearchief: Literatuur

Recensie: Van vogels krijg je nooit genoeg, Jan de Bas en Arie Bijl

Dat je van vogels nooit genoeg krijgt, kan ik alleen maar beamen. Eenmaal een vogelaar, altijd een vogelaar, en overal bovendien. Dat ook dichters van vogels nooit genoeg krijgen, dat blijkt uit de gedichtenbundel Van vogels krijg je nooit genoeg van Jan de Bas en Arie Bijl. Voor deze bundel selecteerden ze een groot aantal gedichten van dichters die op zoek naar een metafoor voor een vogel kozen. Maar vogels kwamen ook in de gedichten terecht puur vanwege hun schoonheid. Een boek voor liefhebbers van gedichten dit keer.

Lees verder Recensie: Van vogels krijg je nooit genoeg, Jan de Bas en Arie Bijl

Recensie: De om, een wandeling, Willem Jan Otten

De coronatijd dreef velen naar buiten, de natuur in, of wat in een stedelijke omgeving ook voor natuur door mag gaan. Zo ook Willem Jan Otten, auteur van de bekroonde roman Specht en zoon en, dit jaar verschenen, Zondagmorgen, ook al geschreven tijdens de coronatijd, een boek over het missen van God. Dit boek heb ik helaas gemist, maar ik heb me voorgenomen dit gemis binnenkort op te heffen. Nu echter een heel ander werkje, in de reeks Terloops: De Om, het verslag van een dagelijkse wandeling om de Sloterplas in Amsterdam.

Lees verder Recensie: De om, een wandeling, Willem Jan Otten

Recensie: Cliënt E. Busken, Jeroen Brouwer

Er is al veel geschreven over de winnaar van de Libris Literatuurprijs 2021. En dat mag ook, want Cliënt E. Busken, een roman van Jeroen Brouwers, was en is een regelrechte bestseller. Tijdens mijn vakantie heb ik het verhaal over de oude man die tegen zijn zin in een verzorgingshuis zit, in één ruk uitgelezen. Het was voor mij een kennismaking met het werk van Jeroen Brouwers, maar het smaakt absoluut naar meer. De wervelende, stokkende, stotende en onaffe en soms zelfs notoir onsamenhangende zinnen brengen het verval van de ouderdom subliem onder woorden.

Lees verder Recensie: Cliënt E. Busken, Jeroen Brouwer

Recensie: Een Duitse fantasie, Philippe Claudel

De Franse auteur Philippe Claudel behoort al jaren tot mijn favoriete auteurs. Tot de beste van zijn romans reken ik zijn De archipel van de hond en Het verslag van Brodeck, allebei even beklemmend als maatschappelijk betrokken. Vreemd genoeg heb ik de roman waarmee hij doorbrak, Grijze zielen, nooit kunnen uitlezen. Een tweede en zelfs een derde poging strandde in schoonheid. Zijn nieuwe boek Een Duitse fantasie houdt het midden tussen een roman en verhalenbundel. Op ingenieuze wijze heeft Claudel de losse verhalen met elkaar verweven.

Lees verder Recensie: Een Duitse fantasie, Philippe Claudel