Recensie: Rother Wandelgids Zuid-Toscane, Rolf Goetz

De regio tussen Florence, Chianti, Siena en Maremma is geliefd onder toeristen. Deze fantastische Italiaanse streek biedt alles wat een vakantieganger maar begeert. In de allereerste plaats natuurlijk dat heerlijke weer. Historische steden, schone stranden én uitgestrekte natuurgebieden vind je er. Wist je dat je in Toscane ook heerlijk kunt wandelen? Dat ontdekte ik in de Rother Wandelgids Zuid-Toscane die ik in dit artikel bespreek.

 

 

 

 

Lees verder

Lepelaars in de Blauwe Kamer

Vandaag bracht ik de tijd door in de Blauwe Kamer bij Rhenen. In dit natuurgebied heeft de rivier de Nederrijn vrij spel. Gelukkig stond er niet veel water in de Blauwe Kamer. Een wandeling maken en vogels kijken was daarom goed te doen. Tot mijn verrassing had ik bij de vogelkijkhut een fraai uitzicht op een kolonie lepelaars, aalscholvers en blauwe reigers. Zo’n broedeiland deed me denken aan de reigerkolonies in De Brenne. Het is trouwens een mooi stukje Nederland daar rond Rhenen. Je waant je haast in het buitenland, zo anders is de sfeer er. De lepelaars in deze opname staan in de plas bij de kolonie. Als je goed kijkt, zie je ook nog een paar witgatjes rond scharrelen.

Recensie: Rode papaver, Els Florijn

De twintigste eeuw begon zo optimistisch. Wie had gedacht dat in het tweede decennium de Eerste Wereldoorlog zou uitbreken. Met miljoenen doden tot gevolg? De nieuwe roman van Els Florijn, Rode papaver, speelt zich af tijdens de Eerste Wereldoorlog. De hoofdpersoon is een Nederlandse vrouw die niet kan praten. Op een wonderlijke manier komt ze aan het front terecht. Hoe en waarom, dat lees je in het meeslepende verhaal over Anna.

 

 

 

Lees verder

Huismus in een beukenhaag

Zo zie je ze niet vaak meer. Althans, ik niet. Huismussen. Een troep huismussen in een beukenhaag, midden in de polder. Gezellig tjilpend, hoewel een paar stappen verderop juist een monumentaal pand in de as is gelegd. Veel vrolijks staalt zo’n ruïne niet uit. Maar de huismussen tjilpen in de zon. Af en toe duiken ze de haag in om er van weer voorzichtig uit te voorschijn te komen.

Zeven tips – Hoe word je een goede vogelaar?

Vogels kijken is genieten. Dat vind ik al bijna mijn hele leven al. Op mijn elfde begon ik met vogels kijken. En ik doe het nog steeds. Of ik een goede vogelaar ben, weet ik niet. De beste vogelaar ben ik zeker niet. Ik heb grote bewondering voor vogelaars die in een oogwenk een vogel kunnen herkennen aan zijn geluid of silhouet. Dat lukt mij vaak niet. Maar ik vind een beetje puzzelen nu juist zo machtig mooi. En als de vogel gevlogen is voordat ik zijn naam weet, wel, dat neem ik op de koop toe. Volgende keer beter. Tegenwoordig film ik en vaak kan ik thuis nog verder puzzelen. Dat is een voordeel van fotograferen of filmen. Hoewel niet de beste, een aardige ben ik wel. Dat durf is van mezelf nog wel te beweren. Maar hoe word je nu een goede vogelaar? Ik geef je zeven tips waarbij ik put uit mijn eigen ervaring. Lees verder

Grutto’s en blauwborst

Kijk, dit is nu typisch een tafereel dat je vrijwel alleen in de Brabantse Biesbosch kunt zien: een grote groep grutto’s in ondiep water met op de achtergrond een blauwborst. Het beeld heb ik wat vertraagd, want de opname stopte abrupt: card full oftewel geen ruimte meer om op te slaan. Grr.

Recensie: Rother Wandelgids – Spaanse St. Jacobsroute, Cordula Rabe

Pelgrimeren is zelden zo populair geweest als juist in onze tijd. Dat merken bewoners langs de Sint Jacobsroute, een van de beroemdste pelgrimspaden ook. Honderdduizenden mensen komen te voet voorbij, op weg naar graf van de apostel Jacobus aan het eind van de route. Ik vond een praktisch en handzaam wandelgidsje dat de hele route beschrijft en zelfs een toegift in petto heeft voor wie nog een stukje verder wil: de Rother Wandelgids – Spaanse St. Jacobsroute, geschreven door Cordula Rabe.

 

 

 

Lees verder

Een houtduif poetst zijn veren

Hij heeft ze overleefd, deze houtduif. De jagers die hem deze winter belaagden met hun spuit. Duif is best lekker, maar liever zie ik hem zo voor me. Op een hek of tak, zijn veren poetsend en dan redelijk dichtbij. Zodat ik hem kan filmen. Houtduiven zijn behoorlijk algemeen en veel vogelaars kijken er niet naar om. Maar bekijk hem eens goed. Wat een verfijnd kleurenspel. Op de kop, borst en veren. Beslist een van de mooiste vogels van Nederland.