Foeragerende grutto in de Donkse Laagten

Gisteren kondigde ik het al aan: ik ga dit voorjaar de grutto’s weer volgen in de Alblasserwaard. Vlak bij mijn woonplaats bevindt zich een van de belangrijkste grutto-gebieden in de Alblasserwaard. Je hebt er een aantal plekken waar je het wel en wee van de grutto’s van dichtbij kunt meebeleven. Vandaag een grutto die ik gisteren filmde. Vanaf mijn grondstatief, vanachter een houten hek. De grutto naderde steeds meer. Door het lage perspectief en het gras krijgt de opname een pastelachtige waas. Maar de grutto is scherp en daar gaat het om. Op de achtergrond gebeurt heel wat. Een haas loopt weg. Kieviten vliegen op. En ik meen dat er ook nog een grote zilverreiger opvliegt:

De beste reisgidsen voor vogelaars:

Mijn eerste grutto in 2018 in de Alblasserwaard

Vanmorgen hoefde ik niet ver van huis om mooie opnames te maken. De grutto was mijn doel, en gelukkig, ze zaten er nog ook, daar in de Donkse Laagten. In de Alblasserwaard is dit denk ik het beste grutto-gebied. Hier kunnen ze ongestoord broeden. De keerzijde is dat het verschil met omliggende weilanden wel heel erg schrijnend is. De weilanden aan de andere kant van de Geerweg zijn zo ongeveer vrij van broedende grutto’s en andere weidevogels. Maar ja, die worden dan ook intensief bewerkt.

De grutto dus, mijn eerste. Gefilmd met mijn Sony Cybershot en belangrijker nog: vanaf mijn grondstatief. Later deze week publiceer ik nog meer opnames van grutto’s vanaf mijn grondstatief. Door het lage perspectief krijgen deze een bijzondere pastelachtige tint. Volg mijn blogs van de komende week en je gaat het zien. Dit is alvast een voorproefje, mijn eersteling van dit jaar:

De beste lichtgewicht verrekijkers om vogels te kijken:

Wulp in de Buitenhaven van Stellendam

De grootste steltloper van Europa. Dat is de wulp. Een opvallende verschijning met zijn lange, kromme snavel. Alleen de verwarren met de regenwulp, maar die is een stukje kleiner (kortere snavel en poten). Deze wulp filmde ik op de oever van de Buitenhaven van Stellendam. Dit is een prima startpunt van elke vogeltocht over Goeree-Overflakkee. Vanaf de Buitenhaven kun je het befaamde natuurgebied de Kwade Hoek in wandelen.

Praktische natuurgidsen voor aan de kust:

Vogelkijktip: de Karrenvelden bij de Oesterdam op het eiland Tholen

De Karrenvelden bij de Oesterdam staan de komende maanden in het teken van broeden, opvetten en doortrekken. Broedvogels als kluut, tureluur, kokmeeuw, zwartkopmeeuw, graspieper, rietgors en kievit beginnen langzaamaan in de stemming te raken. De kluten verdedigen hun territorium al een beetje, zoals je in het filmpje hieronder ziet. De kokmeeuwen verzamelen zich op het broedeiland. Het gekrijs is er nu al niet van de lucht en dat geluid zal de komende weken alleen maar aanzwellen. Vanaf het doodlopende weggetje kun je het wel en wee in de kolonie van dichtbij volgen.

Opvetten, dat is wat de rotganzen nu doen. Zo veel mogelijk vreten, zo veel mogelijk vet op de botten. Om straks non stop naar Siberië te vliegen om daar te broeden en de jongen groot te brengen. En dan weer pijlsnel terug naar de kustgebieden van West-Europa. Ik verwacht de komende weken ook de komst van rosse grutto’s en bonte strandlopers. Die gebruiken de Karrenvelden als tussenstop op weg naar het Hoge Noorden. In de weken dat ze er verblijven zoeken ze er naar voedsel of rusten ze uit tijdens hoog water. Over de rosse grutto gesproken: dat is een wonderbaarlijk fenomeen. Ik las vandaag in Nationaal Geographic dat er een rosse grutto bekend is die zonder uitrusten van Alaska naar Nieuw-Zeeland vloog. Ruim 11.500 kilometer in negen dagen! Dan ben je een taaie rakker. Lees verder

Turkse tortelduif dommelt in het zonlicht op ons balkon

Gisteren besprak ik het verrassende fotoboek De wilde stad en daarin las ik dat in Amsterdam maar liefst vijftienduizend duiven leven. Dat is geen misselijk aantal. Geliefd zijn ze niet. Vliegende ratten worden ze wel genoemd. Ze vreten alles wat eetbaar is en poepen alles onder. Tja, zo word je beslist niet geliefd.

In De wilde stad kom ik de turkse tortelduif echter niet tegen. Op de foto’s en in de teksten slechts aandacht voor de stadsduif. Verwilderde duiven die in de verte afstammen van de wilde rotsduif. Jammer hoor, want de turkse tortelduif is ook echt een succesverhaal. Leefde de turkse tortelduif begin 1900 nog alleen de Balkan, sindsdien is hij aan een opmars begonnen en heeft hij heel Europa veroverd, inclusief Nederland. En zelfs onze tuin! Wat heet, ons balkon! En dat helemaal op eigen kracht. Niet geholpen, dus beslist geen invasieve soort die andere soorten verdringt. Dat de zomertortel zo ongeveer op uitsterven staat in ons land, heeft niets met de opmars van de turkse tortel te maken.  Lees verder

Recensie: De wilde stad, Frans Lemmens

Ongeziene natuur. Zo luidt de ondertitel van het kloeke fotoboek De wilde stad van Frans Lemmens. Het was zelfs voor de makers van dit boek een verrassing dat er in de grote stad zoveel soorten voorkomen. Dieren en planten. Woon je in de stad, dan hoef je heus niet naar een buitengebied om te genieten van de natuur. Kijk eens om je heen in de stad. Je zult versteld staan hoeveel natuur je tegen komt.

 

 

 

 

Lees verder

Een lepelaar in de Karrenvelden bij de Oesterdam

Ergens vorige week las ik het op waarneming.nl: er was weer een lepelaar gesignaleerd in de Karrenvelden bij de Oesterdam op Tholen. En laat ik nu afgelopen vrijdag een afspraak hebben om de molen van mijn ouders een beetje te kuisen. Als ik er toch ben, moet ik de kans niet laten liggen om zo’n prachtige vogel te filmen. Wel, het zag er een paar uur lang niet naar uit dat ik die lepelaar zou filmen, want hij zat er niet. Aan de andere kant van de dijk was het water op zijn laagst en dan wil een lepelaar nog wel eens de oversteek wagen. In het zoute water valt wel een garnaaltje of grondel te vangen.

Maar toen ik mijn broer belde dat ik binnen vijf minuten in de viswinkel zou zijn, zag ik daar deze lepelaar staan. Er zat niet veel meer actie in. Hij stond een beetje uit te rusten. De kluten om hem heen maakten meer kabaal zoals je in dit filmpje kunt zien. De kluten zijn nu al flink bezig met het verdedigen van hun territorium. En dat gaat er soms erg agressief aan toe. Alles wat als een bedreiging wordt gezien wordt op brute wijze weggejaagd. En dat zijn alle vogels, hoe klein of hoe groot ook.

De lepelaar ondertussen is nog een beetje aan het aansterken. Eerlijk gezegd vraag ik me af waar zijn of haar broedkolonie is. Ik weet een kolonie in Quackjeswater, maar dat is een natuurgebied bij Hellevoetsluis. Wel heel erg ver weg. Zou er in of om het Markiezaat misschien een lepelaarkolonie zijn?

De beste verrekijkers voor beginnende vogelaars (betaalbare instapmodellen):

Arjans big year

Je kunt het je vast nog herinneren: in 2016 trok Arjan Dwarshuis veel aandacht met zijn geslaagde recordpoging vogels kijken. Hij trok de wereld over om zoveel mogelijk vogelsoorten in één jaar te zien. Sommige vogelaars maken namelijk een sport van vogels kijken. Zo veel mogelijk op een dag, in een maand, in een jaar en natuurlijk: in een heel leven! Het vorige record vogels kijken stond op naam van Noah Strycker, de auteur van het fascinerende boek Dat gevederde ding. Hij zag in 2015 maar liefst 6.042 soorten.

Records zijn er om verbroken te worden en dus trok Arjan Dwarshuis het jaar erop de wereld over. Op zoek naar nóg meer soorten. En lukte hem dat? Jazeker! We kunnen trots zijn op onze landgenoot. Hij zag maar liefst 6.852 soorten in dat ene jaar. Mooi toch? Overigens heb ik ergens gezien dat Arjan niet alleen voor de gein de wereld over trok. Hij wilde zo doende ook de aandacht vestigen op de vele bedreigingen die er zijn voor vogels wereldwijd en op een programma dat het uitsterven van vogels wil tegengaan. Ook nog een nobel doel dus. Lees verder

Paniek in de Karrenvelden bij de Oesterdam




Zonder aanwijsbare oorzaak vloog alles op in de Karrenvelden bij de Oesterdam op het eiland Tholen. Wulpen, grutto’s, rotganzen, spreeuwen, kokmeeuwen en zilvermeeuwen gingen op de wieken. De steltlopers gingen er in paniek vandoor. De rotganzen vlogen een onrustig rondje en landden toen weer in het natuurgebiedje.

In de buurt van de Karrenvelden zag ik te midden van de groepen kokmeeuwen een paar zwartkopmeeuwen. Al helemaal in zomerkleed, dus met een gitzwarte kop. Helaas niet kunnen filmen, de meeuwen bleken erg schuw en vlogen al op toen ik de auto nog aan het afremmen was. Lees verder

Recensie: De reis van de Beagle, Charles Darwin




Voor me ligt een kloek boek. Wereldberoemd ook. En fraai vormgegeven. Het is het monumentale boek van Charles Darwin, De reis van de Beagle. Het is het boeiende verslag van de onderzoeker die wereldfaam vergaarde met zijn boek Het ontstaan van soorten. Zijn ideeën deed hij op tijdens de reis over de wereld met het schip De Beagle. In het verslag van die reis vergezel je Darwin en kijk je met hem mee naar een – toen nog – veelal ongerepte wereld.

 

 

 

 

Lees verder