De ecozone Polder Nieuwland in Papendrecht is in ontwikkeling

Deze week bezocht ik de Ecozone in Polder Nieuwland te Papendrecht twee keer. Beide keren op een avond, en beide keren werden twee paar dodaars belaagd door hun bedelende jongen. Dat is een leuk tafereel om te zien, die kleine donskuikens die haast over het water rennen om als eerste het gevangen waterinsect of visje te mogen verorberen. De oeverzwaluwen waren helaas in geen velden of wegen te zien. In de speciaal aangelegde wand groeit alleen wat onkruid uit de nestgaten. De broedkolonie op het bedrijventerrein is helaas verloren gegaan. Is de berg zand ingestort of wreed weg geschept en verhandeld?

De oevers van de ecozone zijn ingezaaid met bloemen die momenteel volop in bloei staan. Een enkele bloem heeft al zaad en dat trekt groepen zangvogels als groenling, putter en kneu aan. In het riet voeren de kleine karekieten hun jongen, evenals de meerkoeten. De natuur ontwikkelt zich in de ecozone, er valt dus wel wat te beleven.

 

Voordeel (234x60)

Vandaag in Trouw: ‘Niet alle vlinders verhuizen’

 

In de driedelige serie over de gevolgen van klimaatverandering, vandaag in Trouw een interview met Michiel Wallis de Vries, naast hoogleraar aan de Universiteit van Wageningen ook onderzoeker bij de Vlinderstichting. Het kaasjeskruiddikkopje dringt via het Maasdal in Limburg ons land binnen en de gehakkelde aurelia vestigt zich in het Finse Lapland. Allemaal mogelijke gevolgen van klimaatverandering. Hij heeft ook goed nieuws: ‘Uit waarnemingen blijkt dat we het dieptepunt voorbij zijn’. ‘De achteruitgang is bij sommige populaties afgevlakt, en bij diverse soorten is zelfs een voorzichtige toename te zien. Grosso modo gaat het zelfs beter’.  Een goed voorbeeld volgens Wallis de Vries is de fraaie koninginnepage. Daar zou het zelfs uitstekend mee gaan!

Toch is klimaatverandering niet voor alle soorten goed nieuws. De distelvlinder legt met gemak 3.000 kilometer af, terwijl het gentiaansblauwtje in zijn hele leven nauwelijks meer dan 5 kilometer aflegt. En daarmee kan het gentiaansblauwtje maar moeilijk anticiperen op de gevolgen van klimaatverandering. Ze kunnen niet zomaar verhuizen.

Van belang voor de vlinders in ons land is dat de komende jaren bij het beheer van onze natuur gezorgd wordt voor een grote variatie aan vegetaties en structuren. Ook moeten de verbindingen tussen natuurgebieden versterkt worden. En wat meer revolutionair: we moeten nieuwe natuur aanleggen, op daken in dorp en stad. En dan op die groene daken geen monoculturen van sedum, maar ook andere planten die interessanter zijn voor vlinders.

Tot nu toe had ik een wat somber beeld van de vlinderstand in ons land. Ik had het idee dat van veel vlinders het aantal flink achteruit kachelt. Dit interview met deskundige Wallis de Vries stemt iets minder somber. Het blijkt best aardig te gaan met de meeste soorten in ons land!

 

Plastic en glas

Op Visdief.nl staan uitsluitend zelfgemaakte video’s, maar vandaag maak ik mijn eerste uitzondering. Er is al veel geschreven over plastic en de plastic soep in zeeën en oceanen. Vandaag kwam ik op Twitter deze video tegen, een wel heel schrijnende. Contrastrijk ook. De video zet in met een verlaten strand op een eiland ver weg in de oceaan. Verlaten door mensen, niet door albatrossen, die broeden er met tienduizenden tegelijk. Maar dan de eerste dooie, met een maag vol plastic. En ook nog een stervende, en in die maag ook weer plastic….

Het deed me denken aan wat mijn vriend pas vertelde. We liepen langs het Haringvliet waar we deze kleine karekiet filmden. ‘Die eilandjes daar liggen vol glas’, wist hij te vertellen. Hij had met zijn boot een stel vogeltellers naar die eilandjes gebracht en hij had veel glas gezien. ‘Door de meeuwen’. Het schijnt dat er aan de andere kant, in Brabant, een glasverwerkingfabriek staat. De open containers liggen tjokvol glas, gebruikt glas. En gebruikt glas betekent ook: half leeg glas. En ja, dan dus ook half gevuld glas, met etensresten er nog in. En die resten trekken meeuwen aan die met de etensresten ook glasscherven naar binnen werken. Er schijnen in het gebied talloze meeuwen rond te vliegen met open gesneden kelen waaruit een meeuwentong puilt. Afijn, aan het eind van het liedje dus eilandjes in het Haringvliet vol meeuwenglas… Of de discussie rond het statiegeld hier nog verandering in kan aanbrengen weet ik niet.

 

Tien tips om vogels te filmen

Vogels kijken met een verrekijker of telescoop doe ik inmiddels al meer dan dertig jaar. Vogels filmen doe ik nu pas slechts een paar jaar, en dat filmen bevalt me uitstekend. Wat in mijn ogen de beste camera om vogels te filmen is, lees je in dit artikel. Mijn ervaring van de afgelopen zes maanden vat ik samen in deze tien tips om vogels te filmen ofwel: tien do’s en don’ts van het vogelfilmen.

Lees verder

Vlinders aan de oever van het Zoommeer

De ijsvogel was zaterdag het slotakkoord van een middag filmen, maar even daarvoor had ik twee fraaie vlinders op de korrel. Het waaide alleen behoorlijk, er stond een bries met windkracht vijf! Dat is behoorlijk voor fragiele vlinders die zich aan grashalmen vastklampen. Ook voor een filmer die door de grasstengels heen niet kon scherpstellen op de vlinders, dan wel er te langzaam voor was, dan wel de vlinders van links naar rechts uit het beeld geblazen zag worden. Desondanks toch twee vlinders voor de eerste maal vastgelegd: een bruin blauwtje en een oranje zandoogje. Ben je in Tholen, wandel dan over de dijk naar het gemaal aan de Gemaalweg. In de bocht naar links zie je vanzelf het natuurgebiedje waar deze opnames zijn gemaakt.

 
vlinders rupsen en waardplantenFenomenale vlindergids: Vlinders rupsen en waardplanten

 
 

IJsvogel aan de oever van het Zoommeer

Vandaag langs het Zoommeer vogels gekeken. Op de terugweg hoorde ik ze: ijsvogels! Als ik die eens zou kunnen filmen, dat was me in mei in de Brenne helaas niet gelukt. Maar ook zag ik: een jongedame die me tegemoet kwam met haar loslopende zwarte viervoeter. En dat beest, afijn, je snapt het wel: deze veroorzaker van het grote ongeluk had geen oog voor de twee blauwe strepen laag over water. Met het stoom uit mijn oren toch de rietkraag ingedoken, stel dat… En toen dit. Een ijsvogel, pal voor me, op een tak, zoals een ijsvogel altijd zit en daardoor vermoedelijk blind voor mij.

recensies vogelgidsen

 

SERIE: De gehakkelde aurelia

Dit weekend zag ik voor het eerst van mijn leven de gehakkelde aurelia. Altijd gedacht dat dit een zeldzame dagvlinder is in ons land, maar mijn vlindergids nuanceert die aanname. Algemeen binnen zijn verspreidingsgebied, in sommige streken afwezig. Bosranden, heggen en houtwallen. De Alblasserwaard is kennelijk een streek waar hij aanwezig is. In dat van die houtwallen, dat klopt! Maar ja, mijn vlindergids dateert inmiddels uit 1999 en hoeveel gehakkelde aurelia’s vlogen er toen nog rond? Ik liep langs een houtwal met daarin enorme braamstruiken en daar waar er nauwelijks wind voelbaar was, zaten twee exemplaren te zonnen op een bramenblad. Eén van de twee had het voortdurend aan de stok met een atalanta. Onduidelijk waarom, want ze vochten niet met elkaar om een braamblad in de zon. Wat ook mooi was: de gehakkelde aurelia kwam na zo’n woedende vlucht telkens terug op precies hetzelfde braamblad.

 

Portret van een tevreden haas

Soms heb ik geluk. Wanneer de wind zo staat dat al mijn geluiden achter me verdwijnen. En ik met de zon mee kijk en de dieren tegenover mij dus tegen de zon in. Het meeste geluk heb ik nog wanneer er geen mensen paraderen, laat staan hun viervoeter. En dan moet je nog het geluk hebben dat de dieren in het veld zich laten zien. Zo’n avond had ik eerder deze week. Eerst in een houtwal allerlei vlinders gefilmd, een enkeling streek neer op mijn schouder. Toen door naar de Donkse Laagten en ik sloeg een bocht om en daar zat een haas. Te zonnen of te herkauwen, ik weet het niet. Maar door bovengenoemde gelukjes had hij mij niet in de gaten. Op niet meer dan vijf meter afstand liet hij zich filmen. En zo ontstond dit portret van een tevreden haas. Ruim zes minuten haas en dan vindt hij het genoeg…

 
SALE/SOLDEN juli 2015

Close-up van een uitbundig zingende rietzanger

Je hebt nog een close-up van een uitbundig zingende rietzanger van me tegoed. Hij zong in de Zouweboezem vanuit een hoge rietstengel luid zijn lied. Ik moet eerlijk bekennen dat ik geen andere rietzanger in de buurt zag. Wellicht had hij een beter gehoor dan ik. Ik hoorde wel de zwarte sterns op de achtergrond. Geen wonder, ze joegen net een visdiefje uit de broedkolonie weg. Deze rietzanger verdient het om even bekeken te worden vind ik.

 

Zwarte roodstaart

Met de zomervakantie voor de deur is onze meivakantie in De Brenne zo ongeveer achter de horizon verdwenen. Maar de overvloed van opnamen is rijker dan ik dacht. Vandaar deze inhaalslag met twee opnamen van de zwarte roodstaart. Een relatief gewone vogel in De Brenne, maar wel een schuwe gast! Het is net een muis. Het ene moment zie je hem, het andere moment is hij weg. En soms lijkt het er sterk op dat hij een spelletje met je speelt. Je hoort hem, ziet hem, richt je camera en… weg is meneer. Dat is ook opvallend, ik heb alleen mannetjes waargenomen. In Alblasserdam hoor ik zijn geluid regelmatig bij de benzinepomp van De Haan op het bedrijventerrein. Daar roept hij je toe vanaf een van de daken van die oerlelijke panden.