Recensie: Trekvogelpad, Jolanda Denekamp




Het langste natuurpad, zo luidt de ondertitel van de wandelgids Trekvogelpad van Jolanda Denekamp. Leg je het Trekvogelpad af, dan heb je liefst 400 kilometer in de benen. En heb je zo ongeveer alle belangrijkste natuur- en cultuurlandschappen in Nederland gezien. En tijdens de route zie je natuurlijk talloze vogels. Dit is dan ook een wandelgids voor de wandelende vogelliefhebber.

 

 

 

 

Lees verder

Hoeveel regenwormen vangt deze trappelende zilvermeeuw?

Vaak zag ik ze al staan. Alsof ze in hun broek moesten plassen. Trappelende zilvermeeuwen. Op een grasveld, in de berm naast de autoweg of, zoals vorige week, op de zeedijk langs de Oosterschelde. Toevallig ben ik net het nieuwe boek van Jelle Reumer aan het lezen, De getijgerde lijmspuiter en in het hoofdstuk over de regenworm schrijft hij over een kokmeeuw die druk doende was regenwormen naar boven te stampen.

Bijzondere eigenschap: trillingsgevoeligheid

Regenwormen hebben een bijzondere eigenschap, schrijft Jelle Reumer: hun trillingsgevoeligheid. Trilt de bodem, dan komen de regenwormen omhoog. Zet maar eens een spa in het gazon en blijf voortdurend tegen de steel slaan. Door het trillen van de grond komen her en der de wormen omhoog. Voor de een een afschuwelijk tafereel en de voor de ander precies de bedoeling. Zeker wanneer je de regenwormen wilt gebruiken om ermee te gaan vissen. Lees verder

Over de voor- en nadelen van een raamstatief




De voor- en nadelen van een raamstatief. Een technische kop dit keer. Zo technisch ben ik niet, sterker nog, weinig mensen zo onhandig als ik. Slopen is makkelijk, iets maken ho maar. Maar mijn camera op een raamstatief schroeven, dat gaat nog net.

Zwerm goudplevieren

Vorige week deed ik een rondje Zeeland. Achter Zierikzee, een fraai stadje om te bezoeken – ik liet het letterlijk links liggen – vind je uitgestrekte karrenvelden waar je heerlijk kunt wandelen en fietsen. Die in deze tijd van het jaar tjokvol goudplevieren zitten, zo ontdekte ik. Al bij aankomst vloog een enorme zwerm boven de weilanden met de brakke watertjes. De zwerm ging zitten, maar vloog na een halve minuut toch weer op. Weer even zwermen en neerdalen, nu een stukje dichterbij. Vroeger jaagde men fanatiek op de goudplevier, in elk geval in Friesland, zo las ik in het boek Heer- en broodjagers. Honderden goudplevieren op één dag. Geschoten of gevangen met het net. Een aantal jagers is nog altijd actief, maar nu als vogelringer. Dat vind ik een stuk beschaafder. Lees verder

Gaan natuur en recreatie samen?

Op de Brouwersdam komen natuur en recreatie wel heel dicht bij elkaar. Zeker nu het sportstrand flink is uitgebreid is het er op winderige dagen ontzettend druk. Ik bracht vorige week een bezoek aan de Brouwersdam in de hoop wat zeevogels te kunnen filmen. Dat viel nog niet mee. Het echte seizoen voor de zeevogels moet nog beginnen. Vanaf half november tot eind februari zou de beste periode moeten zijn. Maar wat als die kitesurfers af en toe een uitstapje maken richting de spuisluis waar al die zeevogels overwinteren?

Niet altijd even sociaal

Die ene kitesurfer verjaagt de hele beestenbende. Dat heb ik vrijdag gelukkig niet zien gebeuren. De kitesurfers bleven netjes voor het strand. En de rotganzen bleven voor me op het talud, totdat een stel vogelaars zich ongeveer met gierende banden van het remmen meldde. Toen vlogen ganzen en steltlopers op. Van je eigen soort moet je het maar hebben. Zo kan het ook nog gaan. Want denk niet dat alle vogelaars nu zo sociaal zijn. Net zolang voordringen tot de vogel wegvlucht is aan de orde van de dag. Laat ik het overigens niet alleen bij een ander zoeken. Zelf doe ik ook wel eens een stapje extra naar voren met het risico de vogel te verjagen. Zoals bijvoorbeeld bij de goudplevier op de Zuidpier. Daar nam ik met een andere fotografe een behoorlijk risico, maar gelukkig bleef de vogel zitten. Wij waren althans niet de oorzaak van het feit dat hij opvloog. Lees verder

Winnaar van de Jan Wolkers Prijs 2017

Radioprogramma Vroege Vogels maakte vandaag in kasteel Oud-Poelgeest de winnaar van de Jan Wolkers Prijs 2017 bekend. De Jan Wolkers Prijs wordt uitgereikt aan de auteur van het beste natuurboek van 2017. Juryvoorzitter Jean-Pierre Geelen reikt zondag de prijs uit aan de winnaar samen met Karina Wolkers. Vijf boeken werden genomineerd. Dit zijn de beste vijf natuurboeken van 2017:

Wilde apen van Frank Berendse
Dieren met toekomstplannen, slim vooruitkijken in de natuur van Frans van der Helm
Veluwe, de natuurgids van Dirk Hilbers
De kinderen van de nacht, over wolven en mensen van Dik van der Meulen
Vogels op de cm2 van Peter Müller

Winnaar van de Jan Wolkers Prijs 2017

De winnaar van de prestigieuze Jan Wolkers Prijs 2017 is:

De kinderen van de nacht, over wolven en mensen van Dik van der Meulen.

Lees verder

Recensie: Het biologieboek, Michael en Gloria Gerald

Biologie als wetenschappelijke discipline heeft zijn wortels in de Griekse oudheid. Aristoteles was vermoedelijk de eerste die op systematische wijze levende wezens onderzochten. Sinds de oude Grieken is er veel kennis verworven. In Het biologieboek beschrijven Michael en Gloria Gerald de 250 belangrijkste gebeurtenissen in de geschiedenis van de biologie. Wil je alle ontdekkingen in de biologie goed op een rijtje krijgen, dan is dit een heel handige en fraai vormgegeven encyclopedie.

 

 

 

 

Lees verder

De flamingo’s zijn weer bij Battenoord!




Het blijft een heel verrassend gezicht: roze flamingo’s in Nederland. Sommige flamingo’s zijn trouwens grijs, een mooi contrast. De grote groep flamingo’s is weer neergestreken bij Battenoord, een buurtschap op het eiland Goeree-Overflakkee. Schuw zijn de tropische vogels niet. Vaak staan ze voor een eilandje links van het pittoreske haventje. Dan kun je ze van enkele tientallen meters afstand bekijken. Het water is er ondiep en dus kun je er ook genieten van allerlei andere vogels. Gisteren, toen ik deze groep filmde, werd er zelfs een rosse franjepoot gezien (niet door mij helaas). De komende dagen wordt prachtig nazomerweer afgegeven. Ideale omstandigheden om de flamingo’s eens te gaan bekijken. Wil je precies weten waar je ze kunt vinden, lees dan mijn uitgebreide artikel over de flamingo’s. Als ze niet voor het eilandje staan, dan staat ze ergens anders, niet ver ervandaan. Dan is het wel handig om te weten waar je ze zoeken moet, nietwaar?

Drieteenstrandlopers aan de kust

Het najaar is voor mij de tijd van trekkende zangvogels en van steltlopers. Nu zijn trekkende zangvogels knap lastig te filmen. Vandaag was ik op de Brouwersdam en er vlogen voortdurend graspiepers, vinken, spreeuwen en zelfs een groepje kepen over. Maar ze filmen? Onmogelijk. Anders is het met de steltlopers. Zeker als ze uit het Hoge Noorden afkomstig zijn en hier komen overwinteren. Meestal zijn deze soorten iets minder schuw dan vogels die weten wat het betekent met een mens (en diens huisdier) te worden geconfronteerd. De drieteenstrandloper is ook niet de meest schuwe van het stel. Hij broedt op Groenland en overwintert tot in Afrika aan toe. Een bolletje van een paar gram dat duizenden kilometers aflegt. Hoe hij dat presteert lees je in het nog altijd fascinerende boek Een Groenlander in Afrika van Koos Dijksterhuis.

Hoewel mijn regenpak zo lek is als een mandje, toch mijn groene overall maar aangetrokken. En mezelf uitgestrekt op het koude talud van de Brouwersdam. Een groepje rotganzen liep er te grazen. Felgekleurde kite-surfers erachter, want ook de watersporters weten de Brouwersdam te vinden. Drieteenstrandlopers liepen opeens tussen de rotganzen door en kwamen in een aardig tempo mijn richting uit. Net zolang tot ik een drieteenstrandloper, de meest dappere (of onnozele) van het stel kon filmen. Op het eind van het filmpje vlogen drieteenstrandlopers en rotganzen plotseling op. Niet door mij. Ik vermoed dat een paar vogelaars bovenaan de dam zich een beetje onverhoeds gedroegen. Of heel hard met de auto kwamen aanrijden en plotseling stopten. Tja, dan is de hele bende weg en kun je een volgende poging wel vergeten. Je bent dan opeens het symbool van het opperste kwaad voor de drieteenstrandloper. Hem weer van heel dichtbij fotograferen of filmen vergt ontzettend veel geduld. En dat geduld had ik niet en dus ben ik doorgereden. Om een stukje verder op een nat stukje strand opnieuw uitgestrekt te gaan. Maar dat is voor een volgende keer.

Nu eerst de drieteenstrandloper die ik van heel dichtbij kon filmen:

Juveniele kanoet

Eerder deze week liet ik je al kennismaken met de kanoet die ik op de Grevelingendam filmde. De grijze vogel liep zomaar een paar meter voor me zonder op te vliegen. Liggend in het natte slik kon ik hem filmen. Ik ben er nog steeds best fier op. Maar toen. Toen meldde ik mijn kanoet op waarneming.nl. Een beetje op de automatische piloot en eerlijk is eerlijk: zonder dat ik over al dat soort details mijn hersens breek. Ik voerde hem op als adult in winterkleed. Dat vond ik al heel wat. Maar de dag was nog niet voorbij of ik kreeg een korte en doeltreffende melding: een juveniel. Oftewel: een jong exemplaar.

Waar herken je een juveniele kanoet aan?

Wel, dat is zo moeilijk nog niet. Ik heb er twee veldgidsen voor opengeslagen: de ANWB Vogelgids van Europa en Vogeldeterminatie. En die spreken elkaar niet tegen. Een juveniele kanoet herken je aan zijn grijze dekveren die een duidelijk schubpatroon vertonen, de duidelijk witte wenkbrauwstreep en de vrij korte grijsgroene poten. De auteurs van Vogeldeterminatie voegen daar aan toe: ‘Bovendelen strak geschubd, elke veer met een smalle donkere subterminale lijn en een smalle witachtige rand.’ Het is de laatste gids die de kanoet ‘een nogal saai ogende vogel’ noemt. Nee, inderdaad. Jammer hoor dat de kanoet geen rode ara is. Met de welgemeende verontschuldigingen van de kanoet uit het Hoge Noorden.

Welke verrekijker is beter: de Swarovski EL of de Zeiss Victory?




Tijdens het Vogelfestival waren diverse kraampjes gevuld met verrekijkers. Het spreekt vanzelf dat ook Zeiss en Swarovski zich presenteerden. En dat bood mij de kans om de topmodellen van beide merken met elkaar te vergelijken. En als we het hebben over de topmodellen, dan doel ik op de Swarovski EL 8.5×42 WB Swarovision en Zeiss Victory 8×42 T*SF verrekijkers. De Swarovski EL wordt alom beschouwd als de beste verrekijker van dit moment. Maar de Zeiss Victory zou volgens de fabrikant niet onderdoen. Welke van deze twee is de beste? Lees verder