Recensie: Bomen van Paramaribo, Dominiek Plouvier en Chantal van den Bergh-Lodeweyckx

De sfeer van een stad wordt bepaald door de mensen, gebouwen, geuren, geluiden en zo nog wel een aantal factoren. Hoeveel mensen staan erbij stil dat ook bomen de sfeer in een stad bepalen? Het kan zelfs zo ver gaan dat bomen een stad een uniek karakter geven. Dat is bijvoorbeeld het geval in Paramaribo, de hoofdstad van Suriname. Er zijn maar weinig hoofdsteden in de wereld die een zo rijke verscheidenheid aan bomen en struiken kennen als Paramaribo. Dominiek Plouvier en Chantal van den Bergh-Lodeweycks, beiden jarenlang woonachtig in Paramaribo, schreven een ode aan deze bijzondere stad met zijn unieke botanische rijkdom: Bomen van Paramaribo.

 

 

Lees verder

Recensie: Geuren, Philippe Claudel

Tijdens mijn vakantie in de Morvan had ik een boek bij van een Franse auteur, een van mijn favoriete schrijvers: Philippe Claudel. Dit keer geen roman, maar een verzameling verhalen waarin Claudel terugkeert naar de streek waar hij geboren werd. Hij snuift maar liefst twee en tachtig geuren op en vertelt er in de bundel Geuren even zoveel verhalen bij die het landschap van de Vogezen en haar bewoners tot leven brengen. Laat dat maar over aan taalvirtuoos Claudel.

 

 

Lees verder

Een zwarte ooievaar in de Morvan

Zo, net terug van een weekje vogels kijken (en meer) in de Morvan, Frankrijk. Het was wat koud, maar toch een aantal mooie waarnemingen kunnen doen. Onder andere grauwe gors, cirlgors, geelgors, visarend, appelvink, goudvink en op de terugreis ook deze prachtige zwarte ooievaar die mij slechts een paar fragmenten uit zijn leven liet vast leggen. Maar ik ben er o zo blij mee, want de zwarte ooievaar zag ik vandaag voor het eerst in mijn leven. De Morvan ligt in het departement Bourgondië en dan snap je wel dat het leven daar goed is. Lekker eten, goede wijnen, mooie wandelroutes en dus ook: veel vogels. Lees er meer over in mijn verslag van een weekje vogels kijken in de Morvan.

Zo mooi is de Alblasserwaard ‘s ochtends vroeg

Kijk eens hoe mooi de Alblasserwaard is vroeg in de morgen. In april ging ik twee keer op zondagmorgen, vroeg, want voor de kerkdienst, de Alblasserwaard in. Er hingen dichte nevels boven de weilanden. Die rond een bepaald tijdstip vervolgens snel oplosten. Wil je eens een keer iets moois zien, ga er dan eens ‘s ochtends vroeg eens op uit. De morgenstond heeft goud in de mond en dat geldt eigenlijk overal.




Kleine mantelmeeuwen vreten een haas op

Op de weg ligt een haas zo plat als een dubbeltje. Maar zo plat is hij niet, of er zit nog vlees aan. De kleine mantelmeeuwen hebben dat goed gezien. Komt er een auto aan, dan onderbreken ze hun schranspartij, maar daarna zijn ze weer snel bij het aas.

De ANWB Vogelgids van Europa nu ook met flexibele kaft!

De beste vogelgids van dit moment, de ANWB Vogelgids van Europa is binnenkort ook verkrijgbaar als een handige paperback. Sterker nog, het zogenaamde flexibound is ook nog eens verpakt in een plastic hoes. En dat betekent dat dit een ideale uitvoering wordt om mee naar buiten te nemen. De huidige editie, de lichtblauwe, is gebonden.

Ik las op een paar websites dat vogelaars opmerkingen maakten over die harde kaft die niet mee buigt. Die groep vogelaars komt Kosmos Uitgevers nu dus tegemoet met deze flexibele uitvoering die een witte kaft krijgt met grutto, tureluur en wulp op de voorkant. En dat hij tegen een spatje water kan is ook mooi meegenomen. Verkrijgbaar vanaf half juni, en nu al te reserveren. De gebonden uitvoering blijft overigens ook leverbaar. Je hebt nu dus de keuze uit twee edities van een dijk van een vogelgids.

Twee grutto’s meten de krachten met elkaar

Twee grutto’s meten de krachten met elkaar in de Donkse Laagten en vechten om territorium en vrouwtje. De video is niet helemaal zonder schokken, dat krijg je wanneer je te ver inzoomt en later uitzoomt waarna je je statief opnieuw moet instellen. Ach ja, je kunt niet alles hebben. Ik vind het heel bijzonder hoe die twee elkaars krachten taxeren. Net twee boxers die eerst een tijdje om elkaar heen dansen.

Recensie: Praktijkboek vogelfotografie, Daan Schoonhoven

Niet eerder werd er op zo grote schaal vogels gefotografeerd als juist nu. Door digitale technieken is fotograferen betaalbaarder dan ooit. En het is terecht wat de auteurs in de inleiding schrijven: vogels fotograferen is heerlijk. Ze geven ongeveer tien redenen waarom vogels fotograferen zo leuk is. En in de rest van het Praktijkboek vogelfotografie leggen ze uit hoe je vogels kunt fotograferen. Het zijn verhalen uit de praktijk. Heel instructief en niet minder inspirerend. Wie vogels wil fotograferen, heeft aan dit boek heel veel.

 

Lees verder

Blauwborst in de Groene Jonker

Eerlijk gezegd was ik nogal somber gestemd over deze opnamen. Tegenlicht en niet al te vaste handen zouden mijn opnamen vast hebben geknald. Hoewel het nou ook weer niet de meest briljante opnamen zijn, is er bij nader inzien ook geen sprake van totale mislukking. Tja, zo zie je blauwborst nu eenmaal wel eens in de Groene Jonker. Met tegenlicht en slechts heel kort. In de top van een wilg of rietstengel. Een andere opname van een blauwborst die dag was wel mislukt. Maar zijn geluid nam ik wel aardig op. Dat geluid heb ik onder deze opname gemonteerd. Hoor je hem ook nog.

Vogels kijken met kinderen

‘O nee, niet weer vogels kijken. Zo saai!’ ‘Niet naar dat gebied, daar zijn we al zo vaak geweest.’ ‘Het is veel te koud om naar buiten te gaan.’ En zo nog een aantal onzinargumenten waar je niet omheen kunt. Vogels kijken, daar hoef ik bij mijn kinderen niet mee aan te komen. Tongplaat, Donkse Laagten, het is allemaal maar saai. Je kunt er alleen maar lopen over voorspelbare paden. Je zou er als ouder(s) wanhopig van worden. Wil je er eens lekker uit en dan sputteren de kinderen tegen. En één ding staat vast: met een sputterend kind is het kwaad vogels kijken.

Eerlijk gezegd, kan ik mijn kinderen wel begrijpen. Als je te veel Freek Vonk hebt gezien, dan is alleen nog een wilde tijger, leeuw, python of olifant spectaculair genoeg. En wandelen door een laagveengebied? Vergeet het maar. De Braziliaanse jungle moet het worden. En anders wel de Serengeti. Met een rietgors, tureluur of bonte strandloper in winterkleed hoef ik dus niet aan te komen. Te klein en niet fijn.

Aantrekkelijk maken
Hoe los je deze tegenstelling nu op een elegante manier op? Zodanig dat iedereen blij is. Jij kijkt vogels en de kinderen? Ja, wat die doen, doet er eigenlijk niet toe. Als ze maar stil zijn. Nee, dat is niet de manier, zegt mijn pedagogisch ingestelde vrouw die weet hoe je met kinderen moet omgaan. Je moet het voor de kinderen aantrekkelijk maken om erop uit te gaan. Je snapt het al, je moet de kinderen iets aanbieden. Een kindvriendelijke houding aanmeten, dat klinkt toch best positief? In dit artikel geef ik je tien tips hoe je kunt vogels kijken met kinderen!

Tien tips hoe je kunt vogels kijken met kinderen

#1. Zoek een natuurgebied met een natuurspeelplaats
Wist ik veel dat in de Hooge Nesse bij Zwijndrecht een speelplaats is aangelegd. Mijn kinderen en onze echtgenotes gingen links, Sjaak en ik gingen rechts. Het uur daarna zagen we ze niet en maakten we ons eigenlijk een beetje ongerust. Zouden ze verdwaald zijn? Met een klein schuldgevoel drentelden we terug, maar dat hadden we niet hoeven doen. De kinderen waren heerlijk aan het spelen in de natuurspeelplaats. We hadden nog wel een uur weg kunnen blijven. Lees verder