Bruine vuurvlinder

De bruine vuurvlinder kun je in de noordelijke helft van Nederland in bepaalde gebieden tegenkomen. In Oostenrijk zagen we vooral de ondersoort subalpinus, waar ik gisteren al over schreef. Ik zal nog meer opnames van de subalpinus publiceren. Van de ‘gewone’ vuurvlinder zag ik er in twee weken tijd welgeteld maar één. En dat nog eens heel kort ook, vastgelegd in deze video. Een vrouwtje waarvan de glans al een heel eind af is. Maar de oranje kleurtonen op de bovenzijde van de vleugels zijn nog goed te zien.

de beste vogelgidsen 2016

Bruine vuurvlinder met vlieg

De bruine vuurvlinder is een schaarse dagvlinder in Nederland. Ons land is zo ongeveer de noordgrens van zijn leefgebied. Nu kent de bruine vuurvlinder nog een ondersoort: de bruine vuurvlinder subalpinus. Zoals je van de toevoeging kunt afleiden: deze ondersoort vind je in bergachtig gebied, zoals de Alpen. Ik filmde dit exemplaar bij Mandarfen aan het einde van het Pitztal. Dit is typisch ook de ondersoort subalpinus: de bovenkant is helemaal (donker)grijs.

Recensies van insectenboeken

Boomblauwtje wordt verjaagd door een hommel

Volgens mijn Veldgids dagvlinders wordt het boomblauwtje zelden op bloemen gesignaleerd. Nou, dan is dit boomblauwtje de uitzondering. Hij zit op wikke, een plant die welig tierde op de alpenweide bij Arzl. Het wemelde er ook van de dazen en andere vliegen die hun kans waarnamen. Als kamikazepiloten doken ze op elk stukje bloot. Tijdens het filmen van dit boomblauwtje zat er een op mijn kuit te knagen. De bult voelde ik een paar dagen later nog. Maar voor boomblauwtje op een bloem had ik wel wat over. Uiteindelijk wordt zijn bloem opgeëist door een hommel die hem een lompe zet geeft. Weg boomblauwtje.

de beste vogelgidsen 2016

Recensie: In de greep van Siberische lemmingen, Bart Ebbinge

in de greep van de siberische lemmingenAltijd prettig om contact te hebben met een auteur van een mooi boek. Toen ik het schitterende boek De rotgans van Barwolt (Bart) Ebbinge had gerecenseerd, kreeg ik een allerhartelijkst mailtje van de auteur en nog een boek nagezonden per post. ‘Meer leesvoer voor de rotgansfan,’ schreef Barwolt op een van de eerste pagina’s. En zo is het maar net. Rotganzen zie ik mijn hele leven al. Het is een vogel met een indrukwekkend verhaal. Het duurt niet lang meer of de rotganzen zijn er weer. Tijd om dat nagezonden boek eens te bespreken: In de greep van Siberische lemmingen, ook van Barwolt Ebbinge.

button (1)

 

 

 

Lees verder

Veengeeltje

In het Pitztal bevindt zich aardig wat hoogveen, hét leefgebied van het veengeeltje. Dit is een mannetje, te herkennen aan het geel en de zwarte achterrand van de bovenvleugel.

de beste vogelgidsen 2016

Recensie: Zijn we slim genoeg om te weten hoe slim dieren zijn, Frans de Waal

frans de waalEen van de meest verrassende (en hilarische) verhalen in het nieuwste boek van de bekende bioloog en apendeskundige Frans de Waal vind je helemaal op het eind. In het hoofdstuk Weekdierenverstand verhaalt hij over een inktvis die opgesloten wordt in een glazen pot met daarop een schroefdop. Minder dan een minuut heeft de inktvis nodig om de schroefdop met zijn zuignappen open te draaien en te ontsnappen. Waarmee Frans de Waal aantoont dat de inktvis beschikt over een flinke portie vaardigheden, intelligentie en doorzettingsvermogen. Het boek Zijn we slim genoeg om te weten hoe slim dieren zijn staat vol met dit soort van verbazingwekkend dierengedrag.

button (1)

 

 

Lees verder

Alpenhooibeestje

De leden van de familie van de hooibeestjes zijn niet bepaald de meest opvallende verschijningen. De meeste zijn bruingrijs en vallen nauwelijks op tussen het gras. Het alpenhooibeestje heeft iets meer kleur. Of wit zo je wilt. En in het wit prijkt een aantal opvallende oogvlekken. Een talrijke vlinder in Oostenrijk. Deze filmde ik bij de waterval van Stillebach.

de grutto albert beintema jan wolkersprijs 2016

Bosrandparelmoervlinder blijkt duinparelmoervlinder

De bosrandparelmoervlinder is in de jaren zeventig uitgestorven in Nederland. In Oostenrijk zagen we hem eenmaal over een alpenweide vliegen. Het zonovergoten veld lag verscholen tussen de bossen. Zoals zijn naam al aangeeft vliegt hij daar het liefst: aan de rand van het bos. Overigens zie ik dat ik me waarschijnlijk heb vergist. De vlinder die ik in Oostenrijk filmde was geen bosrandparelmoervlinder, maar een duinparelmoervlinder. Dat kun je zien aan de donkere aders aan de onderzijde van de voorvleugel. Bij de bosrandparelmoervlinder zijn die aders geel of oranje en zie je ze nauwelijks. Weer wat geleerd!

de grutto albert beintema jan wolkersprijs 2016

Purperstreepparelmoervlinder (Brenthis ino)

In een bloemweide bij hoogveengebied Piller-Moor in het Pitztal filmde ik deze purperstreepparelmoervlinder. In eerste instantie dacht ik aan een braamparelmoervlinder (Brenthis daphne), maar toen ik de opname nog eens goed bekeek, veranderde ik van gedachten. De middencel op de onderkant van de achtervleugel is namelijk geel en niet tweekleurig zoals bij de braamparelmoervlinder. Je kunt het verschil tussen beide soorten goed zien op de site www.butterfliesoffrance.com. Een uitermate handige site trouwens wanneer je in Frankrijk of in de Alpen vlinders wilt kijken. Je komt via de deeplink binnen op de pagina van de purperstreepparelmoervlinder. Kijk eerst naar de grote foto’s onder aan de pagina. Klik vervolgens via de omschrijving in het midden door naar Marbled Fritillary en vergelijk de grote foto’s maar eens. Zie je dat bij de Marbled Fritillary (ofwel de braamparelmoervlinder) de middencel tweekleurig is (geel met een veeg oranjebruin)? Zo subtiel zijn de verschillen.

Recensies van insectenboeken