Groot geaderd witje

Nooit eerder zag ik een groot geaderd witje (Aporia crataegi) tot mijn oudste dochter me op een weiland in Oostenrijk riep. ‘Deze hebben we echt nog nooit gezien!’ En dat had ze goed gezien. Wat een sierlijke en indrukwekkende vlinder is dit toch. Kijk naar zijn vleugels, ze zijn haast van glas. Zojuist ontdekte ik dat ik al wel eerder een groot geaderd witje zag. Alleen dan niet met vleugels, maar nog verstopt in zijn ook al zo mooie cocon. Vorig jaar, in de Brenne. Ik meen me te herinneren dat het ook toen mijn dochter was die hem ontdekte.

roofvogels herkennen

Recensie: Wandelen in Bretagne, Karin Out

wandelen in bretagneHet schiereiland Bretagne is een Franse regio die velen tot de verbeelding spreekt. Natuurlijk omdat de Atlantische Oceaan er elk ogenblik tegen de oevers klotst. Natuurlijk ook vanwege het gevarieerde landschap. Kleurrijke heidevelden gaan over in uitzichten over de weidse zee. De kliffen aan de kust zijn grillig. De steile kliffen worden afgewisseld met hoge kapen, intieme baaien en uitgestrekte zandstranden. En dan heb ik de uitgestrekte bossen, de talloze eilandjes in zee, het rivierenlandschap, de moerassen nog niet eens genoemd. Geen wonder dat Bretagne geliefd is onder toeristen die willen genieten van natuurschoon in combinatie met cultuur en de heerlijke Franse keuken. Voor wie Bretagne te voet wil verkennen, verscheen de fraaie wandelgids Wandelen in Bretagne van Karin Out.

Koop dit boek

 

 

Lees verder

Zilveren maan

Had ik geweten dat het in Oostenrijk op sommige plekken wemelt van de zilveren manen, dan was ik al veel eerder afgereisd naar dit land. De zilveren maan is in Nederland een zeer zeldzame vlinder. De paar leefgebieden in ons land zijn ook nog eens ver van mijn woonplaats. En nu zat ik midden in zilveren manen land! Ooit moet iemand hebben bedacht dat de witte vlekken op de onder kant van de achtervleugel de vorm van een maan hebben. Anders valt de naam toch niet te verklaren? Overigens komt ook in de wetenschappelijke naam (Boloria selene) die van de Griekse maangodin Selene voor. Dus ook daar een link met dat wonderlijke hemellichaam dat in antieke tijden werd aanbeden. Een schitterende vlinder die vaak genoeg laag over de aarde scheerde. Je mag gerust weten dat ik er graag voor op mijn knieën ging. En mijn dochter met haar fotocamera ook zoals je in deze opname ziet. Wil je weten waar je de zilveren maan in Oostenrijk kunt zien, klik dan hier.

de beste natuurreisgidsen en wandelgidsen

 

Vogels en vlinders kijken in het Kaunertal

Het Kaunertal is een zeer geliefd dal onder Nederlandse toeristen. Overal scharrelen er Hollanders rond en als je niet uitkijkt word je zomaar door een wildvreemde aangesproken. Van heinde en ver komen toeristen naar dit dal met zijn imposante stuwmeer en even imposante gletscher. Dat zovelen het Kaunertal bezoeken is niet zo heel gek. Er zijn maar weinig gletschers in Oostenrijk die je met de auto kunt bereiken. Met de auto bereik je een hoogte van maar liefst 2.750 meter! Deze zomer bezocht ik het Kaunertal weer eens. De laatste keer daarvoor was ongeveer vijfentwintig jaar geleden. Destijds werd er in de zomer nog geskied op de gletscher. Dat is er nu niet meer bij. De gletscher heeft zich een heel eind terug getrokken en reikt niet meer tot bij het restaurant. De gevolgen van klimaatverandering worden hier heel zichtbaar. Dat laat onverlet dat het Kaunertal een heerlijk dal is om vogels en vlinder te kijken. In dit artikel doe ik verslag van mijn bezoek aan dit prachtige natuurgebied.

de beste vogelgidsen 2016

Lees verder

Vogels en vlinders kijken in het Pitztal in Oostenrijk

Verstopt tussen het Kaunertal en het Ötztal ligt in Oostenrijk het Pitztal. Dit smalle dal geniet iets minder bekendheid en dat is jammer, want de natuur is er bijzonder fraai. Zo ligt het natuurpark Kaunergrat voor een deel in het Pitztal, één van de mooiste natuurparken in Oostenrijk. En wie een hippe plek zoekt, die maakt zich op voor een bezoek aan Café 3.440. Dit is het hoogstgelegen café in Oostenrijk. Het biedt een schitterend uitzicht over de omliggende bergen, waaronder de Wildspitze, de één na hoogste berg van Oostenrijk. Ondertussen wemelt het in het Pitztal van de bijzondere vlinders en het spreekt vanzelf dat je er ook de typische bergvogels kunt zien. In dit artikel geef ik een overzicht van de bijzondere vogel- en vlinderplekken die ik er heb ontdekt. Mijn tocht begint aan het einde van het dal bij het gehucht Mandarfen en volgt de weg terug tot bij het stadje Imst aan het begin.

de beste vlindergidsen van dit moment

Mittagskogel
De laatste tunnel in het Pitztal is tevens de mooiste. Kom je de tunnelbuis uit dan ontvouwt zich een weids panorama op de bergen voor je. Drieduizend meter of hoger zijn ze. Ik geef nog wat extra gas, niet te veel, want er staan een paar camera’s langs de weg, en rij in de richting van het gehucht Mandarfen. De eerste kabelbaan laten we letterlijk rechts liggen, ons doel is de Gletscherexpress die ons naar het Mittelstation zal brengen. Een oude metro waarvan de schacht schuin door de berg is geboord. Hoewel het een zomerse dag is, voel je de winterse kou al beneden in de vertrekhal. De deuren van de express sluiten en we worden naar de hoogste gletscher van Tirol gebracht. Voordat ik vlinders ga filmen gaan we eerst nog verder. De Wildspitzebahn voert ons immers nóg hoger, naar het hoogste punt zelfs. De folders beloven ons een adembenemend uitzicht over de omliggende bergen en die belofte wordt helemaal waargemaakt. Wat een bergspektakel! Verwacht in deze nivale zone niet overdreven veel dieren. Zelfs op zonovergoten dagen als deze blijft de temperatuur laag. Onder deze arctische omstandigheden overleeft alleen de sterkste. Een enkele plant, een enkele vogel en warempel, zelfs een paar vlinders houden taai stand. Kale rotsen, hier en daar een flink plakkaat sneeuw en daar beneden: de imposante gletscher. Op de top, naast het vermaarde Café 3.440 landt een bergresedawitje. Een kleine vos scheert over de top verder naar beneden. Een paar foto’s, een filmopname en dan: naar beneden. De kinderen vermaken zich in de sneeuw en bouwen gelukstorens van losliggende stenen. Tijd genoeg om eens een paar vlinders en hopelijk ook een paar vogels te spotten. Lees verder

Bergresedawitje op grote hoogte

Het bergresedawitje, familie van de in Nederland o zo bekende koolwitjes, komt niet in de Lage Landen voor. Logisch, want zo zegt mijn vlindergids: ‘Stenige hellingen en rotsige bergweiden, 1.500 – 3.400 meter’. En dat strookt helemaal met mijn waarneming. Dit bergresedawitje filmde ik op 2.840 meter hoogte, op exact dezelfde plaats als waar ik die prachtige witbonte parelmoervlinder filmde. Maar mijn vlindergids heeft helemaal gelijk: het kan veel hoger. Even daarvoor was ik op de top geweest, op exact 3.440 meter boven de zeespiegel. En vlak voor mijn voeten, maar helaas ver onder het platform waarop ik stond, landde een bergresedawitje. Het kwam vanuit het dal aan fladderen en rustte even uit op een zonverwarmd stukje rots. Mijn camera zat nog in mijn rugzak en ik wist: te laat. Een paar uur later kreeg ik zeshonderd meter lager toch nog een herkansing. Zie hier het resultaat.

de beste vogelgidsen voor kinderen