Blauwe reiger als lijkenpikker

Jullie begeren vogelplaatjes en strooien dooie kikkers.
Jullie besmeuren de wegen, onteren de schepping.
En ik vreet ervan.

Vrij – en abominabel – naar de fenomenale openingszinnen in de nieuwe roman Archipel van de hond van mijn literaire held Philippe Claudel. Die roman ligt naast me op de eettafel ongeduldig te wachten om ontdekt te worden. De eerste zinnen pakken me meteen al in mijn nekvel.

Ondertussen vreet deze blauwe reiger de dooie kikkers die wij automobilisten hebben gestrooid over de wegen in de Brabantse Biesbosch:

Mooie boeken over de Biesbosch: