De goudplevier in Nederland

Helaas, de goudplevier broedde in 1937 voor het laatst in Nederland. In de Peel en andere hoogveengebieden die er toen nog waren. Nee, de goudplevier in Nederland is voorbije glorie. En toch ook weer niet, want als doortrekker is de goudplevier in Nederland juist talrijk, lees ik in het Handboek Vogels van Nederland en België van Luc Hoogenstein en Ger Meesters. Wil je op de hoogte zijn van actuele ontwikkelingen over vogels in Nederland, dan is dit een gloednieuwe en fraai uitgevoerde bron.

De goudplevier in Nederland: talrijk in najaar en winter

De goudplevier in Nederland dus. Zeer talrijk, zo staat geschreven. Honderdduizenden. Te zien in de maanden maart en april september tot en met november. Van die honderdduizenden doortrekkers blijven er in het najaar in zachte winters enige tienduizenden in ons land ‘hangen’. Die goudplevieren verblijven dus de hele winter in ons land. En dus geldt ook: hoe strenger de winter, hoe minder goudplevieren in ons land. Wat goede plekken zijn om de goudplevier in Nederland te zien? Je moet in elk geval langs de kust zijn. Langs de kust van de Waddenzee bijvoorbeeld. Of in Zeeland, in de zogenaamde karrenvelden en andere zilte percelen vlak onder de zeedijk. In de Prunje op Schouwen-Duiveland kun je zomaar duizenden goudplevieren zien. Komt er een slechtvalk over dan zie je in een oogwenk een enorme vogelzwerm boven je. Lees verder

Goudplevier en zilverplevier op het strand

Goudplevieren heb ik nog nooit gezien op het strand. Vandaag bezocht ik de Zuidpier van IJmuiden om er de eerste wintervogels te filmen en zo waar, ik kwam een paar keer een goudplevier tegen. Eerst op het strand, maar er liep een peloton vogelaars voor me uit en dat maakte de steltloper een beetje schuw. Hij had overigens gezelschap van zijn achterneef, de zilverplevier. Toen een vogelaar met golden retriever aan kwam lopen, was het pas echt gedaan met de steltlopers. Viervoeters en vogels, dat gaat vaak niet samen, en ook nu niet.

Gelukkig kwam ik de goudplevier even later op het talud van de Zuidpier tegen. Hij poseerde rustig voor hetzelfde peloton vogelaars. De fraaiste telescopen en telelenzen werden op de vogel gericht. En zelf deed ik verwoede pogingen hem te filmen. En dat viel niet meer. Er stond immers een aardig briesje en wind is tijdens het filmen niet welkom. Ik moest me flink inhouden om af te dalen van het talud om wat uit de wind te staan met mijn camera. Stel dat hij opvliegt, dat is een domper voor al die andere enthousiaste vogelaars. En op woedende blikken zat ik op deze mooie dag niet te wachten. Gelukkig kon een andere fotograaf die neiging niet onderdrukken en daalden we samen af. Dat filmpje deel ik later nog. Nu eerst een andere opname. Lees verder

Recensie: Mijn balkontuin, Stella Faber

Stel, je hebt niet meer dan een paar vierkante meter beschikbaar om te tuinieren. Je woont in een appartement in een binnenstad en je balkon is de tuin. Zelfs dan kun je vier seizoenen lang oogsten uit je eigen moestuin. Stella Faber schrijft voor diverse tuintijdschriften over (moes)tuinieren en in haar enthousiasme publiceert ze nu ook een inspirerend boek: Mijn balkontuin. Oftewel: hoe maak je van je balkon of terras een groen paradijs?

 

 

 

Lees verder

Wintervogels op de Brouwersdam

Vanaf september arriveren de eerste wintervogels op de Brouwersdam. Het begint met steltlopers die uitrusten en dan weer doortrekken naar het zuiden. Hetzelfde geldt voor zeevogels. Roodhalsfuut en een enkele vroege zeekoet dobberen voor de dam. Hoe meer het seizoen vordert, hoe meer interessante wintervogels zich melden. De drieteenstrandloper, bonte strandloper, rosse grutto, zilverplevier, kanoet en natuurlijk de paarse strandloper arriveren vanaf eind september (en soms al eerder want op de Brouwersdam kan alles).

Ondertussen hoor en zie je tussen de wintervogels ook nog allerlei zomervogels. Visdiefje en vooral de grote stern. Jonge grote sterns bedelen luidruchtig om voedsel of doen zelf armzalige pogingen om een zandspiering te vangen. Ondertussen vliegen overdag ook constant zangvogels over en langs de dam. Veel graspiepers, maar je komt ook tapuiten, oeverpiepers, vinken, merels, zanglijsters, kneutjes en andere soorten tegen. Ik filmde ooit een paar roodborstjes op de Brouwersdam. Op het talud waar de Noordzee tegen aan klotste. Een bijzondere locatie om roodborsten te filmen.

Wintervogels op de Brouwersdam: vanaf november gaat het echt los

Vanaf november gaat het echt los met de wintervogels op de Brouwersdam. Dan heb je niet voldoende aan je verrekijker, maar heb je een telescoop nodig. Vlak onder de kant dobberen, duiken en zwemmen allerlei zeevogels die hier de winter zullen doorbrengen. En ook ver op zee zie je groepjes eenden zwemmen.

Lees verder

Recensie: Vijver, sloot en plas, Marten Scheffer en Jan Cuppen

Een gids over het leven onder water. En dan met name of uitsluitend zoet water. Dat is de fraaie veldgids Vijver, sloot en plas van Marten Scheffer en Jan Cuppen. Niet alleen planten en dieren worden beschreven, ook lees je heel veel over de ecosystemen onder water. Even met je kop onder water dus. Of liever: steek eens een schepnet in het zoete sop. Je zult zien dat je veel bijzondere dieren en planten opvist. Die je allemaal kunt herkennen met deze nieuwe veldgids.

 

 

 

 

Lees verder

Hoe intelligent zijn vogels?

Hoe intelligent zijn vogels? Die vraag moet je maar eens stellen aan een etholoog. Een bioloog die het natuurlijke gedrag van dieren bestudeerd. Een chimpansee herkent zichzelf in de spiegel en een kat niet. Is de aap slimmer dan de kat? Nee, zegt de beroemde etholoog Frans de Waal in zijn boek Zijn we slim genoeg om te weten hoe slim dieren zijn?, dat is niet eerlijk. Elk dier heeft eigenschappen die helemaal zijn toegespitst op wat de soort nodig heeft. Dat een chimp zichzelf in de spiegel herkent en een kat niet, betekent dat dit ergens voor de chimp van belang is en voor de kat niet. Zo eenvoudig is het. De intelligentie van verschillende diersoorten vergelijken mag best, maar het is hetzelfde als het vergelijken van appels en peren.

Hoe intelligent zijn vogels?

Okay, nu de intelligentie van vogels. Hoe intelligent zijn vogels? Heel intelligent, blijkt bij sommige soorten. En dat is het bruggetje naar mijn filmpje van vandaag. Een zwarte kraai die besjes plukt. Een doodgewoon tafereel, zou je denken. En toch, kijk eens goed. Deze zwarte kraai plukt niet in het wilde weg. Ondanks zijn enorme snavel, plukt hij de besjes wel heel behoedzaam. Kom daar bij een houtduif eens om! Wat een chaoot en verspiller is dat. Een houtduif schroomt niet om veel te grote bessen te plukken die dan ook vrijwel allemaal op de grond vallen. O nee, niet gaan vergelijken. Een zwarte kraai is een zwarte kraai en een houtduif een… houtduif. Maar wist je dat familieleden van de zwarte kraai heel berekenend zijn? Ik lees in Hebben vogels knieën dat in Japan een kraaiensoort walnoten op de weg legt bij stoplichten die op rood staan. Ze wachten tot de auto’s gaan rijden en de noot kraken. En een andere neef, de Nieuw-Caledonische kraai, maakt een stukje gereedschap: een takje om larven uit een boomstam te peuteren. Of neem het geheugen van de notenkraker. Ook een kraai, maar dan eentje die in de bergen leeft. De notenkraker verstopt elk jaar duizenden eikels en weet de verstopplaatsen zelfs een paar maanden later nog feilloos te vinden. Ik begin al te jammeren wanneer mijn sleutels niet op hun vaste plek liggen… Lees verder

Zestien spreeuwen op een rij

Dikke mist zaterdagochtend boven de Crezéepolder. Windstil en weinig vogels. Tot een groepje spreeuwen op een lantaarnpaal neerstreek. Zestien of zeventien of in elk geval een getal daar in de buurt. Spreeuwen, niet bijzonder. In het Engels niet voor niets Common Starling geheten. Starling, jawel. Daar zit het woord ster in. Kijk maar eens naar een spreeuw die net uit de rui komt. Allemaal spikkels op zijn verenkleed. Net sterren. De sterren van zaterdagmorgen waren deze spreeuwen. Op een rijtje op een lantaarnpaal.

Torenvalk, altijd leuk

Een torenvalk voor de lens is altijd leuk. De mannetjes hebben een blauwgrijze kop en een bruinrode rug. Het zijn echte muizenverdelgers hoewel ze ook insecten, slakken en wormen blieven. Deze filmde ik op een verkeerslicht op de Oesterdam ter hoogte van de Karrenvelden. Een leuk natuurgebiedje om vogels te kijken. In najaar en winter kun je er tijdens hoogwater genieten van steltlopers en groepen rotganzen.

Recensie: Heer- en broodjagers, Siebren Siebenga

Een wat gewaagde boekbespreking vandaag: een boek over de jacht in de twintigste eeuw. Je zou zeggen, wat moet een natuurliefhebber nou weer met zo’n boek. Bespaar me die ellende van die dooie konijnen, hazen, fazanten, goudplevieren, pijlstaarten, watersnippen, houtsnippen en alles waar men in de vorige eeuw nog meer op schoot. En toch, hoewel ik nooit heb gejaagd voel ik me ergens toch een beetje verwant met de buitenissige figuren die met één schot liefst twee of drie eenden neerhaalden. En daarom vandaag een boekbespreking van Heer- en broodjagers van Siebren Siebenga.

 

 

 

Lees verder

Witte kwikstaart poseert voor de brug over de Noord

Een vogel voor een markant landschapselement levert vaak een aardig tafereel op. Zoals gisterochtend in de Crezéepolder bij Ridderkerk. Het was flink mistig en windstil. Een witte kwikstaart zit op een van de vogelkijkschermen in het natuurgebied. Op de achtergrond de boog van de brug over De Noord en op de voorgrond een zwerm muggen: