Recensie: Compendium van dieren als dragers van cultuur, Marcel de Cleene en Jean-Pierre de Keersmaeker

Compendium van dieren als dragers van cultuurDriewerf fenomenaal! Dat slaat op een foedraal met drie fabuleuze boeken over de invloed van dieren op (bij)geloof, cultuur, kunst, verhalen en legenden. Het verscheen onlangs onder de titel Compendium van dieren als dragers van cultuur. De Vlaamse auteurs Marcel de Cleene en Jean-Pierre de Keersmaeker leverden een prestatie van geweldig formaat. Wat een uitgave! Fenomenaal! Ben je geïnteresseerd in natuur en cultuur dan hoef je na aanschaf van deze fenomenale set de komende tien jaar geen ander boek meer te kopen.

Koop dit boek

Lees verder

Torenvalk in het ochtendlicht

Het ging moeizaam zaterdagochtend. De Biesbosch zat stampvol vogels, maar ze van dichtbij filmen was er niet bij. De eerste grutto’s zochten op een modderbank naar voedsel. Even later hoorde ik mijn eerste grutto van het jaar. Een cetti’s zanger zong vanuit het riet zonder zich te tonen. Wel een fraaie rietgors in de top van een wilg. Die volgt nog. En toen deze torenvalk. Ik stopte eerst te vroeg, bang dat hij op zou vliegen. Vandaar die gekke gele dwarsbalk in beeld op het eind. Maar dit vrouwtje zat zich op te warmen in de ochtendzon en vloog niet op, ook niet toen ik de auto startte en hem een eindje vooruit reed. En toen liet ze een scheet die flitste als vuurwerk in de nacht. Een bliksemstraal gelijk. Zacht licht van tegenover schijnt door de staart heen en valt op haar lijf.

recensies van natuurreisgidsen

Recensie: Dorrestijns Vogelgids, Hans Dorrestijn

dorrestijns vogelgidsNa Nico de Haan is Hans Dorrestijn misschien wel Nederlands bekendste vogelaar. Zeker na het succesvolle televisieprogramma De Baardmannetjes. Depressiviteit is Dorrestijn niet vreemd; taalvirtuositeit zijn handelsmerk. In Dorrestijns Vogelgids stijgt zijn sarcasme tot grote hoogte met zichzelf en de mensheid om hem heen als dankbare mikpunten. Dorrestijns Vogelgids is een iconisch boek over vogels kijken. Elke vogelliefhebber met een beetje zelfspot zou het eigenlijk gelezen moeten hebben. En vogelliefhebbers zonder zelfspot al helemáál!

Koop dit boek

Lees verder

Sijs in een els

Naast een stel taigaboomkruipers vliegen momenteel ook heel wat sijsjes rond in het Alblasserbos. Het leuke aan de acrobatische sijs is dat ze niet erg schuw is. Hangen ze aan een elzenprop, dan laten ze zich van dichtbij bekijken. Ik las onlangs dat vogels uit het hoge noorden minder schuw zijn dan vogels uit onze contreien. Afgaand op het gedrag van sijsjes klopt die stelling. Ik heb het eerder opgemerkt bij sneeuwgorzen. Maar bij strandleeuweriken juist weer niet. Het stel op de Oesterdam vloog veel te snel op om honderden meters verderop te landen.

recensies van natuurreisgidsen

De staartmees heeft er altijd wel heel erg veel zin in

In een van zijn voorwoorden in zijn boek Dorrestijns Vogelgids slaat Hans Dorrestijn de spijker precies op zijn kop: de staartmees heeft er altijd wel héél erg veel zin in. Ze wippen van takje naar takje en voor je het weet is het voorbij. Weg staartmees. Niets zo moeilijk dan een staartmees te filmen. Ik ben nu zo ongeveer een jaar bezig met filmen en vandaag is het me dan eindelijk gelukt. Er kwamen er twee langs in onze achtertuin en de opname dreigde ook dit keer weer een fiasco te worden. Wat een ongedurigheid! Het is me uiteindelijk toch gelukt. Een jubileum moet immers waardig worden gevierd en daar past deze staartmees prima bij. En daarom precies drie seconden staartmees! Eigenlijk vier, maar die vierde seconde betreft onscherp beeld. Onscherpe beelden heb ik al meer dan genoeg verzameld het afgelopen jaar. Voor nu is die vierde alleen bedoeld om de opname een beetje body te geven. En jubileumviering van drie seconden, het zou toch veel te kort zijn!




Taigaboomkruiper in het Alblasserbos bij Papendrecht

De afgelopen weken verbleven maar liefst drie taigaboomkruipers in het Alblasserbos in de Alblasserwaard. Eén in Kortland bij Alblasserdam en twee in het bos bij Papendrecht. De eerste wordt sinds deze week niet meer gezien. De twee bij Papendrecht zijn nog immer actief. Maar zie zo’n kleine vogel maar eens te vinden in een bos met enorme populieren! Mijn eerste tactiek was: van het gebaande pad af en een eindje het bos in. En wachten maar. Die tactiek mislukte jammerlijk. De vogels zagen mij beter dan ik hen. Toen de tweede en beste tactiek beproefd: aansluiting zoeken bij een groepje medevogelaars waarvan ik vermoedde dat ze de taigaboomkruiper in het vizier hadden. En dat klopte! Zij hadden trouwens ook een troef in handen, letterlijk: smartphones waarmee de roep van de taigaboomkruiper luid werd afgespeeld. Dat lokt taiga’s aan, wat heet! ‘Onze’ taigaboomkruiper kwam prompt te voorschijn en kwam met elke boom dichterbij. Net zo lang tot ik hem te midden van de telelenzen aardig kon filmen. Het resultaat zie je hieronder.




Waar je moet zijn om de taigaboomkruiper te zien
Terwijl je de opname bekijkt, hoor je de roep van de taigaboomkruiper zonder dat je hem ziet roepen. Dat klopt. Het wapengekletter door de fotografen om me heen was zo overheersend, dat ik het heb vervangen door de roep van de taigaboomkruiper. Die roep heb ik ook vanmiddag opgenomen en is de roep van dezelfde taiga. Het past dus prima. De aansluiting bij de medevogelaars had trouwens ook nog een tweede voordeel: het was buitengewoon gezellig daar midden in het Alblasserbos!

De taigaboomkruipers verblijven in het Alblasserbos bij Papendrecht. Zet koers naar het Streeknatuurcentrum Alblasserwaard aan de Matenaweg 1 Papendrecht. Wandel langs het centrum het bos in. De taigaboomkruipers zijn actief in de twee percelen direct achter het centrum. Mijn opname maakte ik halverwege het tweede wandelpad links. Wat ik hierboven al aangaf: ‘tapen’ doet wonderen, maar wees je ervan bewust dat niet iedereen er gelukkig van wordt. Geniet ondertussen ook van de matkoppen, goudhaantjes, staartmezen, sijsjes en andere bosvogels die er rondvliegen.

recensies vogelgidsen

Dodaars vangt een visje

Altijd leuk om een dodaars te zien jagen in ondiep water. Een jagende dodaars (de kleinste fuut van Europa) duikt altijd onder water. Maar alvorens onder water te verdwijnen, inspecteert deze dodaars eerst of er visjes zwemmen. Al zwemmend steekt hij zijn kop onder water. En met resultaat, want hij vangt zowaar een visje!

banner reisgidsen

Weekbericht #8 De eerste grutto’s zijn terug!

Twee berichten domineren het vogelnieuws van deze week. Het eerste bericht is positief: de grutto is weer in het land! Hans van Bostelen zag de eerste in de Veerpolder. Nico de Haan berichtte er al eerder over in zijn nieuwsbrief. Van mij mag het maart worden en de temperatuur toenemen. Eens kijken wanneer de eerste grutto’s in de Alblasserwaard worden gemeld. Ik zie er naar uit.

Het tweede bericht riep veel commotie op: de wrede zwanenjacht in de weilanden rond Stolwijk. Ik ben niet altijd tegen de jacht, maar wie zwanen mishandelt zoals daar gebeurt, die moet subiet zijn jachtakte worden ontnomen. Zeker zodra diezelfde lieden er ook niet voor terug deinzen een dame te mishandelen. Lekkere vent ben je dan! Dat de overheid en politie niet optreden geeft te denken. Heerst er soms een ons-kent-ons cultuur daar rond Stolwijk en houdt de lokale overheid jagers annex stropers de hand boven het hoofd? Ik zeg: inleveren die spuit voordat er echt ongelukken gebeuren. Lees verder