Tijd voor de nonnetjes

Februari en maart zijn de maanden om nonnetjes te kijken in de Brabantse Biesbosch. In elk geval dit jaar. Zaterdag zag ik veel groepjes dobberen. Veel vrouwtjes met telkens één, hooguit twee mannetjes. Vooral de mannetjes spreken vanwege hun uiterlijk tot de verbeelding. Spierwit en die prachtige zwarte lijnen. Rond het Gat van Lijnoorden moet je zijn. Wel rustig blijven, nonnetjes zijn behoorlijk schuw. Stop je met de auto dan is het vaak al te veel. Langzaam rijden, niet te abrupt remmen, de vogels even laten wennen. En dan nog overkwam het me in de meeste gevallen dat ze opvlogen. Ondanks dit kan ik nonnetjes kijken in de Biesbosch zeer aanraden.

Recensie: De mooiste boswandelingen van Nederland, Jan Ensing

In de grote delen van Nederland is het bos nooit ver weg. Gelukkig maar, want wandelen in een bos is een genot op zichzelf. En het is louterend, las ik in het boek Het verborgen leven van bomen van de bekende Duitse boswachter Peter Wohlleben. In Nederland groeien verschillende typen bossen en door veertien van die bossen heeft ecoloog Jan Ensing een wandelroute uitgestippeld. Heerlijke wandelingen door bijzondere bossen! En het mooie is dat hij de wandelingen heeft gebundeld in een fraaie wandelgids: De mooiste boswandelingen van Nederland.

 

 

 

 

 

Lees verder

Roerdomp in de Biesbosch

Misschien al twintig jaar geleden dat ik een roerdomp zag. In het Rammegors bij Sint-Philipsland, toen dit natuurgebied nog zoet was. Zo te horen aan het gehoempapa waren er op zijn minst twee territoria. En een keer op de Philipsdam, in de rietkraag van een van de plasjes aan het einde bij de Grevelingendam. Dat was het dan wel, als het gaat om mijn avonturen met de roerdomp. En vanmorgen stond er plots een in een plas in de Brabantse Biesbosch. Eer dat ik mijn camera in orde had was hij al op de oever. En de rest? Dat zie je in deze opname. Een oerhollandse vogel, de roerdomp. Een oervogel, dat lijkt me ook een treffend predicaat.

Torenvalk eet een slak

Deze opname maakte ik een paar weken geleden toen er nog een laagje sneeuw lag in de Alblasserwaard. Een torenvalk had een slak gevonden en eet die op een paaltje op. Heel zuinig is hij niet op zijn hapje. Een groot deel valt op de grond. Er stond een flinke bries pal op de camera. Helemaal zonder trilling is de opname helaas niet.

Recensie: Lange-Afstand-Wandelpad Pelgrimspad 7-1, Sietske de Vet

Bijna carnaval en bijna de veertigdagentijd. Dat is een goed moment om een wandelgids voor de pelgrim te bespreken: Lange-Afstand-Wandelpad Pelgrimspad 7-1, geschreven door Sietske de Vet. Pelgrimeren is meer dan gewoon wandelen. Pelgrimeren doe je om te bidden, om te genezen, om een ander mens te worden. Goede redenen om op pad te gaan over een wandelpad dat met zorg is samengesteld. Een route die veel van de oude en de hedendaagse bedevaartscultuur laat zien.

 

 

 

Lees verder

De eerste grutto in de Starrevaart?

Vorige week bezocht ik de schitterende vogelkijkhut aan de rand van de Starrevaart bij Leidschendam weer eens. Hoef ik niet te werken en ben ik eens een keer in de buurt, dan maak ik altijd even tijd vrij voor De Vogelknip. Watervogels komen hier vlak onder de hut langs zwemmen. En op het eilandje naast de hut zit ook altijd van alles. En heb je geluk, dan strijkt er een ijsvogel neer op een tak naast een kijkgat, of vliegt er een roerdomp op uit de rietkraag. Dat laatste tafereel is mij helaas nog niet ten deel gevallen, maar ik hoorde het verhaal vrijdag van een oude heer naast me. Deze grutto vond ik op zich ook al bijzonder. Het was niet mijn eerste grutto van het jaar, die zag ik een paar uur eerder die dag. Maar wel mijn eerste grutto van zo dichtbij. Laat de lente maar beginnen, zou ik zeggen.