Mijn eerste blauwborst van 2018

Was ik gisteren van plan de Tongplaat te bezoeken om mijn eerste blauwborst te filmen, werden het de ransuilen op een (bijna) Zeeuws eiland. Om daarna door te stomen naar het eiland Tholen waar ik mij bij de Oesterdam uit de auto liet zetten. Vandaar uit zou ik langs de zeedijk terug wandelen naar Molen de Verwachting waar mijn ouders huizen. Een wandeling die ik je zeer aanbeveel, juist in de komende week. In de Karrenvelden bij de Oesterdam is het een komen en gaan van allerlei soorten steltlopers. Tussen de Oesterdam en Deurloos Kaaitje (waar je voor de afsluiting door de Oesterdam tot je middel in de modder zakte), zwemmen tientallen geoorde futen in zomerkleed. En terwijl ik die geoorde futen aan het filmen was hoorde ik opeens het geluid van een blauwborst. Kijk, je hoeft dus niet naar de Tongplaat om blauwborsten te filmen. In de braamstruik rechts van me zat hij. Helaas hingen een paar takken hinderlijk in de weg waardoor ik de opname niet 100% haarscherp krijg. Bovendien moest ik ook nog eens op afstand blijven. Eenzame blauwborsten willen zo vroeg in het seizoen nog snel opvliegen. En dat bleek, want toen ik twee stappen extra in zijn richting maakte, vloog hij op, de dijk over. Wil je de wandeling die ik maakte ook eens lopen, lees dan hier alles over de wandelroute langs het Zoommeer.

De beste lichtgewicht verrekijkers van dit moment:

Ransuil nu ook op film

Tja, gisteren ontving ik van Sjaak dus die jaloersmakende foto van een ransuil in een berk. Nu was ik van plan de blauwborst te gaan filmen op de Tongplaat, maar de rest van het gezin ging richting Zeeland en kwam dus langs de plaats met de ransuilen. Mijn plannen waren snel aangepast: van jaloezie wordt een mens immers niet beter en hoe kun je die slechte eigenschap beter wegpoetsen dan door de gewenste zaak ook in bezit te krijgen? Ach, laat dit maar niet door je kinderen lezen. Heel pedagogisch is het niet, want enigszins inhalig of egoïstisch (tenzij je een navolger bent van Ayn Rand, de filosofe die egoïsme juist als deugd zag, hoe kom ik hier nou toch weer op?).

Zouden ze er nog zitten? Spannende vraag die al snel bij betreden van de magische plek werd beantwoord: jazeker! Twee stuks! Van een kerel die met veel geraas bierkratten aan het uitladen was, trokken ze zich niets aan. Ook het harde gelach om grappen in het plaatselijke dialect deerde hen niet. Wat mij dan wel weer deerde waren de fijne berkentakjes. Die frustreren de lenzen van mijn camera’s enorm, daar had Sjaak me al voor gewaarschuwd. Hij wist trouwens wel een paar schitterende foto’s te maken, waarvan je er boven dit artikel eentje ziet. Gisteren plaatste ik een andere in de serie. De foto’s oogsten ten huize van De Visdief grote lof. Lees verder

Verrassing van de dag

Zojuist krijg ik deze schitterende foto van een ransuil doorgestuurd van Sjaak. Gij zult niet begeren, zo luidt een van de aloude geboden, maar ik geef toe dat ik die zondige neiging niet helemaal weet te onderdrukken.

ransuil sjaak huijer

Zeldzame koereiger in een weiland

Vorig weekend verjaarde mijn schoonvader en dus op naar Zuid-Beveland. Als ik er toch ben, dan ook een rondje door ‘de Zak’ maken. Eerst naar Baarland en dan via Hoedekenskerke terug naar ‘s-Gravenpolder. En zowaar, tussen de tweede laatste dorpjes liep een koereiger in een weiland. Die heb ik daar nog nooit gezien, sterker nog: die zie je elders in Nederland ook niet vaak. De koereiger is een zeldzame vogel hier. Of de koereiger in de binnenkort te verschijnen gids Zeldzame vogels van Europa staat, weet ik niet. Ik vermoed van niet, want in een land als Frankrijk is de koereiger niet heel zeldzaam. Gek genoeg is ‘mijn’ koereiger niet gemeld op waarneming.nl. Het is er toch echt één:

De beste vogelgidsen van dit moment:

Grutto’s vechten om een territorium

In de Donkse Laagten kun je het van dichtbij meemaken: het wel en wee van de grutto’s. Baltsen, foerageren, rusten, alarmeren en natuurlijk ook: strijden om een territorium. Want een territorium mag wat kosten, sterker nog: moet wat kosten. De vrouwtjes houden de verrichtingen van de mannetjes ook in de gaten. Het sterkste mannetje maakt de meeste kans om verkozen te worden. En daarom: hanengevechten in de wei. Vaak niet heel lang, maar soms wel heel vaak.

Eerst landen de twee ‘kemphanen’ bij elkaar. Je ziet de staartveren wijd uit elkaar gaan. De lijven staan fier overeind. De twee uitdagers houden elkaar goed in de gaten. Om plotseling tegen elkaar op te vliegen. Een korte dans in de lucht en dan weer op de grond. Die luchtdans herhaalt zich een aantal maal. Dan landen de twee in het gras, lopen ze langzaam van elkaar vandaan en begint de eerste in de grond te pikken. Einde gevecht. Reken maar dat er nog een aantal confrontaties zullen volgen de komende weken. Lees verder

Kievit neemt een waterbad




Kort bericht, want dit behoeft geen toelichting: een kievit, een van onze weidevogels, neemt een waterbad in de Karrenvelden bij Baarland op Zuid-Beveland.

Boeken over intelligentie bij dieren:

 

Recensie: Extreem lopen, Ian Corless

recensie extreem lopen ian corlessExtreem lopen. Zeg maar gerust: extreem hardlopen. Of: zo hard als het kan, want de omstandigheden staan niet altijd toe dat je hard loopt. Bij extreem lopen trotseer je bergtoppen, intense hitte of grillige rotspaden. Bij deze vorm van hardlopen zoek je de grenzen van lichaam en geest op. In het boek Extreem lopen maak je kennis met routes die tot de verbeelding spreken, met fantastische landschappen die liggen te wachten om bedwongen te worden. Ben je op zoek naar uitdaging, dan even met je neus dit boek in.

 

 

 

 

Lees verder

Ringmussen in een eenzame struik




Ja, ook struiken kunnen eenzaam zijn. Bomen ook. Vind je dit maar zweverig klinken? Lees dan het boek van de bekende boswachter Peter Wohlleben, Het verborgen leven van bomen. Je zult waarschijnlijk evenals ik verrast zijn over het feit dat ook bomen sociale wezens zijn. Wil je over hetzelfde leven maar dan met meer wetenschappelijke onderbouwing, lees dan het boek Briljant groen van Stefano Mancuso. De aanleiding voor deze opsomming van een aantal boeken? Het feit dat ik ringmussen filmde in een eenzame struik in de Alblasserwaard.

Nu zijn ringmussen op zichzelf niet zo heel bijzonder. Ze komen in vrijwel heel Nederland voor. Op de Zeeuwse eilanden meer dan in het westen van Nederland, en daar reken ik de Alblasserwaard ook toe, lees ik in het Handboek Vogels van Nederland en België. Dus een klein beetje bijzonder mag het wel heten. Overigens: een paar jaar geleden filmde ik in hetzelfde bosje ook al eens ringmussen. Je herkent de mannetjes trouwens aan de bruine pet en de twee zwarte vlekjes in de nek. De ringmus is iets kleiner dan zijn neef de huismus. Lees verder

Recensie: Walden, Henri D. Thoreau




recensie walden henri david thoreauHalverwege de negentiende eeuw verschenen twee geschriften van Henri David Thoreau: Walden en Burgerlijke ongehoorzaamheid. Deze geschriften, en vooral Walden, inspireerden miljoenen lezers, waaronder niet de minsten. Niet voor niets dat Walden wordt gezien als een van de grootste werken in de geschiedenis van de literatuur. Ik las het boek als natuurliefhebber, maar werd blij verrast door het laatste essay dat overduidelijk maatschappelijk geëngageerd is.

 

 

 

 

Lees verder