Maandelijks archief: juli 2016

Witbonte parelmoervlinder bij Café 3.440

Terug van vakantie in het Pitztal in Oostenrijk, een vlindergebied van de eerste orde. Zoveel dagvlinders heb ik niet eerder gefilmd en nog eens bijzondere soorten ook. Wat te denken van zilveren maan en zilvervlek op zo ongeveer dezelfde locatie? Ik begin echter met een van mijn hoogste waarnemingen: die van een witbonte parelmoervlinder (Eupydryas cynthia). Vlak onder de Wildspitzbahn die je naar Café 3.440 brengt, het hoogstgelegen café van Oostenrijk, zag ik in de luwte op een rotspuist die aan de ene kant bedekt was met sneeuw opeens een donkere vlinder. Hij zat op de enige gele bloemen op de hele rots, vlak onder de top. Elke vlinder die over de bergkam scheerde dook achter deze top omlaag, de zon in en de kille wind uit. De meeste vlinders scheerden dan overigens vervolgens met een rotgang verder. Zo niet deze bijzonder fraaie witbonte parelmoervlinder die snel wat wilde bijtanken. Volgens mijn vlindergids vliegt hij tot 3.100 meter hoogte, ‘op graslanden’. Die graslanden lagen weliswaar zeshonderd meter lager, maar dat weerhield hem er niet van het hogerop te zoeken. En zich door mij te laten filmen, ik die op de rots stond te wankelen als een dronken berggeit. Het was overigens niet mijn hoogste vlinderwaarneming. Dat was echt op de top, naast Café 3.440. Daar streek vlak onder het platform een bergresedawitje neer op een zonovergoten rotsblok.

de beste vlindergidsen van dit moment

Recensie: De vlamberken, Lars Mytting

De Noorse schrijver Lars Mytting heeft verstand van hout. Dat weten we door zijn bestseller De man en zijn hout dat ik eerder recenseerde. Wie behept is met een voorliefde voor hout stoken moet dit boek beslist eens lezen. In zijn grootse roman De vlamberken speelt hout ook een prominente rol. Mytting slaagt erin om de persoonlijke zoektocht van de jonge Noorse boer Edvard Hirifjell, de catastrofale gebeurtenissen in de twintigste eeuw en het aristocratische leven van een zekere Gwen Winterfinch samen te ballen tot een avontuurlijke roman van de eerste orde. Het is niet voor niets dat Lars Mytting met De vlamberken een belangrijke boekenprijs won.

Lees verder Recensie: De vlamberken, Lars Mytting

Recensie: Tuindieren verrassend vlakbij, Tialda Hoogeveen

tuindieren hoogeveen Iemand reageert op internet: na het lezen van het boek Tuindieren kijk je heel anders naar de dieren in je tuin. Dit is het derde deel in de nieuwe reeks natuurgidsen van KNNV Uitgeverij. Eerder besprak ik al de delen Vogels en Vlinders & libellen. Ik ben heel enthousiast over deze serie. Het zijn vrolijke natuurboeken voor de ‘gewone’ natuurliefhebber. Ook dit deel over tuindieren mag er zijn. Lees hier waarom.

Koop dit boek

 

 

Lees verder Recensie: Tuindieren verrassend vlakbij, Tialda Hoogeveen

Jong waterhoentje in de Efteling

Over deformatie gesproken: ben je een dagje uit in de Efteling voor de Python, De Vliegende Hollander, Vogel Rok en Baron 1898 (jawel, ik heb me op rij 1 naar beneden laten storten) en kun je het toch niet laten vogels te filmen. In dit geval filmt dochterlief een jong waterhoentje, maar je snapt wel dat ik haar het filmen op dat moment bepaald niet ontmoedigde. De mensen om ons heen, waaronder broer en schoonzus, zijn ook enthousiast alsof het waterhoentje een van de attracties is. Nu ja, conclusie: vogels kijken kan overal, zelfs in de Efteling.

de beste vogelgidsen voor kinderen