Maandelijks archief: februari 2019

mol

Filmpjes van de Visdief op RTV Utrecht en NH Nieuws

Zo nu en dan worden beelden van me opgevraagd door televisiemakers. Vroege Vogels heeft zich een paar keer gemeld, en zo meldde zich een paar weken geleden RTV Utrecht voor mijn filmpje van een mol. Eerlijk is eerlijk: het is eigenlijk geen filmpje van mezelf, ik heb het zelf ook weer gekregen van mijn broer die de mol die zijn gazon ruïneerde op buitengewoon vriendelijke wijze verwijderde. Hij ving hem, zette hem in een glazen pot en liet hem in een Thoolse polder vrij. In het programma Natuurlijk Zoëy ging de reportagemaker mee met een mollenteller. En ja, dan moet er natuurlijk ook een gravend molletje in beeld worden gebracht. Even doorschuiven naar 8.05 en je ziet de Thoolse mol. Vandaag werd de reportage gepubliceerd. Vers van de pers dus.

Aalscholvers houden huis in Enkhuizen

Dan de tweede reportage die toevallig genoeg ook vandaag in de ether werd geslingerd. Over aalscholvers die in Enkhuizen huishouden. Een leger van aalscholvers plaagt de hobbyvisser, zo luidt de kop boven het artikel. En jawel, de arme sportvissers betalen twintig euro voor een karper en zien dan met lede ogen hoe de aalscholvers hun vissen binnen de kortste keren verorberen. Gelukkig is de visserman reëel: zo werkt de natuur. Maar ik snap ook wel dat het niet leuk is. Helemaal hartverscheurend als je hoort dat het juist de visjes voor de jeugd zijn die worden opgevreten door die zwarte rakkers. En dus bedachten ze in Enkhuizen een list: blauwe opblaasdolfijnen. Daar zijn aalscholvers als de dood voor, maar meerkoet en wilde eend zwemmen er vrolijk omheen. Maar ja, een school vissende aalscholvers, wie filmt die nou? Juist, de Visdief natuurlijk. Weliswaar niet in Enkhuizen, maar in de Hoekse Waard, maar dat mag de pret niet drukken. Toen de programmamaker van NH Nieuws zich meldde, aarzelde ik geen moment. Natuurlijk mag je die beelden gebruiken. Je kunt de reportage hier bekijken. Alle aalscholvers in dit filmpje nam ik ooit op de korrel. Eerlijk gezegd: ik ben wel blij dat de visserman nuchter reageert. Als mijn beelden waren gebruikt in een hetze tegen de aalscholver, was ik minder blij geweest. Prachtig toch, zo’n vogelvriendelijke list? Het schijnt dat de hobbyvissers ook gaan experimenteren met opblaasbare zwarte zwanen. Misschien dat opblaaspoppen ook een afschrikwekkend effect hebben…

Zingende veldleeuwerik betekent lente

Als je dit geluid hoort, dan weet je: het is lente. Ook al is het winter. Afgelopen weekend reed ik twee keer door de Noordwaard in de Brabantse Biesbosch. Vroeg in de morgen is het beste moment. Dan is de lucht nog koud en blijven de veldleeuweriken nog op de grond. Ze vliegen althans nog niet de honderd meter omhoog waar ze om bekend staan. Zingen gebeurt op de grond, in het gras of op een molshoop, of hooguit vijf meter boven de grond. Zo koud is het nog, dat ze zich ook weinig van me aantrokken. Ik moet er wel bij zeggen dat ik in de auto zat. Toen ik ging wandelen zag ik plots een stuk minder veldleeuweriken meer in mijn buurt. In de Noordwaard wemelt het op dus van de veldleeuweriken. Zo zie je maar, leg een stuk grasland aan, beheer het extensief en je oogst veldleeuweriken. Als elke boer nu eens een stukje weiland met rust zou laten in het voorjaar dan zou je versteld staan van het resultaat.

De beste verrekijkers voor beginnende vogelaars:

Terug naar de Brouwersdam: een paarse strandloper

Na de Biesbosch, nu weer even terug naar de Brouwersdam waar het deze week natuurlijk prima toeven moet zijn. Zonnig lenteweer, dan op naar de kust. Een behoorlijke verkoudheid hield mij vandaag en gisteren helaas thuis en dus een greep uit mijn archief. Deze paarse strandloper filmde ik een paar weken geleden vanuit verschillende hoeken en afstanden. Het geluid onder het filmpje is een stuk noordelijker opgenomen: op de Zuidpier bij IJmuiden. Ook een plek waar je in de winter paarse strandlopers ziet. Als je heel goed luistert hoor je drieteenstrandlopers. Die liepen een paar weken geleden nauwelijks op de Brouwersdam. Geluidsvervalsing zou je dit kunnen noemen. Maar ja, het geklik van een camera als achtergrondgeluid vind ik niet al te fraai.

Natuurboeken voor aan de kust:

kromme rijn marieke van eijkeren d

‘Als je ziet hoe mooi je omgeving is, wil je niet dat die verloren gaat.’

Marijke van Eijkeren, landschapsfotograaf, overwoog een protestserie te maken waarin ze wilde laten zien wat er met het landschap gebeurt als je de natuur niet beschermt: groen tegenover asfalt. Maar het werd iets anders. Ze besloot dat ze beter kon laten zien hoe mooi het landschap dicht bij huis is om zo op een positieve manier bij te dragen aan natuurbehoud. Als je ziet hoe mooi je omgeving is, wil je niet dat die verloren gaat. Dat resulteerde in twee boeken over de natuur in en rond Utrecht en Houten: Kromme Rijn: het landschap en Houten: het landschap. Precies in de week waarin ik door RTV Utrecht werd gebeld met de vraag welke bijzondere vogel er in Park de Koppel in Utrecht te zien was (een witkopstaartmees), kwam ik in contact met haar. Ik legde haar een viertal vragen voor. Ik dank Marijke voor haar mooie reactie. Wil je mooie plekjes ontdekken rond Utrecht en Houten, dan dit interview lezen!

Lees verder ‘Als je ziet hoe mooi je omgeving is, wil je niet dat die verloren gaat.’