Recensie: Een verhaal met een angel, Dave Goulson

Van Dave Goulson, hoogleraar biologie en gespecialiseerd in hommels, besprak ik eerder het boek Geroezemoes in het gras. Nu las ik een ander boek van hem, zijn debuut: Een verhaal met een angel. In dit boek staan de insecten die hem zo fascineren centraal, de hommels. Goulson laat in dit boek zien hoe belangrijk hommels zijn. Het is niet alleen een interessant boek, het is ook leuk om te lezen. Want een van de kwaliteiten van Goulson is dat hij zijn verhalen doorspekt met onderkoelde humor. En dat is een combinatie die ik erg waardeer.

 

 

 

Lees verder

Grote zaagbek bij Sluishaven

Sluishaven is een landbouwhaventje bij Ooltgensplaat. Dit soort haventjes waren er talloze in het Zeeland en Zuid-Holland van voor de watersnoodramp. De meeste raakten in onbruik, slibden dicht of veranderden in kleine jachthaventjes. Die bij Sluishaven raakte in onbruik. Er is alleen een gemaal dat af en toe aangezet wordt. Het is ondertussen een leuk punt om tijdens je vogeltocht op Goeree-Overflakkee aan te doen. Zeker in de winter. Dit vrouwtje grote zaagbek zwom met nog een vrouwtje en mannetje in het haventje. Vanaf de dam achter het restaurant kon ik haar prima filmen.

Buizerd met een gebroken vleugel

En daar zat ‘ie dan: tegen het betonnen muurtje langs de afrit Alblasserdam op de A15. Waarschijnlijk aangereden, en anders een wel heel verkeerde zwiep tegen een tak of zo. Enfin, de buizerd zat als een zielige kip op het asfalt. Zo’n exemplaar kan ik niet laten creperen. Dus knipperlichten aan, auto in zijn achteruit en een kleed opgezocht. Een buizerd reageert op beweging en ik bewoog. Je raadt het al: hij sprong er vandoor, in de richting van Papendrecht. Zo ver wilde ik niet aan de wandel.  Gelukkig dook hij al snel weer in de veren en staarde hij me met open snavel aan. Doek over hem heen en als een kip (op zijn kop) in de doos. Mooi bekijks natuurlijk voor de kinderen en toen de dierenambulance gebeld. Die mensen doen goed werk! Binnen een uur stonden de vrijwilligers voor de deur om het arme beest mee te nemen. Het zal vast goed komen met de buizerd. Een gebroken vleugel en een paar druppeltjes bloed. Het kan erger. En hij is in goede handen.

Zwarte zee-eenden voor de Brouwersdam

Februari. Tijd dat zwarte zee-eenden zich verzamelen in groepen en dat de mannetjes elkaar en de vrouwtjes nauwlettend in de gaten houden. Vandaag had ik het geluk vrij te zijn en zo’n groepje vlak voor de Brouwersdam te zien. Ze kwamen op zeker ogenblik zelfs recht op me afzwemmen! Gewoon rustig op het talud gaan zitten en wachten tot dat moment komt. Ik zag er nog meer: geoorde fuut, ijseend, roodkeelduiker, kanoet, paarse strandloper en veel eiders.

Lichte buizerd in de top

Wit, bruin, zwart en alle schakeringen ertussen. Je vindt het bij de buizerd. Meestal zie ik bruine exemplaren met een mooie lichte slab. Zwart heb ik ze nog niet vaak gezien, misschien zelfs wel nooit. Maar zwarte buizerds (of bijna zwarte) schijnen te bestaan. En dan natuurlijk de witte. Elke winter zag ik er steevast één tussen Pijnacker en Zoetermeer. In oktober zat hij er plots weer, en in maart was hij even plots weer weg. Steeds in hetzelfde weiland, op een van de paaltjes. Nu heb ik hem al een tijdje niet meer gezien. Een paar weken geleden zag ik deze. In de top van een boom op de Philipsdam. Hij bleef netjes zitten en liet zich van een afstandje filmen.