Weekbericht #17 Lekker kort

Mijn kinderen hebben vakantie en ik doe met hen mee: een ultrakort bericht dus dat alleen een bezoektip bevat: ga naar de Biesbosch, welk deel maakt niet uit. Het stikt er werkelijk van het gevogelte. Nachtegaal, grasmus, gekraagde roodstaart, ijsvogel, oeverloper en ontzettend veel meer. Wandelen, fietsen of een beetje toeren met de auto, een bezoek aan de Biesbosch is in deze tijd van het jaar echt een belevenis. En wie weet komen zeearend en visarend voorbij flappen (beide schijnen in de Biesbosch te broeden). Of de kleine geelpootruiter, maar volgens mij heb je een telescoop nodig om deze bijzondere steltloper te zien.

Ik toon nu slechts mijn oeverloper die ik er op Koningsdag filmde. Hij spuugde een braakbal uit en dat kun je in mijn nieuwste video zien.

de beste vogelgidsen van dit moment

Afkicken
Volgende week ga ik alleen maar filmen. Verder niets. Even afkicken van het scherm. Dan dus geen natuurmomentjes en weekbericht. Die draad pakken we na volgende week wel weer op.

Veel vogelplezier.

Groeten,

Jako

de beste vlindergidsen van dit moment

Oeverloper spuugt een braakbal uit

Toen ik op Koningsdag door de Brabantse Biesbosch toerde, filmde ik eindelijk een oeverloper van dichtbij. Twee zelfs. De eerste ‘schoot’ ik vanaf de brug bij de Bevert. Hij liep precies daar waar je een oeverloper verwacht: op de oever langs het water, druk op en neer wippend met zijn achterlijf. Waar dat toch goed voor is? De tweede filmde ik even later, bij het Gat van Lijnoorden. Als het hoog water is, rij je daar als het ware door het water heen. Ik had geluk: de oeverloper bleef geduldig zitten, was niet schuw wat oeverlopers vrijwel altijd zijn. Ik kon hem gedurende een paar minuten rustig filmen.




Braakbal
Thuis zag ik pas dat de oeverloper meer deed dan alleen maar uitrusten en een stukje lopen. Opeens vloog een zwart balletje door het beeld, plop in het water. Zoiets had ik niet eerder eerder gezien. In het begin van de opname speelt het tafereel zich op ware snelheid af. Helemaal op het eind heb ik het in slow motion gezet. Kan niet missen, dit moet een braakbal zijn. Ik kan me dat wel voorstellen. Slakkenhuisjes en andere onverteerbare etensresten moeten er toch een keer uit. En evenals uilen lozen oeverlopers die resten kennelijk in de vorm van een braakbal.

de beste vogelgidsen voor kinderen

Steltkluut in het Plasdras bij de Eendenkooi Oud-Alblas

Opwinding alom onder vogelaars in de Alblasserwaard: een steltkluut schrijdt sinds een paar dagen door het plasdras bij de Eendenkooi Oud-Alblas. De steltkluut is nog exotischer dan de algemene kluut. Veel zeldzamer ook, maar het is opvallend hoeveel steltkluten er deze weken worden gezien in ons land. Alsof de zachte winter ze naar het noorden heeft gelokt. Gelukkig is het ‘s avonds nu ook licht, dus met dochter naar het plasdras gesneld. In de rugtas een fotocamera en videoapparaat. Blijde gezichten van medevogelaars verraden zijn aanwezigheid al van verre. Leuk dat er ook een paar jongens staan te fotograferen. Een van hen blijkt me nog te herkennen ook. Even anoniem vogels kijken is er ook niet meer bij. De steltkluut draait zijn rondjes door het ondiepe water en trekt zich weinig aan van de onrust die de grutto’s stoken. Hopelijk is hij de komende dagen ook nog te zien. Als je speciaal voor de steltkluut afreist, adviseer ik je om eerst op waarneming.nl te kijken of hij nog is gezien.




Hoe je het plasdras bij de Eendenkooi Oud-Alblas kunt bereiken
Het plasdras bij de Eendenkooi Oud-Alblas is vrij eenvoudig te bereiken. Het snelst is per fiets, maar wie slow aangenamer vindt, gaat gewoon te voet. Ik veronderstel dat inwoners van Alblasserdam het plasdras wel weten te vinden. Voor mensen van verder weg een eenvoudige route: Parkeer je auto bij de Donkse Laagten aan de Zijdeweg (langs de N481). Officieel is dit nog Oud-Alblas. Loop  naar het bruggetje voor de molen en sla linksaf het fietspad in richting Alblasserdam. Na ongeveer twintig minuten wandelen ben je voorbij de Eendenkooi (te herkennen aan de bomen) en zie je twee ondiepe plassen in het weiland. Dat is het plasdras bij de Eendenkooi en ben je plots op grondgebied van Oud-Alblas. Je kunt de steltkluut vanaf het fietspad uitstekend bekijken. Andere vogels die je er kunt zien, zijn grutto, tureluur, slobeend, krakeend, wintertaling, buizerd, zwarte ruiter en zomertaling. Omdat het fietspad ten noorden van het gebied loopt, kijk je uit op het zuiden. Heel ideaal is dat niet als de zon fel schijnt. Met een telescoop kun je wel goed van opzij kijken. Aan de andere kant van het fietspad maak je trouwens kans op rietvogels als rietzanger, kleine karekiet en rietgors. Futen baltsen volop en in de rietkraag broeden tientallen meerkoeten.

de beste vogelgidsen voor kinderen

 

Mijn eerste purperreiger in 2016

Na afloop van de felle hagelbui filmde ik dinsdag deze purperreiger. Terwijl de ooievaar de ene na de andere worm of andere prooi verschalkte, zag ik de purperreiger niets vangen. De prooidieren lagen letterlijk voor het oprapen, maar de purperreiger liep er doodgemoedereerd aan voorbij. Ik vraag me dan eerlijk gezegd af waarom. Heeft hij alleen oog voor kikkers en visjes? Of is hij bijziend? Een andere vraag is waar deze purperreiger gaat nestelen. Hij kan uit het westen komen, uit molengebied bij Kinderdijk. Hij kan ook van de andere kant zijn gekomen vanuit de befaamde Zouweboezem. In beide gebieden huist een kolonie purperreigers. Ze zwermen uit over de hele Alblasserwaard. Purperreigers zijn met de ooievaar en grutto een van de meest karakteristieke vogels van deze streek.

de beste vogelgidsen van dit moment

Recensie: Atlas van de Nederlandse zoogdieren, Sim Broekhuizen en Johan Thissen

atlas van de nederlandse zoogdierenDe Zoogdierenvereniging heeft in samenwerking met Naturalis een prestatie van formaat neergezet: de publicatie van de Atlas van de Nederlandse zoogdieren. De oorspronkelijke opzet was om alle 96 soorten zoogdieren die in ons land voorkomen te beschrijven, maar in de loop van de tijd zijn daar 10 soorten aan toegevoegd. In een aantal informatieve hoofdstukken wordt bovendien aanvullende informatie gegeven over de de Nederlandse zoogdierenfauna. Ik overdrijf niet wanneer ik het de Zoogdierenvereniging na zeg: deze atlas is gewoon het standaardwerk over de Nederlandse zoogdieren. Voor liefhebbers biedt de Atlas van de Nederlandse zoogdieren een schat aan informatie. Voor professionals is deze atlas niet minder dan een must-have.

Koop dit boek

 

 

Lees verder

Tapuiten in de Alblasserwaard

Gisteren trok een groepje van vier tapuiten door de Alblasserwaard. Bij de Donkse Laagten pikte ik ze op. Twee mannetjes en twee vrouwtjes jaagden op insecten op een wei met schapen. Uitwerpselen van schapen trekken veel en grote vliegen aan en grote vliegen zijn geliefd voedsel van tapuiten. De tapuiten vlogen soms biddend als een torenvalk boven het gras om zich pardoes neer te laten vallen. Maar af en toe bogen ze ook diep voorover in het gras. Alsof ze evenals de spreeuwen een emelt of worm te grazen namen. In mijn opname heb ik mannetje en vrouwtje na elkaar gemonteerd. Zie je meteen het verschil tussen het mannetje en vrouwtje tapuit in het vroege voorjaar.

de beste vogelgidsen voor kinderen

Oranjetipje voor Koningsdag

Een al te uitbundige viering van Koningsdag is aan mij niet besteed. Al die koude drukte, vandaag ook nog eens letterlijk te nemen, is mij al snel te veel. Maar ja, je moet toch wat. Vandaar ook vandaag weer een oranjetipje. Een mannetje, dus in het bezit van die begeerlijke oranje vleugeltoppen. Die je in het begin van de opname niet ziet, want hij is in ruste. Maar op het eind komt het oranje toch nog voorzichtig te voorschijn. Een vleugje oranje, meer niet. Niet al te uitbundig, dat past immers niet bij zo’n koude dag als vandaag.

Meer uitbundige viering
Kies jij ervoor om Koningsdag op een meer uitbundige manier te vieren? Bekijk dan de foto’s onder de video. Hetzelfde oranjetipje als in mijn filmpje, maar dan foto’s die mijn dochter heeft genomen. Vanuit een ander perspectief en dus flink meer oranje.

de beste vlindergidsen van dit moment

 

 


Koningsdag1Koningsdag3 Koningsdag2




Ooievaar in een hagelbui

April doet wat hij wil, en dus trotseerde een ooievaar bij het dorpje Brandwijk een felle hagelbui. Het gras was juist gemaaid en dat maakte het vinden van prooidieren een stuk eenvoudiger. De ene na de andere worm werkte hij naar binnen. Ik filmde ook een grutto die een beetje verweesd over de grasmat drentelde. Het zal toch niet de eerste grutto zijn waarvan het nest kapot is gemaaid? Ik ben er eerlijk gezegd niet zo gerust op. Of riep hij zo klaaglijk omdat hij in de ooievaar een niet gering gevaar zag. Ook dat kan ik begrijpen, want de minuten dat ik de ooievaar volgde, bleek hij een enorme veelvraat. Een paar jaar geleden heb ik voor Uitgeverij KNNV eens als proef het prentenboek Zeg kleine ooievaar wat vlieg jij ver aan boekhandels verkocht. Een leuk en leerzaam prentenboek voor kinderen vanaf vier jaar. Het mooie van dit prentenboek is dat ooievaars in een natuurlijke setting worden geplaatst, en dat hun gedrag ook echt typisch ooievaarsgedrag is en niet zomaar van dit onzinnige gedoe waarmee dieren zich in veel prentenboeken bezig houden.

de beste vogelgidsen voor kinderen

 

Recensie: Ontgroei, een vocabulaire voor een nieuw tijdperk, Giacomo D’Alisa

ontgroeiDuurzaamheid is een begrip dat vandaag de dag hoog in het vaandel staat. Welk bedrijf schermt er niet mee, al dan niet onder een marketingvlag? De economie moet een transitie ondergaan, horen we vaak. Een transitie naar een duurzame orde waarbij alle bronnen hernieuwbaar zijn. Afscheid nemen van fossiele brandstoffen bijvoorbeeld en overstappen op windenergie, of die van de zon. En dan zou de economie zelfs nog kunnen groeien, ja zelfs moeten groeien. Want de economie moet groeien, zo luidt het eeuwige paradigma. Maar kan dat wel? Is het mogelijk om de economie op een duurzame wijze te laten groeien? De auteurs van het boek Ontgroei betogen op overtuigende wijze dat dat niet mogelijk is. Er is in hun ogen slechts één manier om te komen tot een duurzame economie, en dat is door ‘ontgroeiing’. Een interessante these die nadere beschouwing behoeft.

Koop dit boek

 

 

Lees verder

De tjiftjaf krijgt nooit genoeg van zijn eigen naam

Als je aan kinderen vraagt welke vogels hun eigen naam roepen dan weten ze vaak de koekoek en de kievit nog wel te noemen. Maar grutto en tureluur wordt al lastiger, laat staan de tjiftjaf. Nog lastiger is de kwartelkoning die natuurlijk niet ‘kwartelkoning’ uit zijn keel laat schallen. Hij roept zijn Latijnse naam Crex crex. Zo, dan heb je meteen een goede reden om nu eindelijk de studie Latijn op te pakken. Of om vogelgeluiden te leren herkennen. Maar goed, dat de kwartelkoning zijn eigen Latijnse naam roept, weet ik alleen uit de boekjes. Een kwartelkoning heb ik nog nooit gezien en ook nog nooit gehoord. Wat valt er toch nog veel te ontdekken! Vanavond hou ik het maar op een iets gewonere vogel. Overal waar struweel groeit, hoor je hem op dit moment: de tjiftjaf. Hij stelt zich onvermoeibaar aan je voor.

de beste vogelgidsen van dit moment