Mijn laatste video van 2017




Dit is mijn laatste filmpje van 2017. Ik zou op oudjaar nog een filmpje kunnen plaatsen, maar ik vind nummer 1.400 wel een mooi afgerond getal. Dat ga ik in 2017 niet meer verstoren, tenzij er een wel heel spectaculair natuurverschijnsel voor mijn lens opduikt. Ik heb de afgelopen maanden een aantal filmpjes geplaatst met drieteenstrandlopers in de hoofdrol. Hoewel ze niet heel zeldzaam zijn, vind ik dit een van de meest fotogenieke vogels die er zijn. Vrijwel altijd lastig om te filmen, want immer in beweging. Deze drieteenstrandloper foerageert op een glibberige rots op de Zuidpier van IJmuiden. De rots is zo glad, dat zelfs een drieteenstrandloper uit kan glijden. Dat doet hij dan ook. Zijn val vangt hij op met zijn vleugels en ongedeerd vervolgt hij zijn tocht over de spekgladde rots:

Recensie: Ontdek de natuur




Kinderen die de natuur in trekken op ontdekkingstocht. Dat is mooi. Maar ze willen natuurlijk ook wel weten wat ze zoal zien. En dingen leren die de natuur juist zo interessant maken. Waarom vlinders een oogtekening op hun vleugels hebben bijvoorbeeld. Of hoe bijen met elkaar communiceren en hoe de waterspin onder water kan ademhalen. Ontdek de natuur is een fris ontdekkingsboek dat door zijn heldere opzet optimaal is afgestemd op de leefwereld van kinderen vanaf ca. 10 jaar.

 

 

 

 

Lees verder

Roodborst duikt op

Terwijl ik me opmaakte voor een hernieuwde ontmoeting met ‘mijn’ roerdomp in de Brabantse Biesbosch, dook er opeens een andere vogel naast mijn auto op: een roodborst. Hij streek neer op een takje en bleef er verrassend genoeg best lang zitten. Lang genoeg om mij de gelegenheid te bieden mijn camera te pakken, het raamstatief op de autoruit te installeren en het toestel te richten. En dat op nog geen drie meter afstand van de auto! Je denkt misschien ‘het is maar een roodborst’, maar ga maar eens vogels fotograferen of filmen, dan is elke geslaagde ontmoeting een verhaal op zich. Of het nu een zeldzame of een algemene vogel is. Dat vind ik nu het leuke van vogels filmen. Roerdomp, waterspreeuw of roodborst, ik film ze allemaal met ingehouden adem (en omdat een mens toch zuurstof nodig heeft, soms met diepe zuchten).  Lees verder

Recensie: Om wie je bent, Aaltje van Zweden

SNP Vogelreizen

Om wie je bent is het autobiografische verhaal van Aaltje van Zweden. Ze vertelt openhartig over haar leven, haar moeilijke jeugd, haar huwelijk met de wereldbekende dirigent Jaap van Zweden, haar kinderen en met name over hun zoon Benjamin. Eindoordeel: ‘Voor iedereen die is geïnteresseerd in kinderen (met autisme) of die zelf ouder is, een waardevol en ontroerend boek dat leest als een roman.’

 

 

 

 

Lees verder

Handig gadget: Caruba GP-2 Groundplate

SNP Vogelreizen

Toen ik voor het eerst languit ging op het nog natte strand bij IJmuiden, ontdekte ik wat perspectief zoal doet met een filmpje. Zilverplevier en goudplevier had ik nooit eerder zo gefilmd. En andere vogels evenmin. Op ooghoogte, recht op de poten en vol in het aangezicht met op de achtergrond de golven die op het strand neer smakken. Hoewel ik drijfnat was, nam ik me voor: vaker doen. En zo geschiedde. Met als voorlopig tussenresultaat de aanschaf van een grondstatief met de illustere naam Caruba GP-2 Groundplate.

 

 

Lees verder

Torenvalk spuugt een braakbal uit

Van uilen weten we het allemaal wel: die spugen van tijd een braakbal uit. Onder een roestplek of nestkast ligt de grond bezaaid met die bleekgrijze haarballen gevuld met botjes en schedeltjes. Meestal van muizen, soms van een zangvogel. Tja, haar en botten zijn onverteerbaar en dat spul moet ook uit de maag. Maar via de cloaca is dat onmogelijk. Dan is er nog maar één uitgang, en dat is de snavel.

Het zijn niet alleen de uilen die nu en dan een braakbal uitspugen. Dit najaar zag ik op de Brouwersdam een zilvermeeuw een flinke lading gemalen mosselschelpen ophoesten. Te laat om te filmen helaas. Maar het was zo dichtbij dat ik de lading schelpengruis op het talud hoorde kletteren. En al eerder filmde ik een tureluur en een oeverloper die een braakbal produceerden. Die eten zo nu en dan ook een weekdier waarvan het huisje of schelp niet te verteren zijn. Ik vermoed dat vrijwel alle meeuwen en steltlopers die nu en dan een onverteerbaar element inslikken braakballen produceren. Lees verder

De leukste natuurboeken voor kinderen

Natuurboeken voor kinderen zijn er te kust en te keur, zeker wanneer je het begrip natuurboek ruim neemt. Zo zijn in heel veel prentenboeken de hoofdpersonages dieren. Voor mij is een natuurboek pas een natuurboek als het ook als doel heeft kinderen met de natuur bekend te  maken. Op welke manier dan ook. En dan vallen er heel veel boeken af. En hou je een beperkt aantal boeken over. Klik op de blauwe button om meer te lezen over de boeken.

De leukste natuurboeken voor kinderen:

Recensie: De leukste natuurgids voor avontuurlijke kinderen, Son Tyberg

Gekluisterd aan het blauwe scherm of niet, in de natuur valt voor elk kind iets te beleven. Gaat het ene kind liever op ontdekkingstocht, een ander vist liever in een sloot of tekent de schors van een boom. Elk kind zijn eigen avontuur en elk kind op zijn eigen manier avontuurlijk. En daarom: lekker naar buiten met de kids. En De leukste natuurgids voor avontuurlijke kinderen van Son Tyberg is daarvoor een uitstekende gids.

 

 

 

 

Lees verder

Een roerdomp in de Brabantse Biesbosch

Als je mij een roerdomp in het vooruitzicht had gesteld, dan was ik vrijwel zeker mee op vogeltocht gegaan. Maar vanmorgen was er geen zekerheidje, sterker nog, na een uur dwalen door de Brabantse Biesbosch had ik niet één fatsoenlijke opname. Ja, die van het wuivende riet waarmee ik het filmpje hieronder begin. En toen, opeens als bij verrassing, een grote verrassing, zag ik een wel heel merkwaardige pluk riet in het riet. Licht, te licht. En te dicht ineen, als een ovale bal. Kon niet missen: een roerdomp. Die had ik al eens eerder in de Biesbosch gefilmd, maar in een flits en niet al te netjes. Vanmorgen keek ik hem ruim vijf minuten in de ogen. Lees verder

Zingende zwartbuikwaterspreeuw




Al ruim anderhalve week verblijft een zwartbuikwaterspreeuw in een woonwijk in Papendrecht. Boswachter Thomas van der Es (auteur van het boek De nieuwe Biesbosch) geeft in een van de lokale kranten aan dat het twintig jaar geleden is dat er een zwartbuikwaterspreeuw in Zuid-Holland is gezien. En dat dit zelfs de allereerste waterspreeuw ooit is in de Alblasserwaard. Groot nieuws dus en niet bijzonder dat zich elke dag tientallen vogelaars melden in de woonwijk langs de Margriethof. Deze relatief nieuwe woningen worden omringd door een ondiepe sloot en hoewel het water nauwelijks stroomt heeft de waterspreeuw het schijnbaar prima naar zijn zin. Lees verder