Filmpjes van de Visdief op RTV Utrecht en NH Nieuws

Zo nu en dan worden beelden van me opgevraagd door televisiemakers. Vroege Vogels heeft zich een paar keer gemeld, en zo meldde zich een paar weken geleden RTV Utrecht voor mijn filmpje van een mol. Eerlijk is eerlijk: het is eigenlijk geen filmpje van mezelf, ik heb het zelf ook weer gekregen van mijn broer die de mol die zijn gazon ruïneerde op buitengewoon vriendelijke wijze verwijderde. Hij ving hem, zette hem in een glazen pot en liet hem in een Thoolse polder vrij. In het programma Natuurlijk Zoëy ging de reportagemaker mee met een mollenteller. En ja, dan moet er natuurlijk ook een gravend molletje in beeld worden gebracht. Even doorschuiven naar 8.05 en je ziet de Thoolse mol. Vandaag werd de reportage gepubliceerd. Vers van de pers dus.

Aalscholvers houden huis in Enkhuizen

Dan de tweede reportage die toevallig genoeg ook vandaag in de ether werd geslingerd. Over aalscholvers die in Enkhuizen huishouden. Een leger van aalscholvers plaagt de hobbyvisser, zo luidt de kop boven het artikel. En jawel, de arme sportvissers betalen twintig euro voor een karper en zien dan met lede ogen hoe de aalscholvers hun vissen binnen de kortste keren verorberen. Gelukkig is de visserman reëel: zo werkt de natuur. Maar ik snap ook wel dat het niet leuk is. Helemaal hartverscheurend als je hoort dat het juist de visjes voor de jeugd zijn die worden opgevreten door die zwarte rakkers. En dus bedachten ze in Enkhuizen een list: blauwe opblaasdolfijnen. Daar zijn aalscholvers als de dood voor, maar meerkoet en wilde eend zwemmen er vrolijk omheen. Maar ja, een school vissende aalscholvers, wie filmt die nou? Juist, de Visdief natuurlijk. Weliswaar niet in Enkhuizen, maar in de Hoekse Waard, maar dat mag de pret niet drukken. Toen de programmamaker van NH Nieuws zich meldde, aarzelde ik geen moment. Natuurlijk mag je die beelden gebruiken. Je kunt de reportage hier bekijken. Alle aalscholvers in dit filmpje nam ik ooit op de korrel. Eerlijk gezegd: ik ben wel blij dat de visserman nuchter reageert. Als mijn beelden waren gebruikt in een hetze tegen de aalscholver, was ik minder blij geweest. Prachtig toch, zo’n vogelvriendelijke list? Het schijnt dat de hobbyvissers ook gaan experimenteren met opblaasbare zwarte zwanen. Misschien dat opblaaspoppen ook een afschrikwekkend effect hebben…

Zingende veldleeuwerik betekent lente

Als je dit geluid hoort, dan weet je: het is lente. Ook al is het winter. Afgelopen weekend reed ik twee keer door de Noordwaard in de Brabantse Biesbosch. Vroeg in de morgen is het beste moment. Dan is de lucht nog koud en blijven de veldleeuweriken nog op de grond. Ze vliegen althans nog niet de honderd meter omhoog waar ze om bekend staan. Zingen gebeurt op de grond, in het gras of op een molshoop, of hooguit vijf meter boven de grond. Zo koud is het nog, dat ze zich ook weinig van me aantrokken. Ik moet er wel bij zeggen dat ik in de auto zat. Toen ik ging wandelen zag ik plots een stuk minder veldleeuweriken meer in mijn buurt. In de Noordwaard wemelt het op dus van de veldleeuweriken. Zo zie je maar, leg een stuk grasland aan, beheer het extensief en je oogst veldleeuweriken. Als elke boer nu eens een stukje weiland met rust zou laten in het voorjaar dan zou je versteld staan van het resultaat.

De beste verrekijkers voor beginnende vogelaars:

Terug naar de Brouwersdam: een paarse strandloper

Na de Biesbosch, nu weer even terug naar de Brouwersdam waar het deze week natuurlijk prima toeven moet zijn. Zonnig lenteweer, dan op naar de kust. Een behoorlijke verkoudheid hield mij vandaag en gisteren helaas thuis en dus een greep uit mijn archief. Deze paarse strandloper filmde ik een paar weken geleden vanuit verschillende hoeken en afstanden. Het geluid onder het filmpje is een stuk noordelijker opgenomen: op de Zuidpier bij IJmuiden. Ook een plek waar je in de winter paarse strandlopers ziet. Als je heel goed luistert hoor je drieteenstrandlopers. Die liepen een paar weken geleden nauwelijks op de Brouwersdam. Geluidsvervalsing zou je dit kunnen noemen. Maar ja, het geklik van een camera als achtergrondgeluid vind ik niet al te fraai.

Natuurboeken voor aan de kust:

‘Als je ziet hoe mooi je omgeving is, wil je niet dat die verloren gaat.’

Marijke van Eijkeren, landschapsfotograaf, overwoog een protestserie te maken waarin ze wilde laten zien wat er met het landschap gebeurt als je de natuur niet beschermt: groen tegenover asfalt. Maar het werd iets anders. Ze besloot dat ze beter kon laten zien hoe mooi het landschap dicht bij huis is om zo op een positieve manier bij te dragen aan natuurbehoud. Als je ziet hoe mooi je omgeving is, wil je niet dat die verloren gaat. Dat resulteerde in twee boeken over de natuur in en rond Utrecht en Houten: Kromme Rijn: het landschap en Houten: het landschap. Precies in de week waarin ik door RTV Utrecht werd gebeld met de vraag welke bijzondere vogel er in Park de Koppel in Utrecht te zien was (een witkopstaartmees), kwam ik in contact met haar. Ik legde haar een viertal vragen voor. Ik dank Marijke voor haar mooie reactie. Wil je mooie plekjes ontdekken rond Utrecht en Houten, dan dit interview lezen!

Lees verder

Putter in de vertraging

Volgens Hans Dorrestijn een van de mooiste vogeltjes: de putter. Ik filmde er een paar in de Biesbosch. Het leek met aardig om de putters vertraagd weer te geven:

Recensie: De buitenjongen, Paolo Cognetti

Beste buitenjongen,

Ik weet niet of ik medelijden met je moet hebben, of dat ik je dankbaar moet zijn. Je schrijft dat je futloos was, verloren en ontgoocheld. Je verkeerde in een leegte die je nooit eerder had ervaren. Zo jong en er zo aan toe. Maar je voelde je wel aangetrokken tot verhalen van mensen die de wereld hadden afgewezen en de bossen in waren gegaan om de eenzaamheid te ervaren. En toen legde je wat geld opzij, genoeg om een paar maanden van te leven zonder te hoeven werken. Een besluit waar ik je om bewonder en om benijd.

Lees verder

Een haas in de berm

Zoals ik een paar dagen geleden al schreef: het is nu de tijd om naar de Brabantse Biesbosch af te reizen. De lente is in het land en dat betekent dat vogels als veldleeuwerik, ijsvogel en grutto weer te zien zijn. De eerste is druk doende territoria te bezetten. De tweede is bezig met balts en nest. En de grutto’s sterken aan van de lange, lange reis.

Lees verder

Juveniele zeearend bij het Kooigat

Het Kooigat is een van de waterlopen in de Brabantse Biesbosch. Ik was er al een paar keer voorbij gereden tot daar plots een juveniele zeearend in het weiland zat. De hazen gingen onverdroten door met hun gerammel. Terwijl ik mijn camera op een andere manier posteerde, vloog hij op. Dat heb ik helaas gemist. Als afsluiting nog wel een fragment van het vliegende juveniel. Want volwassen is deze zeearend nog niet. Dan had hij een witte staart gehad.

De mooiste boeken over roofvogels:

Vogelkijktip: zwarte zeekoet op de Brouwersdam

Hij zal dit weekend ook nog wel te zien zijn: de zwarte zeekoet op de Brouwersdam. Hij is ondertussen vaste gast, want vorig jaar bivakkeerde hij ook wekenlang op deze locatie. Wil je hem gaan bekijken, neem dan een telescoop mee als je die hebt. Hij zit meestal een behoorlijk eind uit de kant. Heb je geluk, dan zwemt hij een rondje tot vlak onder de dam. Anders dan de naam doet vermoeden is deze zwarte zeekoet nog nauwelijks zwart. Alleen de rand van de onderkant van zijn vleugels zijn zwart zoals je op een van de foto’s van Sjaak kunt zien. Het zwarte uiterlijk komt de komende maanden. Hij is nog in winterkleed. Zijn zomerkleed is inderdaad een prachtig zwart met een beetje wit. Let verder op de vuurrode poten als hij duikt.

De beste telescopen om vogels te kijken: